همزمان با نوسان و فراز و فرودها در کنترل در سوریه و مرزهای آن طی دهه گذشته، دولت فقط ۱۵ درصد از مرزهای زمینی با کشورهای همسایه و نیمی از ۱۹ گذرگاه خود را در دست دارد و ۸۵ درصد از مرزها تحت کنترل مخالفان دمشق و متحدان آن قرار دارد.
برای اولین بار از سال ۲۰۱۱، در سال گذشته، خطوط بین سه «منطقه نفوذ» تثبیت شدهاست، جایی که دولت، با حمایت روسیه و ایران، حدود ۶۵ درصد از کشور را کنترل میکند (مساحت کل ۱۸۵ هزار کیلومتر مربع است)، در مقابل یک چهارم مساحت در اختیار متحدان واشینگتن در شرق فرات و ۱۰ درصد زیر نظر ترکیه و جناحهای وفادار آن قرار دارد.
بر اساس مطالعه فابریس بالانچ محقق فرانسوی عضو انستیتو واشینگتن برای سیاست خاور نزدیک، «مرزها نماد بلامنازع حاکمیت هستند و سابقه عملکرد سیستم از این نظر تقریباً خالی است. ارتش ۱۵ درصد از مرزهای زمینی بینالمللی را کنترل میکند، در حالی که طرفهای خارجی بقیه مرزها را به طور مشترک در اختیار دارند».
دولت و سازمانهای مورد حمایت ایران و حزبالله ۲۰ درصد از مرزها را کنترل میکنند. اگرچه گمرکات سوریه وظیفه مدیریت گذرگاههای مشترک با عراق، اردن و لبنان را دارند، بر اساس تحقیقات، «کنترل واقعی از سوی نهادهای دیگری انجام میشود، به طوری که حزبالله مرزهای لبنان را کنترل میکند» و سازمانهای ایرانی در خطوط مرزی عراق مستقر شدهاند.
در ازای کنترل محدود مرزها و گذرگاهها، دولت بر بندرها و فرودگاهها، از جمله قامشلی، در مناطق کردنشین شرق فرات نفوذ دارد، با این علم، ائتلاف پایگاهها و فرودگاههایی ایجاد کرده و روسیه فرودگاه قامشلی را تبدیل به یک پایگاه نظامی کردهاست.
علیرغم وجود سامانههای پیشرفته موشکی S-300 ، S-300 پیشرفته و S-400 متعلق به ارتش روسیه، که دو پایگاه در طرطوس و لاذقیه ایجاد کردهاست، فضای هوایی سوریه همچنان برای ائتلاف بینالمللی به رهبری ایالات متحده «باز» است و هواپیماهای اسرائیلی «مواضع ایرانی» در سوریه را بمباران میکنند.
۸۵ درصد مرزهای سوریه در دست دشمنان و متحدان دمشق
دروازههای لبنان در دست حزبالله است.. و آسمان به روی روسیه، آمریکا و اسرائیل باز است
۸۵ درصد مرزهای سوریه در دست دشمنان و متحدان دمشق
لم تشترك بعد
انشئ حساباً خاصاً بك لتحصل على أخبار مخصصة لك ولتتمتع بخاصية حفظ المقالات وتتلقى نشراتنا البريدية المتنوعة
