برایان هوک به «الشرق الاوسط»: دولت بایدن براساس «قواعد ایران» بازی می‌کند

فرستاده سابق آمریکا حذف حوثی‌ها از فهرست تروریسم را یک «اشتباه» دانست

براين هوك
براين هوك
TT

برایان هوک به «الشرق الاوسط»: دولت بایدن براساس «قواعد ایران» بازی می‌کند

براين هوك
براين هوك

برایان هوک نماینده سابق آمریکا در امور ایران، دولت جو بایدن را به عدم تدوین استراتژی در منطقه «شعله‌ور» خاورمیانه متهم کرده و آتش‌ها و تنش‌های این منطقه را ساخته و پرداخته ایالات متحده و ناشی از اقدام این دولت در به حاشیه راندن شرکای خود و ایجاد خلأ برشمرد که ایران و گروهک تروریستی داعش از آن بهره‌برداری کردند.
برایان هوک در گفت و گوی اختصاصی با روزنامه «الشرق الاوسط»، با بیان این که پاسخ آمریکا به حملات «گروه‌های نیابتی ایران» در منطقه، در حفاظت از نیروهای کشورش ناکام مانده، عنوان کرد که «ایران بهای حملات خود را به نحو لازم پرداخت نکرده» و ایالات متحده نیز سیاست بازدارندگی علیه تهران را باخته چرا که «بر اساس قواعد ایران» بازی می‌کند.
وی تأکید کرد، دولت بایدن شماری اشتباه را مرتکب شده از جمله این که نام حوثی‌ها را از فهرست تروریسم خود برداشته و همچنین «طرح صلح روشنی در خاورمیانه» ارائه نکرده آن گونه که دونالد ترامپ رئیس‌جمهوری پیشین آمریکا پیشتر چنین کاری را انجام داده بود.
هوک دربارهٔ روابط پرتنش دولت کنونی آمریکا با بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل نیز، ضمن تأکید بر این که چنین تنش‌هایی «شخصی» و به دلیل «انزجار» از نتانیاهو بوده، افزود: ما اقدام به شخصی‌سازی اختلافات خود در سیاست خارجی کرده‌ایم.

متن کامل مصاحبه را می‌خوانید:

حملات گروه‌های نیابتی ایران

  • نیروهای نیابتی ایران حملات خود را علیه منافع آمریکا در منطقه تشدید کرده‌اند و از اکتبر تاکنون بیش از ۱۷۰ حمله انجام شده است که برخی از آنها به کشته شدن نیروهای آمریکایی منجر شده است. به نظر شما واکنش آمریکا به آن کافی بوده است؟

- پاسخ آمریکا در حفاظت از نیروهای آمریکایی در منطقه ناکام مانده است. همان‌طور که اشاره کردم، پس از ۱۷۵ حمله، ایالات متحده ۱۱ بار پاسخ داد. این عدم توازن، محیط بسیار تساهلی را برای رژیم ایران و نیروهای نیابتی‌اش ایجاد می‌کند، زیرا وقتی این تعداد حمله وجود دارد و ایالات متحده با بمباران ساختمان‌های خالی، بدون ضربه زدن به خود رژیم ایران، به حداقل پاسخ می‌دهد، این امر حملات بیشتر را تشویق می‌کند. فکر می‌کنم در دوران دولت بایدن، بیش از ۲۰۰ حمله صورت گرفته است که ۱۷۰ مورد آن از نوامبر گذشته است. ایالات متحده سیاست بازدارندگی خود علیه رژیم ایران را از دست داده است.

  • برخی از اعضای کنگره خواستار حمله مستقیم به رژیم ایران هستند. آیا از این ایده حمایت می‌کنید؟

