موافقت حداکثری با پیشنهاد سعودی: جام جهانی هر دوسال یک‌بار

موافقت حداکثری با پیشنهاد سعودی: جام جهانی هر دوسال یک‌بار
TT

موافقت حداکثری با پیشنهاد سعودی: جام جهانی هر دوسال یک‌بار

موافقت حداکثری با پیشنهاد سعودی: جام جهانی هر دوسال یک‌بار

فیفا در آخرین جلسه اعضای کنگره خود، با بررسی طرح سعودی مبنی بر برگزاری جام جهانی به صورت هر ۲ سال یک بار، موافقت کرد، به طوری که در این همه‌پرسی، ۱۶۶ نفر از اعضا در مقابل ۲۲ نفر، به بررسی پیشنهاد مطرح شده رأی مثبت دادند.
یاسر المسحل رئیس فدراسیون فوتبال سعودی در این جلسه خطاب به اعضای کنگره گفت: «ما اعتقاد داریم آینده فوتبال در یک مقطع حساس قرار دارد. بسیاری از موضوعاتی که فوتبال طی چندین سال با آنها روبرو شده‌است، با ادامه روند همه‌گیری کرونا و بحران جهانی، بیشتر تشدید شده‌است».
کنگره هفتاد و یکم فیفا همچنین با ۱۸۹ رای موافق و ۴ رای مخالف پیشنهاد فدراسیون فوتبال لیبریا مبنی بر درخواست پیشنهادی برای آینده مسابقات نوجوانان فیفا را تصویب کرد.
از سوی دیگر، جیانی اینفانتینو رئیس فیفا، در این جلسه بر اهمیت استفاده از فناوری برای بهتر کردن شرایط فوتبال تأکید کرد.
وی تأکید کرد که فناوری کمکی ویدئو، معروف به VAR، در عادلانه جلوه دادن فوتبال کمک کرده و حاشیه خطای داوران را به میزان قابل توجهی کاهش داده‌است و آنها در تلاشند تا از طریق یک فناوری جدید که در حال مطالعه است، آن را توسعه دهند.



چهل‌سالگی و شصت‌سالگی… دو نقطه عطف تعیین‌کننده در پیری دستگاه ایمنی بدن


دستگاه ایمنی بدن ما ممکن است در چهل‌سالگی با سرعت بیشتری پیر شود (پیکسلز)
دستگاه ایمنی بدن ما ممکن است در چهل‌سالگی با سرعت بیشتری پیر شود (پیکسلز)
TT

چهل‌سالگی و شصت‌سالگی… دو نقطه عطف تعیین‌کننده در پیری دستگاه ایمنی بدن


دستگاه ایمنی بدن ما ممکن است در چهل‌سالگی با سرعت بیشتری پیر شود (پیکسلز)
دستگاه ایمنی بدن ما ممکن است در چهل‌سالگی با سرعت بیشتری پیر شود (پیکسلز)

بیشتر ما تصور می‌کنیم که پیری فرایندی تدریجی و منظم است و در قالب مجموعه‌ای از تغییرات تدریجی در بدن و مغز ما، هم‌زمان با افزایش سن، رخ می‌دهد. اما مطالعه جدیدی که پژوهشگران دانشکده پزشکی دانشگاه دوک و دانشگاه ملی سنگاپور روی ۲۰۰۰ نفر در سنین ۱۹ تا ۹۷ سال انجام داده‌اند، نشان می‌دهد که این روند لزوماً چنین نیست.
به گزارش روزنامه بریتانیایی «تلگراف»، نتایج این پژوهش که ۳.۸ میلیون سلول ایمنی را بررسی کرده است، نشان می‌دهد که دستگاه ایمنی بدن ما ممکن است در چهل‌سالگی با سرعت بیشتری پیر شود و سپس بار دیگر در شصت‌سالگی چنین روندی را تجربه کند. همچنین مشخص شده است که روند پیری در مردان و زنان متفاوت است.

