یک سیاستمدار اسپانیایی ایران را به تلاش برای ترور خود متهم کرد

REUTERS
REUTERS
TT

یک سیاستمدار اسپانیایی ایران را به تلاش برای ترور خود متهم کرد

REUTERS
REUTERS

یک سیاستمدار راست‌گرای اسپانیایی، ایران را متهم کرد که در سوءقصد به جان او در ماه نوامبر در شهر مادرید نقش داشته‌است.
به گزارش خبرگزاری فرانسه، آلخاندرو ویدال کوادراس در جریان یک کنفرانس خبری گفت که بی شک رژیم ایران مسئول این اقدام است.
این سیاستمدار که بین سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۴ نایب رئیس پارلمان اروپا بود و از حامیان گروه‌های مخالف رژیم ایران محسوب می‌شود، افزود تهران «سابقه فعالیت‌های تروریستی فراسرزمینی علیه ناراضیان و خارجی‌هایی که از آنها حمایت می‌کنند» دارد.
ویدال کوادراس، که هنگام بازجویی پلیس پس از تیراندازی، ایران را مسئول سوقصد معرفی کرده بود، گفت که زنده ماندن او یک «معجزه» است.
او گفت که هنگام شلیک گلوله سر خود را حرکت داد، گلوله به یک طرف فک وارد، و از طرف دیگر خارج شد، و به همین دلیل سرش آسیب جدیدی ندید.
ویدال کوادراس گفت که کمک یک رهگذر که با یک تکه لباس، مانع خونریزی بیشتر شد، تأثیر زیادی در نجات جانش داشت.

او گفت که از برخی عوارض جانبی این حادثه از جمله «فلج برخی از عضلات صورت» رنج برده‌است.
آلخاندرو ویدال کوادراس، بنیانگذار حزب راست افراطی «وُکس» اسپانیا، و رئیس پیشین حزب راست میانه مردم در کاتالونیا، او روز پنجشنبه ۱۸ آبان در نزدیکی خانه خود در یکی از محله‌های اعیانی شهر مادرید هدف گلوله یک مهاجم موتورسوار قرار گرفت.

تاکنون چهار نفر به‌عنوان بخشی از تحقیقات در مورد این سوقصد دستگیر شده‌اند، اما مرد مسلح مظنون، یک تبعه فرانسوی تونسی‌تبار، که چندین بار در فرانسه محکوم شده بود، همچنان متواری است.

پلیس اسپانیا دربارهٔ انگیزه احتمالی این سوقصد اظهار نظری نکرده‌است.
ویدال کوادراس، یکی از اعضای ارشد کمیته بین‌المللی در جستجوی عدالت است که از «شورای ملی مقاومت ایران» حمایت می‌کند.

این کمیته مدتهاست که از جامعه جهانی خواسته‌است تا موضع سختری علیه حکومت ایران داشته باشد.



مسکو و تهران: بزرگ‌تر از شراکت، کوچک‌تر از ائتلاف

 رئیسان روسیه و ایران، ولادیمیر پوتین و مسعود پزشکیان، در مراسم امضای توافقنامه در مسکو، ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵ ( رویترز)
رئیسان روسیه و ایران، ولادیمیر پوتین و مسعود پزشکیان، در مراسم امضای توافقنامه در مسکو، ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵ ( رویترز)
TT

مسکو و تهران: بزرگ‌تر از شراکت، کوچک‌تر از ائتلاف

 رئیسان روسیه و ایران، ولادیمیر پوتین و مسعود پزشکیان، در مراسم امضای توافقنامه در مسکو، ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵ ( رویترز)
رئیسان روسیه و ایران، ولادیمیر پوتین و مسعود پزشکیان، در مراسم امضای توافقنامه در مسکو، ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵ ( رویترز)

با امضای توافقنامه «شراکت استراتژیک جامع» بین روسیه و ایران، روابط دو کشور وارد مرحله‌ای جدید شده است که در آن منافع طرفین به شکلی بی‌سابقه به هم نزدیک می‌شوند. با این حال، در مسکو تردیدهایی درباره تمایل تهران به بازگشایی به سوی غرب وجود دارد.