- رژیم ایران سازماندهی می‌کند و تجهیزاتی را در اختیار عوامل خود قرار می‌دهد تا برای آنها جان خود را از دست بدهند. در نتیجه، رژیم ایران هرگز احساس نکرد که بهای کاری را که در این «فضای خاکستری» انجام می‌دهد، پرداخت کرده است. از این رو تعدادی از اعضای کنگره خواستار پیروی از سلسله فرماندهی و پاسخ مستقیم به رژیم ایران شدند.
حق با شماست؛ این خواسته‌ها پس از کشته شدن ۳ سرباز آمریکایی در اردن توسط یک مأمور ایرانی و حملات دیگری که در مورد آنها صحبت کردیم، رخ داد. در آن زمان تعدادی از اعضای کنگره خواستار مسئول دانستن رژیم ایران در قبال اقدامات خود شدند. یکی از کارهایی که ما در دولت ترامپ انجام دادیم این بود که یک بیانیه عمومی دادیم که به ایران اجازه نمی‌دهیم «سیاست انکار» را نسبت به نمایندگان خود دنبال کند. اگر یکی از عوامل حمله ای به آمریکا یا متحدانش انجام دهد، ما رژیم ایران را مسئول می‌دانیم، زیرا این رژیم است که همه این عوامل را در منطقه سازماندهی، آموزش و تأمین مالی می‌کند و دلیل اصلی عدم ثبات در خاورمیانه هستند.
بنابراین علاقه مندم دولت بایدن هم همین اعلامیه را انجام دهد، به این معنی که بین ایران و نمایندگانش فرقی قائل نشود. من معتقدم که در نتیجه این سیاست، شما در موقعیت بهتری برای بازدارندگی رژیم ایران خواهید بود. من مطلقاً شک ندارم که رژیم ایران از سیاست خارجی دولت بایدن در خاورمیانه لذت می‌برد، زیرا ما قدرت بازدارندگی خود را از دست داده‌ایم.

  • پس آیا از حملات مستقیم در داخل ایران حمایت می‌کنید؟

- من مانند گذشته با گزارش‌های اطلاعاتی آشنا نیستم؛ بنابراین، این تصمیم دولت بایدن است. با این حال، تعدادی از دارایی‌های ایران در خاورمیانه وجود دارند که به حمایت از سازمان‌های تروریستی، مانند حوثی‌ها، ادامه می‌دهند. حوثی‌ها ۳۰ درصد کانتینرهای حمل و نقل جهان را متوقف کردند. واضح است که بدون رژیم ایران، حوثی‌ها نمی‌توانستند عملیات کشتیرانی بین‌المللی را به روشی که انجام دادند متوقف کنند؛ بنابراین، من فکر می‌کنم تعدادی گزینه وجود دارد که دولت بایدن باید آنها را اجرا کند، اما آمادگی انجام این کار را ندارد.

  • منظورتان این است که واکنش آمریکا باید شامل هدف قرار دادن شخصیت‌های خاص باشد؟ همان‌طور که دولت ترامپ مثلاً با قاسم سلیمانی انجام داد؟

-همان‌طور که اشاره کردم مثل قبل با گزارش‌های اطلاعاتی آشنا نیستم. اما چیزی که من می‌دانم این است که دولت بایدن منابع مالی رژیم مانند نفت را هدف قرار نداده است. در مورد بازدارندگی نمایندگان ایران جدی نبود و کاری نکرد که رژیم ایران بهای مستقیمی را بپردازد. لیستی از گزینه‌ها در اختیار وزارت دفاع قرار دارد. اما احساس می‌کنم در کاخ سفید، نظریه تنش‌زدایی با هدف تنش‌زدایی وجود دارد. این دقیقاً همان نوع سیاست خارجی است که رژیم ایران در آن برتری دارد.
من سیاست خارجی تشدید تنش را به تنش زدایی ترجیح می‌دهم، زیرا تمرکز فعلی دولت بایدن بر گفت و گو و تعامل با ایرانی‌ها در مکان‌هایی مانند عمان و وین است که بدون تقویت تحریم‌های نفتی که منجر به افزایش ۸۰ درصدی منابع نفتی شد. زمانی که ما در کاخ سفید بودیم، این منابع ۸۰ درصد کاهش یافت. به یاد دارم که رئیس‌جمهور روحانی گفت تحریم‌های ما ۲۰۰ میلیارد دلار برای نظام هزینه داشته است. در دوران دولت بایدن، رژیم ایران شاهد افزایش ۱۰۰ میلیارد دلاری منابع بود. آنها این پول را خرج حوثی‌ها، حزب‌الله، حماس و عوامل آنها در عراق و سوریه کردند که نیروهای آمریکایی را هدف قرار دادند و کشتند. این یک سیاست بسیار خطرناک است که دولت بایدن باید آن را تغییر دهد.