چرا دستگاه ایمنی در چهل‌سالگی و شصت‌سالگی تغییر می‌کند؟

پژوهشگران در رفتار نوعی از گلبول‌های سفید خون که به «سلول‌های تی» (T-cells) معروف‌اند، در سنین چهل و شصت‌سالگی تفاوت‌های عمده‌ای مشاهده کردند. این تفاوت‌ها همچنین در ژن‌هایی که عملکرد این سلول‌ها را کنترل می‌کنند، دیده شد.
سلول‌های تی نقش حیاتی در پشتیبانی از پاسخ بدن به ویروس‌ها و بیماری‌ها دارند. میزان کارآمدی این سلول‌ها در انجام وظایفشان بر روند پیری ما تأثیر می‌گذارد؛ بنابراین، اگر دفاع ایمنی بدن تضعیف شود، فرد بیشتر در معرض ابتلا به عفونت‌ها قرار می‌گیرد.

تفاوت‌های مردان و زنان در پیری دستگاه ایمنی

دستگاه ایمنی مردان و زنان به یک شیوه پیر نمی‌شود. این مطالعه نشان می‌دهد که زنان به‌طور کلی در مقایسه با مردان از فعالیت ایمنی بیشتری برخوردارند؛ موضوعی که می‌تواند به توضیح بالاتر بودن میانگین طول عمر آنان کمک کند، اما در عین حال احتمال ابتلا به اختلالات خودایمنی را در آن‌ها افزایش می‌دهد.
به عبارت دیگر، فعالیت بیش از حد دستگاه ایمنی زنان ممکن است در برخی موارد به فعال ماندن مزمن این دستگاه منجر شود و احتمال ابتلا به بیماری‌های خودایمنی و برخی انواع آلرژی مرتبط با افزایش سن را افزایش دهد.
در مقابل، برخی مردان با افزایش سن، افت بیشتری در کارایی سلول‌های تی تجربه می‌کنند؛ مسئله‌ای که ممکن است آن‌ها را در برابر عفونت‌ها و بیماری‌های مرتبط با ضعف ایمنی آسیب‌پذیرتر کند.
کارشناسان معتقدند درک این تفاوت‌ها می‌تواند در آینده به توسعه درمان‌های اختصاصی‌تر کمک کند؛ درمان‌هایی که متناسب با ماهیت تغییرات ایمنی در مردان و زنان طراحی شده‌اند.

چگونه در چهل‌سالگی مراقب سلامت خود باشیم؟

دهه چهل زندگی فرصت مهمی برای توجه به سلامت عمومی و پیگیری شاخص‌هایی است که ممکن است با افزایش خطر ابتلا به بیماری‌ها در سنین بالاتر مرتبط باشند.
کارشناسان توصیه می‌کنند منتظر بروز مشکلات آشکار سلامتی نمانید، بلکه از این مرحله برای انجام معاینات دوره‌ای و پیگیری فشار خون و سطح کلسترول استفاده کنید؛ زیرا کنترل زودهنگام عوامل خطر می‌تواند احتمال ابتلا به بیماری‌ها را در مراحل بعدی زندگی کاهش دهد.
برای حفظ ایمنی بدن در این سن، به عادت‌های زیر پایبند باشید:

فعالیت بدنی منظم

ورزش یکی از مهم‌ترین راهکارهایی است که به تقویت دستگاه ایمنی و بهبود عملکرد آن کمک می‌کند. مطالعات علمی فواید فعالیت بدنی منظم را در تقویت پاسخ ایمنی به اثبات رسانده‌اند.

پرهیز از پرخوری

شواهد نشان می‌دهد که رعایت اعتدال در مصرف کالری و پرهیز از پرخوری می‌تواند به حفظ سلامت دستگاه ایمنی کمک کند.

پیروی از رژیم غذایی مدیترانه‌ای

کارشناسان رژیم غذایی مبتنی بر غلات کامل، ماهی، روغن زیتون، میوه‌ها و سبزیجات را توصیه می‌کنند؛ رژیمی که در آن مصرف غذاهای فرآوری‌شده و گوشت کاهش یافته باشد.

