اوایل امسال، در اوج جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، مردی مرتبط با شبکههای تبهکاری ایرانی پشت رایانه نشسته بود و از طریق تماس تصویری با نوجوانی در لندن صحبت میکرد. او میخواست مطمئن شود نوجوان، که لحظاتی با آتشزدن یک کنیسه فاصله داشت، نقشهاش را اجرا میکند.
به گفته دادستانهای آمریکایی، محمدعلی الحسنی، مردی عراقی، به این نوجوان ۱۷ ساله گفت: «مثل درخت کریسمس آتشش بزن.» نوجوان از دیواری بالا رفت و بمبی را از پنجرهای شکسته به داخل پرتاب کرد. روی صفحه رایانه الحسنی نوشته شده بود: «میکروفون جی خاموش است.»
به گفته بازپرسان آمریکایی، آتشزدن این کنیسه در آوریل بخش کوچک و خشونتآمیزی از تلاشهای ایران برای وادار کردن آمریکا و اسرائیل به پایان دادن به کارزار بمباران بود که این کشور را درهم میکوبید.
جزئیات این حمله در کیفرخواستی فدرال آمده که هفته گذشته در نیویورک ثبت شد. این کیفرخواست جزئیات تازه و گستردهای درباره موجی از خشونت علیه نهادهای یهودی در اروپا و اهداف آمریکایی، از جمله یک پایگاه هوایی بریتانیا که بمبافکنهای آمریکایی از آن استفاده میکردند، آشکار کرده است. دادستانها عوامل ایران را مسئول این حملات میدانند.
به گفته دادستانها، الحسنی و دستکم دو همدستش، از جمله یکی از عوامل «سپاه پاسداران» ایران، چند روز پس از آغاز جنگ طراحی حملات در اروپا را آغاز کردند. این افراد درباره تهیه پهپاد و موشک از طریق آشنایانشان در ایران گفتوگو میکردند. آنان نقشه لندن را با دقت بررسی کردند و یکیشان گفت باید «روی» پایتخت بریتانیا «تمرکز کنند». اندکی بعد، معابد و دیگر مکانهای یهودی در لندن هدف حمله قرار گرفتند.

ایران در رویارویی با نیروهای متعارف بسیار قدرتمندتر، راههایی یافته است تا بدون برانگیختن پاسخ نظامی تمامعیار، هزینههایی بر دشمنانش تحمیل کند. یکی از جنبههای اصلی راهبرد ایران، بهکارگیری تبهکاران خردهپا برای اجرای حملات کمهزینه علیه اهداف آسیبپذیری است که بخشی از زندگی روزمرهاند.
از آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل، ایران و نیروهای نیابتیاش، که گاه مستقل عمل میکنند، چنین حملاتی را افزایش دادهاند؛ بهویژه در بریتانیا که به ایالات متحده اجازه داده از پایگاههای نظامیاش برای حمله به نیروهای ایرانی استفاده کند.
به گفته کارشناسان، ایران با هدف قرار دادن متحدان آمریکا میخواهد ترس ایجاد کند و حمایت آنان از استقرار نیروهای نظامی آمریکا و اسرائیل را تضعیف کند.
آدریان شتونی، پژوهشگر وابسته به «مرکز بینالمللی مبارزه با تروریسم»، گفت: «آنچه اکنون میبینیم اجرای الگویی است که ایران طی دههها آن را پالایش کرده است.» او افزون بر حملات تبهکارانه، به تلاش ایران برای ایجاد شبکههای شبهنظامی نیابتی بیرون از ایران و تقویت تواناییهایش برای اجرای حملات سایبری نیز اشاره کرد.
این تهدید همچنان پابرجاست. سه مقام آمریکایی گفتند هفته گذشته، پس از آنکه مقامهای اطلاعاتی طرحی پهپادی با پشتیبانی ایران علیه پایگاه هوایی سلطنتی «میلدنهال» در انگلستان شناسایی کردند، تا ۱۲ هواپیمای نظامی آمریکایی مستقر در آنجا به پایگاههای دیگری در اروپا، از جمله در آلمان، منتقل شدند.