پیامدهای «عقب‌نشینی آمریکا»

  • به‌طور کلی به سیاست خاورمیانه ای بایدن اشاره کردید. اما با توجه به ه وضعیت ناپایدار کنونی خاورمیانه آن را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

- اینها آتشی است که خود ما ساخته‌ایم. دولت بایدن به قدرت رسید و شرکای عرب سنی ما و اسرائیل را به حاشیه راند. هر بار که آمریکا بین ما و این کشورها فاصله می‌گذارد، این پیام را به سازمان‌های تروریستی در خاورمیانه می‌دهد که خلاء وجود دارد و آمریکا در حال عقب‌نشینی است. این کار را در دوره پرزیدنت اوباما انجام داد که از منطقه خارج شد و ایران و داعش این خلاء را پر کردند. سال‌ها بعد ایران و داعش دوباره بازگشتند تا خلاء را پر کنند. این چیزی است که قبلاً در سیاست خارجی دیده‌ایم.
سیاست خارجی دولت اوباما امروز در دولت بایدن تکرار می‌شود. «محور مقاومت» ایران قوی‌تر شده است. اکنون داعش پس از نابودی توسط رئیس‌جمهور ترامپ، دوباره ظاهر می‌شود؛ بنابراین، من دوست دارم سیاست خارجی مشابه دولت ترامپ ببینم، زیرا موفقیت‌آمیز بود و فکر نمی‌کنم کسی مخالف این دیدگاه باشد که خاورمیانه امروز به دلیل نبود یک خط مشی خارجی موفق آمریکایی در آتش است.

  • در اینجا باید از سیاست آمریکا در قبال اسرائیل بپرسیم. واضح است که نتانیاهو با وجود هشدارهای دولت بایدن قصد حمله به رفح را دارد و این موضوع را به صراحت به آنتونی بلینکن وزیر امور خارجه اعلام کرد. این تنش در روابط بین دولت بایدن و نتانیاهو را چگونه می‌بینید؟

-به نظر من برخی از این تنش‌ها شخصی است. بیزاری از نخست‌وزیر نتانیاهو وجود دارد. من معتقدم که ما اختلافات سیاست خارجی خود را شخصی کرده و آنها را به یک نفر تقلیل داده‌ایم، بی بی نتانیاهو. اما من معتقدم که مردم اسرائیل در حال حاضر از ساختار امنیتی جدیدی در منطقه حمایت می‌کنند که از تکرار ۷ اکتبر جلوگیری می‌کند. و اسرائیل در حال انجام این کار است. حماس در ۷ اکتبر به اسرائیل اعلام جنگ کرد و اسرائیل این جنگ را انجام داد و آن را تا رسیدن به پیروزی ادامه خواهد داد، همان‌طور که اسرائیل آن را تعریف می‌کند.
سال انتخابات است، و من فکر می‌کنم که سیاست شروع به ایفای نقش بزرگی در تصمیم‌گیری‌های سیاست خارجی آمریکا در مکان‌هایی مانند میشیگان کرده است. من ترجیح می‌دهم بیشتر از اسرائیل حمایت کنیم تا ۷ اکتبر تکرار نشود.

  • با توجه به همه اینها؛ آیا فکر می‌کنید که حمله به رفح در حال حاضر گام درستی است؟

- این تصمیمی است که بر عهده ارتش اسرائیل و رهبری در اسرائیل است. بر اساس اقدامات آنها روشن است که آنها معتقدند تا زمانی که توانایی‌های مبارزان حماس را کاهش دهند یا آنها را از بین ببرند باید به جنگ ادامه دهند. یادم می‌آید که قبل از ۷ اکتبر آماری را دیدم که نشان می‌داد بین ۳۵ تا ۵۰ هزار فروند از این جنگنده‌ها وجود دارد و فکر نمی‌کنم اسرائیل حتی به هدف قرار دادن همه آنها نزدیک شده باشد. چیزی که من می‌دانم این است که اسرائیل هرگز در موقعیتی قرار نمی‌گیرد که مورد حمله قرار گیرد، همان‌طور که در ۷ اکتبر اتفاق افتاد. من معتقدم که آنها اکنون تصمیمات نظامی تاکتیکی می‌گیرند تا اطمینان حاصل کنند که آنچه رخ داده تکرار نخواهد شد.