پیگیری شاخص‌های سلامت

فشار خون خود را اندازه‌گیری کنید، سطح کلسترول را پیگیری کنید و در صورت بروز علائم غیرمعمول یا مداوم، با پزشک مشورت کنید.

پس از شصت‌سالگی چه اتفاقی برای دستگاه ایمنی می‌افتد؟

نیازهای بدن در دهه شصت زندگی با نیازهای آن در دهه چهل متفاوت است؛ در این مرحله، حفظ توده عضلانی و وزن سالم و دریافت مواد مغذی کافی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
کارشناسان هشدار می‌دهند که برخی سالمندان پروتئین و کالری کافی دریافت نمی‌کنند؛ مسئله‌ای که ممکن است به کاهش وزن و توده عضلانی منجر شود و توانایی آن‌ها را برای مقابله با تغییرات ناشی از افزایش سن تحت تأثیر منفی قرار دهد.
بنابراین، کاهش شدید کالری که ممکن است برای برخی افراد در میانسالی مناسب باشد، لزوماً گزینه مناسبی برای سالمندان نیست؛ به‌ویژه افرادی که دچار کاهش وزن یا ضعف عضلانی هستند.

چگونه پس از شصت‌سالگی از دستگاه ایمنی خود محافظت کنیم؟

توجه به پروتئین

مصرف منابع مناسب پروتئین، مانند ماهی، تخم‌مرغ، حبوبات و گوشت طیور را برای کمک به حفظ عضلات در برنامه غذایی خود قرار دهید.

پرهیز از کاهش وزن بدون دلیل

کاهش وزن بدون دلیل مشخص ممکن است نشانه‌ای باشد که ضرورت بازنگری در رژیم غذایی و مشورت با پزشک را مطرح می‌کند.

پرهیز از کاهش بیش از حد غذا

سالمندان برای حمایت از عضلات و عملکردهای بدن به دریافت کالری و مواد مغذی کافی نیاز دارند.

ادامه ورزش

فعالیت بدنی منظم به حفظ قدرت عضلات کمک می‌کند و همچنین کارایی دستگاه ایمنی را تقویت می‌کند.

واکسیناسیون

واکسیناسیون یکی از اقدامات مهم برای حفظ سلامت دستگاه ایمنی است، به‌ویژه برای افراد بالای ۶۰ سال.
کارشناسان توضیح می‌دهند که واکسن‌ها به کاهش احتمال ابتلا به عفونت‌ها و همچنین محدود کردن عوارضی که ممکن است در نتیجه این عفونت‌ها ایجاد شوند، کمک می‌کنند.
عفونت‌ها ممکن است موجب التهاب‌هایی شوند که بر دستگاه‌های مختلف بدن تأثیر می‌گذارند و بار سلامتی را بر قلب و دیگر اندام‌ها افزایش می‌دهند؛ موضوعی که به‌ویژه در سالمندان اهمیت دارد.


ذهنتان به استراحت نیاز دارد… ۹ نشانه که از ابتلای شما به خستگی ذهنی خبر می‌دهند

خستگی ذهنی بر وضعیت روحی شما تأثیر منفی می‌گذارد و باعث می‌شود بیشتر در معرض خشم و آزردگی قرار بگیرید (پیکسلز)
خستگی ذهنی بر وضعیت روحی شما تأثیر منفی می‌گذارد و باعث می‌شود بیشتر در معرض خشم و آزردگی قرار بگیرید (پیکسلز)
TT

ذهنتان به استراحت نیاز دارد… ۹ نشانه که از ابتلای شما به خستگی ذهنی خبر می‌دهند

خستگی ذهنی بر وضعیت روحی شما تأثیر منفی می‌گذارد و باعث می‌شود بیشتر در معرض خشم و آزردگی قرار بگیرید (پیکسلز)
خستگی ذهنی بر وضعیت روحی شما تأثیر منفی می‌گذارد و باعث می‌شود بیشتر در معرض خشم و آزردگی قرار بگیرید (پیکسلز)