این توافقنامه پایه‌ای قانونی برای گسترش همکاری‌های وسیع بین دو کشور فراهم می‌کند و جایگزین توافقنامه همکاری سال ۲۰۰۱ می‌شود که پیش‌تر زمینه‌های محدودی برای همکاری ایجاد کرده بود.

در طول ۲۵ سال گذشته، روابط مسکو و تهران به شدت توسعه یافته و تحولات بزرگی در منطقه رخ داده است که دو کشور را وادار به بازنگری در اساس همکاری‌های خود کرده است. با این حال، مسیر رسیدن به این توافقنامه هموار نبوده و موانع زیادی بر سر راه آن وجود داشته است.

رئیسان روسیه و ایران، پوتین و پزشکیان، پس از مذاکرات در مسکو، برای حضور در مراسم امضا آماده می‌شوند (عکس: آسوشیتدپرس)

موضع روسیه در قبال تحولات جنگ قره‌باغ و سوریه، که به منافع منطقه‌ای ایران آسیب زد، باعث ایجاد تردیدهایی در تهران درباره قابل اعتماد بودن مسکو به عنوان یک شریک استراتژیک شده است. از سوی دیگر، مسکو نیز همواره با نگرانی به تلاش‌های ایران برای بازگشایی کانال‌های ارتباطی با غرب نگاه کرده است.

انتخاب زمان امضای این توافقنامه جلب توجه می‌کند. این توافقنامه پس از چندین تأخیر و درست سه روز قبل از تحلیف رئیس‌جمهور جدید آمریکا، دونالد ترامپ، امضا شد. برخی تحلیل‌گران معتقدند که مسکو و تهران پس از تحولات سوریه و اوکراین، تصمیم گرفتند تا با تقویت مواضع خود، آماده مذاکرات آینده شوند.
این توافقنامه در ۴۷ بند، حوزه‌های مختلف همکاری از جمله تجارت، انرژی، آموزش و گردشگری را پوشش می‌دهد. بخش قابل توجهی از آن به همکاری در زمینه انرژی هسته‌ای صلح‌آمیز اختصاص دارد، حوزه‌ای که ایران به زودی چالش‌های دیپلماتیک جدی در آن پیش رو خواهد داشت.

رئیسان روسیه و ایران، پوتین و پزشکیان، در مراسم امضای توافقنامه در کرملین، مسکو، ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵ (آسوشیتدپرس)

همکاری نظامی

توافقنامه بر همکاری‌های نظامی و امنیتی تأکید کرده است، اما از تبدیل این شراکت به یک اتحاد نظامی کامل جلوگیری می‌کند. این همکاری شامل تبادل هیئت‌های نظامی، آموزش پرسنل، انجام تمرینات مشترک و مشارکت در کنفرانس‌های بین‌المللی می‌شود.
دو کشور بر تقویت همکاری در مبارزه با تروریسم، تبادل اطلاعات امنیتی و هماهنگی بین وزارتخانه‌های داخلی تأکید کرده‌اند. همچنین، همکاری در زمینه‌های حقوقی، کنترل تسلیحات و خلع سلاح نیز در توافقنامه گنجانده شده است.
توافقنامه به توسعه روابط تجاری و اقتصادی، بهبود شبکه‌های حمل‌ونقل و تدارکات، و افزایش مبادلات تجاری بین دو کشور اشاره کرده است. همچنین، استفاده از ارزهای ملی در مبادلات و مقابله با تحریم‌های یکجانبه غرب نیز مورد تأکید قرار گرفته است.
این توافقنامه تمامی جنبه‌های همکاری سیاسی، اقتصادی، امنیتی، نظامی و فرهنگی را پوشش می‌دهد. با این حال، نکته جالب توجه این است که در بند پایانی توافقنامه آمده است: «در صورت بروز اختلاف در تفسیر مفاد این توافقنامه، نسخه انگلیسی سند مرجع خواهد بود.»