هوا با آغاز پاییز لطیف‌تر می‌شود و تنهایی به ژرفاها رخنه می‌کند؛ دل مجال می‌یابد تا خود را وقف خاطره کند و غیاب، زیباترین تصویر حضور می‌شود.
زبان با یک بافتنی پشمی به سراغت می‌آید و تو را به هم‌پیمانی با اندوه و ابرهایی می‌کشاند که نعمت زوال را می‌نوازند…