فلوریان زوین عکاس لبنانی الاصل در کودکی به پاریس مهاجرت کرد اما هر سال تابستان به سرزمین مادری اش می آمد. او پس از انفجار بندر بیروت در ۴ اوت پارسال تصمیم گرفت به لبنان برگردد و آنجا ماندگار شد. زوین در گفتگو با الشرق الاوسط گفت «اینجا کشورم است و در این شرایط دشوار کنونی اش به من نیاز دارد. تصور می کنم انرژی های مثبت باید در لبنان باشند و برای همین بی درنگ وسایلم را جمع کردم و به لبنان برگشتم».
فلوریان ۱۷ اوت ۲۰۲۰ یعنی ۱۳ روز پس از وقوع انفجار در بندر بیروت وارد شهر شد و بی معطلی دوربین قدیمی اش را برداشت و شروع کرد به سرک کشیدن در محله های جمیزه و مار میخائیل و کرنتینا. عکس های سیاه و سفید از خرابه های بیروت می گرفت. بعدها که بازسازی آغاز شد از عملیات بازسازی محله ها عکس گرفت و یاری رسانی همشهری ها به همدیگر را به تصویر کشید. فلوریان افزود «این عکس ها را رنگی گرفتم چون می خواستم بگویم که امید به تولد نو وجود دارد».
پروژه عکاسی فلوریان یک سال طول کشید. عکس های آخرش را از بیروت به پا خاسته و تظاهرات جوانان شهر و باز شدن رستوران ها و کافی شاپ ها و پر شدن دیوارها با گرافیتی های گوناگون گرفت. ایده نمایشگاه عکس « بیروت از خرابه تا خشم» پس از تمام شدن برنامه عکاسی فلوریان شکل گرفت.
نمایشگاه فلوریان با ۴۰ عکس در ساختمان انتشارات «دار المصور» در خیابان حمرا برگزار شد. عکس ها عمدتا درباره بیروت و ایستادگی و سرسختی این شهر در برابر مرگ هستند.
فلوریان زوین در ادامه گفتگو با الشرق الاوسط یادآور شد «نمایشگاه را به سه بخش تقسیم کردم: اول زمینه خاکستری و غبارگرفته بیروت پس از انفجار و نیز خرابی و ویرانی که محله ها و خیابان ها و کوچه پس کوچه های شهر را فرا گرفت. ده ها ساختمان و خانه در اثر انفجار فرو ریختند. عکس ها در بخش «خاکستر» فقط از سنگ ها و ساختمان ها گرفته شده است».
فلوریان درباره بخش دوم نمایشگاه «نرمش» گفت «عکس های این بخش بر خلاف بخش اول رنگی هستند و عمدتا بر محله کرنتینا و بازسازی تمرکز کردم و اینکه چطور لبنانی ها به هم کمک می کنند و کارگران از همه جای لبنان داوطلبانه برای کمک به بیروت آمده اند. مثلا در یکی از عکس ها جوانی زیر سقف یک خانه خرابه دراز کشیده و استراحت می کند و در عکس دیگری فردی از دیوار ساختمانی بالا می رود و نفر بعدی در حال تعمیر درها و پنجره ها است. اینها مرا جذب کرد و می خواستم آنها را از طریق به تصویر کشیدن به نماد بیروت شهر ایستادگی با مردمان با همت و اراده اش تبدیل کنم».
بخش سوم نمایشگاه که «خشم» نام دارد درباره قیام بیروت علیه مرگ و غلبه بر دردمندی است. فلوریان گفت «این بخش به مردم لبنان و انسانیت این مردمان اختصاص دارد و اینکه چطور مردم در تظاهرات خشم خود را ابراز کردند و تصمیم گرفتند از حق خود برای بازخواست فساد کوتاه نیایند و به همین دلیل هم چندین تظاهرات گسترده در مقابل بانک ها و بانک مرکزی لبنان برگزار شد. از تظاهرات و اعتراضات و بستن جاده ها در منطقه موزه و اطراف کاخ دادگستری عکس گرفتم. تصویر واقعی از تمام این وقایع را از طریق عکس هایم منتقل کردم. من خشونت طلب نیستم بلکه می خواستم با عکس هایم به دلایل اعتراضات مردم لبنان اشاره کنم و اینکه چرا شهروندان لبنانی برای اعتراض به بلاهایی که سرشان آمده به خیابان ها ریختند».
عکس های فلوریان زوین بسیار شفاف هستند و تمام جزئیات در آنها مشخص است تا جایی که تصور می کنیم که خود ما آنجا حضور داریم. عکس سیاه و سفیدی که فلوریان از ساعت دیواری خانه ای در بیروت گرفته حرف ندارد. عقربه ها روی لحظه وقوع انفجار در ساعت شش و هفت دقیقه متوقف شده اند. یک دختر لبنانی در عکس دیگری است که لبخند زنان و با شور و شوق پرچم لبنان را در دست گرفته یا عکس بعدی تصویر دختری است که در جریان تظاهراتی در مرکز بیروت از صحنه آتش سوزی فرار می کند. یکی از عکس های نمایشگاه تصویر در خانه ای است که کنده شده و روی آن جمله «شهر ویران شد اما ما ویران نشدیم» به چشم می خورد.
فلوریان زوین گفت «کتابی به همین نام نمایشگاه نوشتم که به عربی و فرانسوی منتشر می شود و می خواستم از طریق این کتاب پیام های مردم لبنان را به جهان برسانم. لبنانی ها خیلی سختی کشیدند و خانه هایشان ویران شده و در خرابه زندگی می کنند اما تسلیم نشدند و ایستادگی کردند و دوباره روی پایشان می ایستند. وقتی مثلا فردی از بیرون نگاه می کند متوجه می شود که مردم لبنان بیخودی و بی دلیل دست به اعتراضات و خشونت نزدند. این اعتراضات و خشونت ها نتیجه مشکلات و بحران های تلنبار شده است. منظورم را از طریق نگاه یک کارگر یا شانه های پیرمرد یا لبخند کودک به بازدید کنندگان نمایشگاه یا خوانندگان کتاب منتقل کردم. من از جمله عکاسانی هستم که بیشتر دوست دارم جنبه های انسانی را نشان دهم».
نمایشگاه فلوریان زوین ۳۰ ژوئن در پاریس برگزار می شود. او گفت «نمایشگاه پاریس یک روزه است. مراسم معرفی کتاب و نمایشگاه عکس همزمان برگزار می شوند و بعد به لبنان برمی گردم. شاید این نمایشگاه عکس را ۲۰ ژوئیه در ریمز فرانسه شهر محل سکونتم دایر کنم».