قراردادن حوثی‌ها در لیست تروریسم

  • برگردیم به یکی از نکاتی که در پاسخ‌هایتان اشاره کردید، از طرح جامع صلح در منطقه صحبت کردید. در اینجا من برخی از انتقادات وارده به دولت بایدن را ارائه می‌کنم که دولت بایدن را متهم به عقب‌نشینی از سیاست‌های خارجی ترامپ می‌کند، مانند حذف حوثی‌ها از لیست تروریسم، یا عدم تلاش برای تحکیم «توافق‌های ابراهیم». آیا با این اتهامات موافقید؟

- شکی نیست که در دولت ترامپ، خاورمیانه را در موقعیت بهتری نسبت به آنچه در آن یافتیم، رها کردیم. اکنون، ما اینجا هستیم، حدود سه سال و نیم بعد، و همان‌طور که قبلاً گفتم، خاورمیانه در حال سوختن است.
من معتقدم که دولت بایدن در ابتدا چندین اشتباه مرتکب شد که اکنون سعی در اصلاح آنها دارد. یکی از اولین گام‌هایی که او پس از به دست گرفتن قدرت برداشت، حذف نام حوثی‌ها به عنوان یک سازمان تروریستی خارجی بود. این اقدام شامل مواردی است که مایک پمپئو و من برای آن اصرار داشتیم، زیرا واضح است که حوثی‌ها تمام تعاریف قانونی یک سازمان تروریستی خارجی را رعایت می‌کنند. حذف این طبقه‌بندی اشتباه بود.
زمانی که پرزیدنت ترامپ روی کار آمد، جرد کوشنر را به عنوان فرستاده به خاورمیانه منصوب کرد و ما یک طرح صلح چند صد صفحه ای با چشم‌انداز اقتصادی و سیاسی ارائه کردیم. پرزیدنت بایدن نه فرستاده‌ای برای خاورمیانه منصوب کرد و نه طرحی برای صلح برای خاورمیانه ارائه کرد. او همچنین یک سخنرانی در مورد خاورمیانه ایراد نکرد، منظور من هیچ سخنرانی راهبردی است، همان‌طور که رئیس‌جمهور ترامپ ۵ ماه پس از به قدرت رسیدن وقتی به پادشاهی عربی سعودی رفت.
بنابراین، هیچ فرستاده‌ای برای خاورمیانه و هیچ طرح صلحی برای خاورمیانه وجود نداشت. هیچ حس استراتژیکی وجود نداشت. همه این نکات، ارکان اساسی یک سیاست خارجی مؤثر را تشکیل می‌دهند. اکنون، دولت سیاست خارجی آمریکا بسیار واکنشی شده است.
ما با قواعد ایران بازی می‌کنیم. من معتقدم که ایران خود حرکت‌ها را تنظیم می‌کند، چه از طریق حزب‌الله باشد و چه از طریق حوثی‌ها. به نظر می‌رسد که ما هر روز در پاسخ به یک تحریک جدید از خواب بیدار می‌شویم. ما در خط دفاعی هستیم و طرف مقابل در حمله است. ما باید این پویایی را اصلاح و معکوس کنیم. تا زمانی که این کار را انجام ندهیم، فکر می‌کنم شما همچنان شاهد شعله‌ور بودن خاورمیانه خواهید بود.