گاهی ممکن است احساس کنید قادر به تمرکز نیستید، زود از کوره درمی‌روید یا حتی از انجام ساده‌ترین کارها ناتوان شده‌اید؛ با آنکه فعالیت بدنی چندانی نداشته‌اید. این نشانه‌ها ممکن است حاکی از خستگی ذهنی باشند؛ عارضه‌ای که تأثیر آن تنها به توانایی شما در تفکر و کار کردن محدود نمی‌شود، بلکه ممکن است خواب، خلق‌وخو، عادت‌های غذایی و حتی احساس درد را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

خستگی ذهنی چیست؟

خستگی ذهنی تا حدودی شبیه خستگی جسمی است، با این تفاوت که به‌جای عضلات، ذهن را درگیر می‌کند. این حالت معمولاً زمانی بروز می‌کند که برای مدتی طولانی بر انجام کاری تمرکز می‌کنید که به تلاش ذهنی زیادی نیاز دارد.
همچنین ممکن است در شرایطی که دائماً در حالت آماده‌باش هستید یا به‌طور مستمر در معرض فشارهای روانی قرار دارید، دچار تحلیل قوای ذهنی شوید.
به گزارش وب‌سایت «وب‌ام‌دی»، عوامل متعددی می‌توانند در بروز خستگی ذهنی نقش داشته باشند؛ از جمله ماهیت شغل، مسئولیت مراقبت از کودکان یا والدین سالمند و دیگر فشارهای زندگی روزمره.
در ادامه، مهم‌ترین نشانه‌هایی را می‌خوانید که ممکن است از ابتلای شما به خستگی ذهنی حکایت داشته باشند:

۱. زود عصبانی شدن و کم‌حوصلگی

خستگی ذهنی ممکن است تأثیر منفی بر وضعیت روحی شما بگذارد و باعث شود بیشتر در معرض خشم و آزردگی قرار بگیرید، در برخورد با دیگران کم‌حوصله‌تر باشید و حتی تمایل پیدا کنید با تندی به آن‌ها پاسخ دهید.
وقتی توان ذهنی شما تحلیل می‌رود، کنترل احساسات و واکنش‌ها دشوارتر می‌شود.

۲. دشواری در انجام کارها

طبیعی است که میزان بهره‌وری افراد در زمان‌های مختلف تغییر کند، اما خستگی ذهنی ممکن است تمرکز بر کارها را بسیار دشوار سازد و انگیزه و میل به انجام دادن آن‌ها را کاهش دهد.
ممکن است متوجه شوید که حواس‌پرتی‌تان بیشتر شده، انجام کارها را به تأخیر می‌اندازید یا مهلت‌های تعیین‌شده برای تحویل آن‌ها را از دست می‌دهید.
حتی کارهای ساده‌ای که پیش‌تر به‌راحتی انجام می‌دادید، ممکن است ناگهان خسته‌کننده به نظر برسند؛ گویی از توانایی شما برای انجام آن‌ها فراتر رفته‌اند.

۳. حواس‌پرتی و سرگردانی ذهن

خستگی ذهنی ممکن است به شکل پرسه زدن مکرر افکار، پراکندگی ذهن یا احساس خواب‌آلودگی بروز کند.
این وضعیت توانایی شما را برای تمرکز دقیق بر کاری که انجام می‌دهید مختل می‌کند و حتی ممکن است سرعت واکنش شما به رویدادها و موقعیت‌های پیرامونتان را کاهش دهد.
این مسئله در برخی شرایط می‌تواند خطرناک باشد؛ برای مثال، هنگام رانندگی، زیرا خستگی ذهنی با وقوع تصادف‌های رانندگی ارتباط دارد.

