در یک پژوهش جدید مشترک بین مجله «لانیست» بریتانیایی و کانون EAT پژوهشی در نروژ این نتیجه به‌دست آمد که جهان به یک رژیم و نظام غذایی جدید نیاز دارد که بشریت و زمین را نجات دهد.



در این پژوهش جدید که ۳۷ متخصص، در بهداشت و تغذیه و شرایط جوی و اقتصاد و سیستم غذایی، از ۱۶ کشور مشارکت داشتند نظام غذایی جهانی جدیدی پیشنهاد شد.


این پژوهش نشان می‌دهد که مردم جهان مقداری بیش از نیاز خود گوشت و شکر مصرف می‌کنند اما در مقابل خوراکی‌های مورد نیاز دیگری، مانند خشکبار و میوه و سبزیجات، را مصرف نمی‌کنند. با در نظر گرفتن تعداد ۳ میلیارد انسان که سوءتغذیه دارند (اعم از کسانی که دچار مصرف کم یا زیاد غذا هستند) ضرورت ایجاد تغییر شامل در رژیم غذایی و مصرف و تولید، گوشزد می‌شود تا سطح بهداشتی مردم اصلاح شود و از بسیاری فجایع طبیعی جلوگیری شود.


این پژوهش اشاره می‌کند که برای ایجاد تغییر در رژیم غذایی میلیاردها تن از مردم باید میانگین مصرف جهانی خوراکی‌هایی مانند گوشت قرمز و شکر به میزان ۵۰ درصد کاهش یابد و همزمان مصرف سبزیجات و میوه و خشکبار افزایش یابد.


طبق گزارش رویترز از این پژوهش، این رژیم غذایی پیشنهادی می‌تواند ۱۱ میلیون نفر را از مرگ زودرس نجات دهد، و در کاهش تولید گازهای گل‌خانه‌ای که باعث افزایش حرارت زمین شده جلوگیری کند، همچنان که می‌تواند بسیاری از زمین‌ها و آب و تنوع بیولوژیکی را محافظت نماید.


تیم لانگ، استاد دانشگاه بریتانیا، که سرپرست این پژوهش بود بیان کرد که «غذایی که مصرف می‌کنیم و نحوه‌ای که با آن غذا را تولید می‌کنیم در تعیین سلامتی بشر و زمین بسیار تأثیرگذار است؛ اما نحوه رفتار ما در این زمینه درحال حاضر کاملاً اشتباه و خطرناک است».


او اضافه کرد که تأمین خوراک برای جمعیتی بالغ بر ۱۰ میلیارد نفر در سال ۲۰۲۵، با همین شیوه رایج کنونی، تقریباً محال است و از این‌رو باید تغییرات عمیقی در نحوه سیستم بهداشت و خوراک جهانی ایجاد کرد.


لانگ تأکید کرد که «ما نیازمند یک اصلاحات ریشه‌ای هستیم، و باید سیستم غذایی جهانی را در یک سطح بی‌سابقه تغییر دهیم».


شایان ذکر است که بسیاری از بیماری‌های مزمن ریشه در سیستم غذایی کنونی دارد که غیر استاندارد است و موجب چاقی و دیابت و سوتغذیه و انواع سرطان می‌شود. پژوهشگران بر این عقیده هستند بسیاری از مرگ و میر و بیماری‌های خطرناک موجود بیش از عوامل دیگر مانند انجام سکس غیربهداشتی و مصرف مشروبات الکلی و مواد مخدر و سیگار موثرند.


طبق سیستم غذایی پیشنهادی نامبرده باید میانگین مصرف جهانی غذاهایی مانند گوشت قرمز و شکر به میزان ۵۰ درصد کاهش یابد در حالی که باید میزان مصرف خشکبار و میوه و سبزیجات افزایش پیدا کند.


اما در ارتباط با تنوع مناطق جرافیایی، این رژیم غذایی تغییرات گسترده‌تری را اقتضا می‌کند. برای مثال جمعیت آمریکای شمالی شش برابر بیش از اندازه استاندارد، گوشت قرمز مصرف می‌کنند؛ درحالی که جمعیت جنوب آسیا تنها نصف مقدار استاندارد را مصرف می‌کنند. این در حالی است که رسیدن به اهداف رژیم پیشنهادی اقتضا می‌کند که کشت گوجه فرنگی و مصرف آن در منطقه آفریقا افزایش یابد زیرا مردم آنجا ۷٫۵ برابر بیش از حد معمول گوجه فرنگی و صیفی‌جات می‌خورند.


البته پژوهشگرانی که این مطالعه را انجام دادند در کنفرانس خبری خود که برای نمایش نتایج پژوهش آنان برگزار شده بود تصریح کردند که قبول این نظام پیشنهادی و ایجاد تغییر در نحوه مصرف و کشت مردم مختلف جهان امید نه‌چندان واقع‌گرایانه است و اختلافات جهانی میان مردم در مصرف غذا یکی از کم‌ترین دلایل عدم رسیدن بدان به‌شمار می‌آید. ولتر ویلت، استاد دانشگاه هاروارد آمریکا، تصریح کرد که «در حالی که بیش از ۸۰۰ میلیون نفر در جهان غذایی کافی ندارند، دیگر مردم رژیم غذایی غلطی دارند که باعث بیماری و مرگ زودرس می‌شود».


او افزود «اگر نتوانیم به این هدف دست‌یابیم، ولی می‌توانیم تلاش کنیم تا اندازه‌ای بدان نزدیک شویم».