پایگاه هوایی میلدنهال، حدود ۷۰ مایل شمالشرقی لندن در سافک، یکی از مراکز اصلی عملیات نیروی هوایی آمریکا در اروپاست. این پایگاه یک ناوگان بزرگ سوخترسانی هوایی و یک ناوگان عملیات ویژه دارد و حدود ۱۰۰۰ نظامی در آن مستقرند.
این مقامها که برای بحث درباره مسائل عملیاتی با شرط ناشناس ماندن سخن گفتند، افزودند تحلیلگران هشداری کلی دریافت کرده بودند، اما فرماندهان ریسک نکردند. محسن رضایی، مشاور امنیت ملی ایران، در مصاحبهای با تلویزیون لبنان تهدید کرده بود اگر از پایگاههای آمریکا در اروپا برای حمله به کشورش استفاده شود، آنها را هدف قرار خواهد داد.
به گفته دادستانها، در مرکز عملیات ایران در اروپا مردی عراقی به نام محمدباقر سعد داوود الساعدی قرار دارد که اکنون در زندانی در شهر نیویورک به سر میبرد. او از فرماندهان ارشد «کتائب حزبالله»، یکی از قدرتمندترین نیروهای نیابتی ایران در عراق، است. الساعدی در ترکیه بازداشت شد و در ماه مه به اجرای حملات در اروپا و طراحی حمله به مکانهای یهودی در آمریکا متهم شد.
دادستانها گفتند او با «سپاه پاسداران»، بازوی بلند دستگاه تروریستی ایران، نیز روابط نزدیکی دارد.
بازپرسان گفتند الساعدی از دو همدستش خواست در هدف قرار دادن اروپا به او کمک کنند. یکی از آنان محسن مهاجری، عامل «سپاه پاسداران» و تبعه ایران، است. دیگری الحسنی است که به «علی» شناخته میشود و به گفته اسناد دادگاه آمریکا، روابط تبهکارانه گستردهای دارد.
به گفته دادستانها، الساعدی و مهاجری چند روز پس از آغاز جنگ شروع به توطئهچینی کردند. این مهاجری بود که از تهیه پهپاد و موشک از آشنایانش در ایران سخن گفت. او شماره حساب بانکیای برای خرید «تجهیزات جهاد» برای الساعدی فرستاد.
مهاجری گفت به الساعدی ملحق میشود تا حملات را با هم از عراق هدایت کنند. او قول داد: «تا انتقام نگیریم به ایران بازنمیگردم.» مهاجری چند روز بعد به عراق رفت و اندکی پس از آن حملات در اروپا آغاز شد.

هفت حمله در بریتانیا رخ داد، بیش از هر کشور دیگر. به گفته دادستانها، مهاجری در اوایل آوریل، هنگامی که نقشه شهر را روی لپتاپ بررسی میکردند، به الحسنی گفت: «باید روی لندن تمرکز کنیم.»
بازپرسان گفتند الحسنی پیشتر در بریتانیا زندگی کرده بود و در آنجا آشنایانی داشت که برای اجرای حملات از آنان بهره میگرفت.
بازپرسان گفتند در تلاش برای آتشزدن یک کنیسه در محله فینچلی لندن در ۱۵ آوریل، الحسنی از طریق تماس تصویری با مهاجمی نقابدار صحبت کرد. به او گفت: «تا جایی که میتوانی به دروازه نزدیک شو.»
در ۱۷ آوریل، هر سه مرد در یک اتاق بودند و هنگام حمله مهاجمی به یک نهاد خیریه یهودی، با او تماس تصویری فیستایم داشتند. در حالی که تصویر تماس روی صفحهای بزرگ نمایش داده میشد، الحسنی مهاجم را راهنمایی میکرد تا یک وسیله آتشزا را روشن کند.