  • پس به نظر می‌رسد شما به صراحت می‌گویید آمریکا در خاورمیانه استراتژی ای ندارد؟

-من هیچ مدرکی دال بر استراتژی دولت بایدن در خاورمیانه ندیده‌ام و می‌خواهم مثالی از آن بزنم: اولین سفر خارجی پرزیدنت ترامپ به خاورمیانه بود. وی در ریاض در برابر ۵۵ کشور عربی و مسلمان سخنرانی کرد. این سخنرانی همان استراتژی است که ما در طول ۴ سال اجرا کرده‌ایم. ای کاش رئیس‌جمهور بایدن در زمان روی کار آمدن خود سخنرانی مشابهی انجام می‌داد. ای کاش او یک فرستاده ویژه برای خاورمیانه تعیین می‌کرد و ای کاش یک طرح صلح ارائه می‌کرد. اما همه این موارد وجود نداشت.
در غیاب آن، افرادی که برای رئیس‌جمهور کار می‌کنند، استراتژی جامعی برای اجرای آن مانند زمان من ندارند؛ بنابراین من فکر می‌کنم اینها برخی از مسائل اساسی است که باید به آنها پرداخت.

بازگشت ترامپ

  • آخرین سؤال من در مورد انتخابات است: به نظر شما ترامپ پیروز می‌شود؟ آیا در صورت پیروزی به تیم او در کاخ سفید خواهید پیوست؟

- مردم آمریکا در ماه نوامبر به این سؤال پاسخ خواهند داد. من سعی می‌کنم از تحلیل سیاسی دوری کنم. نیمه‌های زیادی از این دیدار باقی مانده است. با این حال، آنچه می‌توانم بگویم این است که ایالات متحده در ۲۰ سال گذشته برای یافتن سیاست خارجی مناسب در خاورمیانه تلاش کرده است. من فکر می‌کنم پرزیدنت ترامپ سیاست درستی را پیدا کرد، همان‌طور که در ریاض و در طول دوران ریاست‌جمهوری خود بیان کرد و تیم خوبی را گرد هم آورد که روی این استراتژی کار می‌کردند. ما توانستیم داعش را شکست دهیم و نفوذ و گسترش ایران را معکوس کنیم. ما یک طرح صلح بسیار معتبر بین اسرائیلی‌ها و فلسطینی‌ها ارائه کردیم. من فکر می‌کنم بسیاری از اینها هنوز هم معتبر و واقعی هستند؛ بنابراین، من می‌خواهم شاهد بازگشت به آن باشم. من فکر می‌کنم دولت بایدن در حال حرکت به این سمت است که من از دیدن آن خوشحالم. اما هنوز راه زیادی در پیش است.



از «بهشت کوچک» به اتاق های اسکان موقت به روایت آوارگان زن جنوب لبنان

TT

از «بهشت کوچک» به اتاق های اسکان موقت به روایت آوارگان زن جنوب لبنان

آوارگان زن که از جنوب لبنان به کمپ های آوارگان در بیروت منتقل شدند (فرانس پرس)
آوارگان زن که از جنوب لبنان به کمپ های آوارگان در بیروت منتقل شدند (فرانس پرس)

نانسی ساکن نبطیه در جنوب لبنان است اما حالا آواره شده و خود و خانواده اش به منطقه برج حمود در شرق بیروت منتقل شدند. نانسی پشت پنجره ایستاده است. اینجا نه دره دارد و نه دشت های سرسبز. از پنجره خانه اش در نبطیه در جنوب لبنان تا چشم کار می کرد دشت و سبزی و دره بود اما اینجا فقط سیمان است. «دلم برای تک تک آجرهای خانه مان که پدرم با هزار بدبختی ساخت تنگ شده است. دلم برای حیاط و اتاقم و چیزهایی کوچکی که آنجا گذاشتم تنگ شده است اما باز جای شکرش باقی است که من و اعضای خانواده ام سالم هستیم و پس از یک سفر مشقت بار و وحشتناک به بیروت رسیدیم».

نانسی در ادامه گفتگو با «الشرق الاوسط» در حالیکه بغض گلویش را برای یک هفته تمام گرفته بود افزود «من هنوز در شوک هستم.. از همان لحظه ای که در خانه زیبایمان را بستیم و از ترس بمباران اسرائیل نمی دانستیم چه بلایی سرمان می آید در شوک هستم».

هیولای تشنگی
زنان آواره این واژه ها را مرتب تکرار می کنند «سفر به مرگ» و «فیلم وحشتناک» و «هیولای تشنگی».
نانسی سرپناهی برای خود و خانواده اش پیدا کرد اما زنان بسیاری هستند که به کمپ های آوارگان در مناطق مختلف لبنان پناه بردند.