۴. اختلالات خواب

ممکن است تصور کنید خستگی ذهنی باعث می‌شود راحت‌تر به خواب بروید، اما همیشه چنین نیست.
پژوهش‌ها نشان داده‌اند افرادی که شغلشان به تلاش شناختی زیادی نیاز دارد، در مقایسه با کسانی که کارشان با فشار ذهنی همراه نیست، بیشتر با علائم بی‌خوابی مواجه می‌شوند.
از سوی دیگر، کمبود خواب نیز می‌تواند خستگی ذهنی را تشدید کند و چرخه‌ای تکرارشونده از خستگی و اختلالات خواب به وجود آورد.
بنابراین، اگر به‌طور مداوم در به خواب رفتن مشکل دارید یا در طول روز احساس خستگی شدید می‌کنید، مهم است که پزشک خود را در جریان بگذارید؛ زیرا درمان مناسب ممکن است به بهبود وضعیت شما کمک کند.

۵. روی آوردن به رفتارهای ناسالم

خستگی ذهنی ممکن است برخی افراد را به سمت رفتارهای ناسالمی مانند مصرف بیش از اندازه الکل یا استفاده از مواد مخدر سوق دهد.
تأثیرات خستگی ذهنی ممکن است در افرادی که از پیش به اختلال مصرف مواد مخدر مبتلا هستند، شدیدتر باشد.
کارشناسان اشاره می‌کنند که اعتیاد به مواد مخدر موجب تغییراتی در بخش‌هایی از مغز می‌شود که مسئول مدیریت استرس و کنترل رفتارهای تکانشی هستند؛ تغییری که ممکن است مقابله با فشارهای روانی را دشوارتر کند.

۶. احساس افسردگی

ممکن است متوجه کاهش چشمگیر سطح انرژی خود شوید یا احساس کنید حرکاتتان کندتر از حد معمول شده است.
برخی افراد این وضعیت را نوعی احساس «کرختی» یا از دست دادن حس توصیف می‌کنند؛ حالتی که ممکن است انجام وظایف شغلی یا فعالیت‌های روزمره را دشوارتر سازد.
اگر بیش از دو هفته است که از اندوه شدید یا احساس ناامیدی رنج می‌برید، مهم است که پزشک خود را در جریان بگذارید؛ زیرا این وضعیت ممکن است نشانه ابتلا به نوع شدیدتری از افسردگی باشد.

۷. احساس دشواری بیشتر در ورزش کردن

ممکن است متوجه شوید تمرین‌های ورزشی‌ای که پیش‌تر به آن‌ها عادت داشتید، اکنون به تلاش بیشتری نیاز دارند؛ حتی اگر نوع یا شدت آن‌ها تغییری نکرده باشد.
کارشناسان هنوز به‌طور کامل از دلایل تأثیر خستگی ذهنی بر عملکرد جسمی مطمئن نیستند.
با این حال، برخی از آن‌ها بر این باورند که خستگی ذهنی ممکن است توانایی تحمل فعالیت‌های ورزشی را کاهش دهد و باعث شود تلاشی که انجام می‌دهید، سنگین‌تر از میزان واقعی آن به نظر برسد.

۸. تغییر عادت‌های غذایی

خستگی ذهنی ممکن است به شیوه‌های مختلف بر اشتها و عادت‌های غذایی شما تأثیر بگذارد.
ممکن است متوجه شوید بیش از حد معمول میان‌وعده می‌خورید، بی‌آنکه به مقدار غذایی که مصرف می‌کنید توجه داشته باشید.
همچنین فشارهای روانی ممکن است میل شما را به خوردن غذاهای سرشار از قند، نمک یا چربی افزایش دهند.
در مواردی دیگر، ممکن است دقیقاً عکس این اتفاق رخ دهد و اشتهای خود را از دست بدهید.

۹. افزایش احساس درد

واکنش بدن افراد به خستگی ذهنی متفاوت است و همین مسئله پیش‌بینی دقیق چگونگی تأثیر آن بر سلامت جسمی را دشوار می‌کند.
با این حال، خستگی ذهنی ممکن است با بروز علائم جسمی مختلفی همراه باشد؛ از جمله سردرد، درد عضلات و کمر و اختلالات معده.
اگر به یک بیماری مزمن، مانند فیبرومیالژیا (سندرم درد عضلانی‌ـ‌اسکلتی منتشر)، مبتلا هستید، ممکن است متوجه شوید شدت دردتان اندکی بیشتر از حد معمول شده است.