گفت: «یکی را در دستت روشن کن.»
«روشنش کن.»
«چهارمی را پرتاب کن.»
در حالی که الحسنی حمله را هدایت میکرد، الساعدی آن را ضبط میکرد. مهاجری هر دوی آنان را فیلم میگرفت.
به گفته اسناد دادگاه، این مردان پشت گروهی تازه به نام «حیی» (HAYI) بودند که مسئولیت دستکم شش حمله تروریستی در لندن و اطراف آن را بر عهده گرفت. شاید بدنامترین آنها آتشزدن چهار آمبولانس متعلق به یک سرویس داوطلبانه یهودی در «گولدرز گرین»، محلهای با جمعیت زیاد یهودی، بود.
در حمله آتشزدن کنیسه به دست آن نوجوان در اواخر آوریل، کسی آسیب ندید و خسارت اندک بود. این نوجوان بعدها به گناه خود اعتراف کرد و گفت نمیدانسته آنجا کنیسه است و از یهودیان نفرت ندارد.
گروه «حیی» مسئولیت حدود ۱۸ حمله یا توطئه در سراسر اروپا و آمریکا را در بهار بر عهده گرفته است. الساعدی پیش از دستگیری در ماه مه، انفجارهایی را نیز علیه شعبههای بانکهای آمریکایی در آمستردام و پاریس هدایت کرد.
الساعدی در سلولی در شهر نیویورک ظاهراً طرحهای جایگزین داشت. به گفته دادستانها، او در گفتوگو با خانوادهاش در عراق طی تابستان، پیامهایی رمزی برای دو همدستش فرستاد.
در اواخر ژوئیه، الساعدی از خواهرش پرسید: «با همه کارهای قدیمی ما چه میکنند؟» و او پاسخ داد که ادامه دارد.
به گفته بازپرسان، تا اوت الحسنی به همدستانی در بریتانیا پول میداد تا حملهای به پایگاه هوایی سلطنتی «فیرفورد» را آغاز کنند؛ پایگاهی که میزبان بمبافکنهای آمریکایی بود که برای حمله به ایران پرواز میکردند. این مردان، دستکم پنج نفر، ون و بشکههای سوخت تهیه کردند. آنان درباره شتابدهندههای شیمیایی و اشیای فلزی که میشد بهعنوان ترکش به کار برد نیز تحقیق کردند.
الحسنی دقت داشت آنان کار را درست انجام دهند. به آنان گفت روی سه ون برچسبهای سفارشی بچسبانند تا به نظر برسد بخشی از کسبوکارهای توزیع سوخت و لوازم استخر هستند.
آنان منتظر چراغ سبز ماندند. بازپرسان میگویند الساعدی آن را در ۲۴ سپتامبر، باز هم از طریق خانوادهاش، داد.
چند شب بعد، الحسنی به آن مردان دستور داد بهسوی پایگاه حرکت کنند و در طول مسیر با آنان صحبت میکرد. اما مقامها از تهدیدی مبهم علیه پایگاه آگاه بودند. دستکم دو ون با ایست بازرسی امنیتی روبهرو شدند که مسیری را که الحسنی به آنان میگفت مسدود کرده بود.
بامداد ۲۷ سپتامبر، پلیس پنج مرد را بازداشت و ونها را ضبط کرد. مهاجمان هرگز به پایگاه نفوذ نکردند.
اما این حادثهای که تا آستانه وقوع پیش رفت، آسیبپذیریهای امنیتی اروپا را نشان داد و با تلاش ایران برای افزایش هزینه حمایت غرب از جنگ آمریکا و اسرائیل همسو بود.
شتونی درباره ایران گفت: «آنان بازی بلندمدت را پیش میبرند، تنها بازیای که میتوانند.»
«سرویس نیویورک تایمز»