زنان فراوانی به مدارس پناه برده اند چرا که اجاره آپارتمان هم دشوار و هم گران است (آژانس عکس اروپا)

زینب می گوید «۱۳ ساعت توی ماشین بودیم.. مثل جهنم بود». از او می پرسم بدترین چیزی که از این سفر با خانواده ات از جنوب به بیروت به خاطر داری چیست؟ زینب بی درنگ گفت «تشنگی». او تعریف می کند که چطور بچه هایش به دلیل بمباران دور و برشان وحشت کرده بودند. آنها تشنه بودند و گریه می کردند. زینب اضافه کرد «از خانه که بیرون آمدیم وحشت کرده بودیم و یادمان رفت با خود آب ببریم. اتوبان خیلی ترافیک بود و مغازه ای نبود که از آنجا آب بخریم».

زینب که سی و اندی سال دارد با سه فرزندش به یکی از مراکز آوارگان پناه بردند. او مبتلا به کمبود سطح اکسیژن خون است و آرزویی جز «بازگشت به خانه اش ندارد حتی اگر آوار شده باشد».
بی خانمان شدن و آوارگی برای زنانی که از روی اجبار بهشت کوچک خانه را ترک کردند طاقت فرسا است.

روز بزرگ آوارگی... ده ها هزار دستگاه خودرو در اتوبان جنوب بیروت (آسوشیتد پرس)

حمایت در حد توان

مثلا زینب یادش رفت روسری هایش را با خود بیاورد. بتول سعی می کند با مسخره بازی و شوخی این فاجعه را فراموش کند. بتول گفت مهم ترین چیزی که یادم رفت همراه خود بیاورم شارژر موبایلم است.
کمیته های سازماندهی کمپ های آوارگان تلاش می کنند در حد توان نیازمندی های آوارگان زن و مرد را تامین کنند. خانم صباح مجاعص رئیس کمیته بحران در یکی از کمپ ها در منطقه ضهور الشویر (المتن شمالی) ورود و توزیع کمک ها را زیر نظر دارد و مسائل ۲۶۰ تن از آوارگان این کمپ را به طور شبانه روزی دنبال می کند.
مجاعص در گفتگو با «الشرق الاوسط» گفت «به عنوان یک زن درک می کنم که آوارگان زن چقدر استرس و ناراحتی روحی و روانی دارند و ما اینجا در حد توان می کوشیم تا با حتی چیزهای کوچک و پیش و پا افتاده اندکی از این ناراحتی و استرس آنها کم کنیم».
مجاعص خاطر نشان کرد «رختخواب و زیر انداز و پتو و انواع غذا و وسایل شوینده و نظافت شخصی و لباس و حتی اسباب بازی در اختیار آنها قرار می دهیم».
او که روزهای جنگ ژوئیه ۲۰۰۶ را به خاطر دارد افزود «سعی می کنیم از لحاظ روانی به زنان کمک کنیم تا با خود را با شرایط جدید وفق دهند. مثلا به آنها می گوییم اینجا مثل خانه خودتان است و مسئولیت آن را به عهده بگیرید. به آنها فرصت می دهیم تا به دلخواه خود آشپزی کنند و مسئولیت شستشو را بین خودشان تقسیم کنند و کارهای روزمره این چنینی».

بخشی از کمک هایی که به دست آوارگان در کمپ ها می رسد (الشرق الاوسط)

حمام کردن آسان نیست
کامله که حدود هفتاد سال دارد در راهروی یکی از مراکز آوارگان نشسته است. همسر هشتاد ساله اش نیز کنار او روی یک صندلی پلاستیکی نشسته است. فرزندان و نوه هایشان در اتاق دور و برشان هستند. این خانم مسن با چشمانی پر از اشک توی گوشم زمزمه می کند و می گوید «چیزی که بیش از همه ناراحتم کرده این است که از وقتی اینجا آمدم حمام نکردم».
او درباره حمام توضیح می دهد صف حمام کردن طولانی است و فقط حمام های مشترک دارند و همیشه آب گرم نیست. کامله گفت «این برای کسی به سن و سال من سخت است».
کامله یک فاجعه تمام عیار داشته و آن مرگ همسر دخترش به دلیل سکته قلبی در خودرو بود. آنها داشتند با ماشین از روستای معرکه در صور به سمت کمپ آوارگان می رفتند و ۱۵ ساعت در راه بودند. کامله که هنوز در شوک بود افزود «اگر چیزی روی زمین بیفتد از صدای آن وحشت می کنم».