آسپرین یا پلاویکس؟… ویتامین B12… مصرف هورمون تیروئید

الأسبرين لحماية القلب
الأسبرين لحماية القلب
TT

آسپرین یا پلاویکس؟… ویتامین B12… مصرف هورمون تیروئید

الأسبرين لحماية القلب
الأسبرين لحماية القلب

آسپرین یا پلاویکس؟

• آیا مصرف داروی «پلاویکس» می‌تواند جایگزین آسپرین شود؟

-خلاصه پرسش شما همین است. پاسخ کوتاه مثبت است، اما این جایگزینی باید صرفاً با نظارت پزشک و در شرایط و به دلایل مشخص انجام شود. داروی «پلاویکس» (کلوپیدوگرل) می‌تواند اساساً جایگزین آسپرین شود؛ به‌ویژه در مواردی که بیمار به آسپرین حساسیت واقعی دارد یا قادر به تحمل آن نیست (مانند اختلال شدید دستگاه گوارش یا خون‌ریزی)، یا در شرایط خاصی که خطر بالایی وجود دارد و ترجیح داده می‌شود کلوپیدوگرل به‌تنهایی به‌عنوان درمان استفاده شود.
برای روشن شدن موارد شایع جایگزینی این دارو، به نکات زیر توجه کنید:

-حساسیت به آسپرین: بیمارانی که در پی مصرف آسپرین دچار علائمی مانند بثورات پوستی، اسپاسم نایژه‌ها یا شوک آنافیلاکتیک می‌شوند، می‌توانند برای پیشگیری ثانویه، کلوپیدوگرل را به‌عنوان جایگزینی دائمی مصرف کنند.
-عدم تحمل گوارشی یا خطر بالای خون‌ریزی: بیمارانی که سابقه زخم گوارشی یا خون‌ریزی مکرر ناشی از مصرف آسپرین دارند، ممکن است به کلوپیدوگرل تغییر دارو دهند؛ البته نظارت مستمر بر خطرات مربوط به دستگاه گوارش ضروری است.
-پس از کارگذاری استنت در شریان کرونر: معمولاً به مدت یک سال، بیمار درمان دوگانه‌ای شامل آسپرین و داروی دیگری برای جلوگیری از تجمع پلاکت‌های خون دریافت می‌کند. کلوپیدوگرل می‌تواند همان داروی دوم باشد. پس از گذشت یک سال، بیشتر بیماران مصرف آسپرین را به‌تنهایی ادامه می‌دهند؛ اما ممکن است در برخی بیماران، به‌جای ادامه مصرف مادام‌العمر آسپرین، درمان تک‌دارویی طولانی‌مدت با کلوپیدوگرل انتخاب شود.
-مقاومت به آسپرین یا عدم پاسخ به آن: این مسئله واقعیت دارد. در بیمارانی که از نظر بالینی مقاومت آن‌ها در برابر اثرات ضدتجمع پلاکتی آسپرین اثبات شده یا به آن مشکوک باشند، استفاده از داروهای جایگزین مانند کلوپیدوگرل مورد بررسی قرار می‌گیرد.
-پس از سکته مغزی ایسکمیک یا حمله ایسکمیک گذرا: در برخی گروه‌های خاص از بیماران، ممکن است گاهی کلوپیدوگرل به‌جای آسپرین برای پیشگیری ثانویه از سکته مغزی انتخاب شود؛ به‌ویژه در سالمندان.
در این زمینه باید به چند نکته توجه کنید. مهم‌ترین آن‌ها تفاوت‌های اساسی میان کلوپیدوگرل و آسپرین است:

-نوع دارو: آسپرین در گروه داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی طبقه‌بندی می‌شود و برای درمان درد و تب نیز به کار می‌رود. اما «پلاویکس» دارویی ضدتجمع پلاکتی است که با تجویز پزشک مصرف می‌شود و منحصراً برای پیشگیری از لخته‌شدن خون کاربرد دارد؛ بنابراین برای درمان درد یا تب استفاده نمی‌شود.
-سازوکار اثر: هر دو دارو از چسبیدن پلاکت‌های خون به یکدیگر جلوگیری می‌کنند، اما «پلاویکس» برای دستیابی به این هدف درمانی، مسیرهای مشخصی را با انتخاب‌پذیری بیشتری هدف قرار می‌دهد.
-موارد مصرف: پزشکان معمولاً زمانی پلاویکس را تجویز می‌کنند که بیمار به آسپرین حساسیت داشته باشد، به دلیل مصرف آسپرین در معرض خطر بالای زخم معده باشد یا پس از سکته مغزی یا کارگذاری استنت قلبی، به راهبرد پیشگیرانه قوی‌تر یا جایگزینی نیاز داشته باشد.
با این حال، رعایت چند قاعده مهم ایمنی ضروری است. مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از:

-خودسرانه دارو را جایگزین نکنید: هرگز بدون مشورت با متخصص قلب، مصرف آسپرین را قطع نکنید یا مصرف پلاویکس را آغاز نکنید.
-تفاوت در میزان پاسخ‌دهی: در برخی افراد، تفاوت‌های ژنتیکی باعث می‌شود پلاویکس در پیشگیری از لخته‌شدن خون اثربخشی کمتری داشته باشد.
-توجه به خطر خون‌ریزی: مصرف هم‌زمان آسپرین و پلاویکس خطر خون‌ریزی شدید را افزایش می‌دهد؛ مگر اینکه پزشک این ترکیب دارویی را به‌طور مشخص و برای مدتی کوتاه تجویز کرده باشد؛ مانند شرایط پس از برخی اقدامات درمانی قلب.

ویتامین B12

• چه زمانی انجام آزمایش خون برای اندازه‌گیری سطح ویتامین B12 توصیه می‌شود؟

-ویتامین B12 ویتامینی ضروری و محلول در آب است که بدن به مقدار کمی از آن نیاز دارد، اما این ویتامین نقش‌های بسیار مهمی ایفا می‌کند. مهم‌ترین وظایف ویتامین B12 عبارت‌اند از:
-تشکیل گلبول‌های قرمز خون و حفظ سلامت آن‌ها؛ کمبود این ویتامین ممکن است به کم‌خونی منجر شود.
-حفظ سلامت دستگاه عصبی؛ زیرا برای عملکرد اعصاب و تشکیل غلاف میلین که انتقال سریع پیام‌های عصبی را تسهیل می‌کند، ضروری است.
-ایفای نقشی اساسی در ساخت DNA و تقسیم و تکثیر سلول‌ها.
-کمک به فرایندهای تولید انرژی و سوخت‌وساز بدن از طریق مشارکت در چندین واکنش شیمیایی درون سلول‌ها.

این ویتامین به‌طور طبیعی عمدتاً در مواد غذایی با منشأ حیوانی وجود دارد. بنابراین، آن را از طریق مصرف گوشت، مرغ، ماهی، غذاهای دریایی، تخم‌مرغ، شیر و فرآورده‌های لبنی دریافت می‌کنیم.
بر اساس جدیدترین دستورالعمل‌های پزشکی، معمولاً توصیه نمی‌شود که سطح ویتامین B12 در خون همه افراد به‌صورت تصادفی و بدون دلیل بررسی شود؛ بلکه این آزمایش زمانی درخواست می‌شود که علائم یا نشانه‌های بالینی و یا عوامل خطر، احتمال کمبود ویتامین B12 را مطرح کنند؛ به‌ویژه هنگامی که یک عامل خطر نیز وجود داشته باشد. از جمله:

-کم‌خونی یا بزرگ شدن اندازه گلبول‌های قرمز خون.
-بی‌حسی یا احساس گزگز در دست‌ها یا پاها.
-اختلال در تعادل یا راه رفتن، یا زمین خوردن‌های بدون علت مشخص.
-نوروپاتی محیطی.
-ضعف حافظه یا کاهش تمرکز.
-اختلالات عصبی یا آسیب طناب نخاعی.
-التهاب زبان.
-اختلالات بینایی مرتبط با عصب بینایی.
-خستگی بدون علت مشخص.
-برخی علائم روانی مانند افسردگی یا اضطراب.

مهم‌ترین عوامل خطری که انجام این آزمایش را توجیه‌پذیرتر می‌کنند عبارت‌اند از:

-پیروی از رژیم غذایی‌ای که منابع غذایی ویتامین B12 در آن اندک یا کاملاً حذف شده‌اند؛ مانند رژیم گیاه‌خواری مطلق.
-جراحی معده یا روده، برداشتن معده یا بخش انتهایی روده باریک.
-برخی بیماری‌های سوءجذب در روده.
-گاستریت خودایمنی یا کم‌خونی پرنیشیوز.
-مصرف طولانی‌مدت داروی متفورمین برای درمان دیابت.
-استفاده طولانی‌مدت از برخی داروهای کاهش‌دهنده اسید معده.

مصرف هورمون تیروئید

-بهترین روش مصرف داروی جایگزین هورمون تیروئید چیست؟

-بهترین روش مصرف داروی لووتیروکسین برای درمان کم‌کاری تیروئید، مصرف آن در صبح، هنگام بیدار شدن از خواب، با معده خالی و همراه با یک لیوان آب است. سپس باید ۳۰ تا ۶۰ دقیقه پیش از خوردن صبحانه یا نوشیدن قهوه صبر کرد. این همان روشی است که در بروشورهای دارویی جدید توصیه شده است؛ زیرا غذا می‌تواند جذب دارو را کاهش دهد.
قهوه اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا نوشیدن آن در فاصله زمانی نزدیک به مصرف لووتیروکسین می‌تواند جذب دارو را کاهش دهد. بنابراین، دست‌کم ۳۰ تا ۶۰ دقیقه میان مصرف دارو و نوشیدن قهوه فاصله بگذارید و بهتر است همواره این فاصله زمانی را به‌طور منظم رعایت کنید.
همچنین باید مصرف قرص‌های آهن و کلسیم، داروهای ضداسید و برخی داروهای دیگر را دست‌کم چهار ساعت از زمان مصرف لووتیروکسین جدا کنید. این توصیه درباره بسیاری از قرص‌های مولتی‌ویتامین حاوی آهن یا کلسیم نیز صدق می‌کند.
برای یادآوری، به داروهای معده و ضداسیدها توجه داشته باشید؛ زیرا برخی از داروهای ضداسید و داروهای کاهش‌دهنده اسید معده می‌توانند بر جذب لووتیروکسین تأثیر بگذارند. ازاین‌رو، مهم است که پزشک یا داروساز را از تمام داروها و مکمل‌هایی که مصرف می‌کنید، مطلع سازید.
نکته مهم‌تر، منظم بودن مصرف داروست؛ یعنی هر روز آن را به همان روش و در همان ساعت مصرف کنید. زیرا تغییر شیوه مصرف می‌تواند بر میزان جذب دارو تأثیر بگذارد.
اما درباره مصرف شبانه دارو باید گفت که این کار نیز امکان‌پذیر است. می‌توان لووتیروکسین را به‌عنوان یک روش جایگزین، پیش از خواب مصرف کرد؛ مشروط بر اینکه معده خالی باشد، از آخرین وعده غذایی زمان کافی گذشته باشد و این برنامه زمانی به‌طور منظم رعایت شود.
به‌طور معمول، باید حدود سه ساعت یا بیشتر از صرف یک وعده شام معمولی گذشته باشد و این زمان‌بندی هر شب رعایت شود. انجمن تیروئید آمریکا نیز مصرف دارو هنگام خواب را به‌عنوان گزینه جایگزین مناسبی برای برخی بیماران مطرح می‌کند.