کامله بیماری دیابت و فشار خون بالا و کمر درد دارد.

برخی از مدارس لبنان به کمپ های شلوغ و پر از کودک و زن تبدیل شده اند (فرانس پرس)

یک اتاق برای ۴۰ نفر
آوارگان زن مشکلات و دردهای فراوان دارند اما همه آنها از خوش برخورد بودن نیروهای داوطلب در کمپ ها می گویند.
سمیره می گوید «هر کاری از دستشان بر می آمد برای ما انجام دادند. رفتارشان خیلی خوب است». این زن ۶۰ ساله افزود خیلی چیزها را یادم رفت با خودم بیاورم اما اشکال ندارد. مهم این است که «به سلامت» به روستایم در جنوب بازگردم.

اکثریت زنان آواره همین آرزو را دارند. علیاء عواضه فعال زنان و مدیر اجرایی پلتفرم «نقطه- المختبر النسوی» و گروه کاری تحت نظر او امور زنانی که به کمپ های آوارگان منتقل شده اند را پیگیری می کنند. او با بازدید از این کمپ ها کمک های ویژه زنان را توزیع می کند.

بخشی از کمک های پلتفرم «نقطه» که به دست آوارگان زن می رسد (الشرق الاوسط)

علیاء عواضه در گفتگو با «الشرق الاوسط» خاطر نشان کرد «نداشتن حریم خصوصی برای زنان یکی از مشکلات بزرگ این کمپ هاست چرا که مدارسی که به پناهگاهی برای آوارگان تبدیل شدند کوچک هستند و تعدادشان کم است».
او افزود که از اتاقی بازدید کردم که ۴۰ نفر اعضای زن و مرد یک خانواده در آن سکونت داشتند. برخی کمپ ها سرویس های بهداشتی مشترک دارند و زنان امکان حمام رفتن ندارند».
او اظهار کرد «این شرایط بسیار دشوار و طاقت فرسا فشار روحی و روانی و استرس زنان را افزایش می دهد به ویژه اینکه آنها خانه هایشان را بدون وسایل شخصی شان ترک کردند».
علیاء عواضه گفت «فکر کنید بعضی از این زنان هنوز لباسی که روز فرارشان پوشیده بودند عوض نکرده اند و نتوانستند به حمام بروند و ترجیح دادند اول بچه هایشان حمام بروند چون جا تنگ است».

اولین سیلی به دخترم
حرف های مریم ۲۷ ساله که از شهرستان صریفا در جنوب لبنان به این کمپ منتقل شده است روایت گفته های علیاء عواضه است. «اینجا در کمپ رفتارشان بسیار انسانی است اما مشکل اصلی ما حمام کردن است چون حریم خصوصی نداریم».

توزیع لباس در میان آوارگان در یکی از کمپ ها (فرانس پرس)

او نمی تواند چهره ها و صداهایی که در طول مسیر از جنوب به بیروت دیده و شنیده از یاد ببرد: «مردم کنار جاده خوابیده بودند و شیون و زاری زنان و گریه بچه ها را هنوز به یاد دارم».
مریم به دلیل همین شرایط دچار ناراحتی روحی و روانی شده و دختر ۹ ساله اش نیز استرس دارد.
مریم با چشمانی پر از اشک می گوید «هیچگاه او را نزده بودم. دیروز به دخترم سیلی زدم از بس که استرس داشتم». دخترم گریه کنان گفت «مامان این اولین باری است که کتکم می زنی».
مریم تنها دخترش را در آغوش کشید و از او معذرت خواهی کرد و او را به شهرداری برد و چند دست لباس زمستانه برایش پیدا کرد. مریم گفت «هوا اینجا سرد است. لباس های قشنگش توی کمد جا ماندند. ما زیر بمباران در شهر صریفا در جنوب فرار کردیم».