فشار واشنگتن بر مالزی برای جلوگیری از دورزدن تحریم نفتی از سوی ایران

یک مقام آمریکایی: تهران با استفاده از شرکت‌های مستقر در مالزی نفت خود را منتقل می‌کند


عکسی که آژانس امنیت دریایی اندونزی از نفتکش ایرانی ام تی آرمان در حال حمل نفت به کشتی MTS Tinos با پرچم کامرون در ژوئیه گذشته منتشر کرد (رویترز)
عکسی که آژانس امنیت دریایی اندونزی از نفتکش ایرانی ام تی آرمان در حال حمل نفت به کشتی MTS Tinos با پرچم کامرون در ژوئیه گذشته منتشر کرد (رویترز)
TT

فشار واشنگتن بر مالزی برای جلوگیری از دورزدن تحریم نفتی از سوی ایران


عکسی که آژانس امنیت دریایی اندونزی از نفتکش ایرانی ام تی آرمان در حال حمل نفت به کشتی MTS Tinos با پرچم کامرون در ژوئیه گذشته منتشر کرد (رویترز)
عکسی که آژانس امنیت دریایی اندونزی از نفتکش ایرانی ام تی آرمان در حال حمل نفت به کشتی MTS Tinos با پرچم کامرون در ژوئیه گذشته منتشر کرد (رویترز)

یک مقام ارشد وزارت خزانه‌داری ایالات متحده گفت، آمریکا دریافته است که ایران با استفاده از تأمین کنندگان مالزیایی و شرکت‌های مستقر در مالزی نفت خود را به جنوب شرقی آسیا و نزدیکی سنگاپور منتقل می‌کند.
واشینگتن تحریم‌های سختی را علیه ایران و گروه‌های نیابتی‌اش اعمال کرده است تا این کشور را از سرمایه‌هایی که می‌گوید برای بی‌ثبات کردن خاورمیانه استفاده می‌کند، محروم کند.
ایران برای صادرات نفت و دور زدن تحریم‌های آمریکا به ناوگان نفتکش‌های خود مشهور به «ناوگان دریایی شبح» متعلق به طرف‌های ناشناخته و مرموز متکی است. تحریم‌ها از می ۲۰۱۹، یک سال پس از خروج دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور سابق آمریکا از توافق هسته ای، مانع از صادرات ایران شده است.
برایان نلسون، معاون وزیر خزانه‌داری در امور تروریسم و اطلاعات مالی و نیل مک‌براید، مشاور ارشد وزارت خزانه‌داری آمریکا از دوشنبه تا پنجشنبه در سنگاپور و مالزی حضور دارند.
این وزارت‌خانه در بیانیه‌ای اعلام کرد که حضور این دو مقام ارشد در جهت پیش‌برد اهداف وزارتخانه مبنی بر جلوگیری از کسب درآمد ایران و نیروهای نیابتی آن است.
به گزارش خبرگزاری فرانسه، این مقام که خواست نامش فاش نشود، گفت که فروش نفت تهران در شرق آسیا، گروه‌های مسلح متحد با آن از جمله حماس و حوثی‌ها را تأمین مالی می‌کند.
وزارت خزانه‌داری آمریکا تمرکز خود را بر گروه‌های شبه‌نظامی که از منطقه جنوب شرقی آسیا، به ویژه از طریق جمع‌آوری کمک‌های مالی و فروش نفت ایران تأمین مالی می‌شوند افزایش داده است.
این مقام گفت که ایالات متحده در تلاش است تا از تبدیل شدن مالزی به یک پایگاه که در آن گروه حماس بتواند هم کمک جمع‌آوری کند و سپس پول منتقل کند، جلوگیری کند.
وی ادامه داد: توقف این محموله‌های نفتی ضربه قاطعی به توانایی ایران برای تأمین مالی این حملات در سراسر جهان خواهد زد، از جمله حملات حوثی‌ها که در حال حاضر کشتی‌های تجاری را تهدید می‌کنند.
او افزود: «ما نگران ظرفیت حماس برای جمع‌آوری کمک‌های مالی در منطقه، از جمله در مالزی هستیم، بنابراین می‌خواهیم در مورد این نگرانی‌ها گفتگوی مستقیم داشته باشیم».
این مقام آمریکایی گفت که نگرانی‌های فزاینده‌ای مبنی بر تلاش‌های ایران و گروه‌های شبه‌نظامی وابسته آن برای جمع‌آوری کمک‌های مالی به ویژه از طریق خیریه‌ها وجود دارد.
به گزارش خبرگزاری رویترز، او همچنین بدون نام بردن از خیریه‌های مظنون اظهار کرد: «این که آن‌ها می‌خواهند از کمک‌هایی مالی که برای فلسطینی‌ها فرستاده می‌شود سوءاستفاده کرده و به تأمین مالی فعالیت‌های خشونت‌آمیز و بی‌ثبات‌کننده خود بپردازند، وحشتناک است».
این مقام همچنین گفت که ایالات متحده شاهد انتقال نفت ایران به نزدیکی سنگاپور و سپس از آنجا به سراسر منطقه است.
وزارت خزانه داری آمریکا در دسامبر ۲۰۲۳، چهارشرکت مستقر در مالزی را تحریم کرد و آنها را متهم به حمایت از تولید پهپادهای ایران کرد.



مسکو و تهران: بزرگ‌تر از شراکت، کوچک‌تر از ائتلاف

 رئیسان روسیه و ایران، ولادیمیر پوتین و مسعود پزشکیان، در مراسم امضای توافقنامه در مسکو، ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵ ( رویترز)
رئیسان روسیه و ایران، ولادیمیر پوتین و مسعود پزشکیان، در مراسم امضای توافقنامه در مسکو، ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵ ( رویترز)
TT

مسکو و تهران: بزرگ‌تر از شراکت، کوچک‌تر از ائتلاف

 رئیسان روسیه و ایران، ولادیمیر پوتین و مسعود پزشکیان، در مراسم امضای توافقنامه در مسکو، ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵ ( رویترز)
رئیسان روسیه و ایران، ولادیمیر پوتین و مسعود پزشکیان، در مراسم امضای توافقنامه در مسکو، ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵ ( رویترز)

با امضای توافقنامه «شراکت استراتژیک جامع» بین روسیه و ایران، روابط دو کشور وارد مرحله‌ای جدید شده است که در آن منافع طرفین به شکلی بی‌سابقه به هم نزدیک می‌شوند. با این حال، در مسکو تردیدهایی درباره تمایل تهران به بازگشایی به سوی غرب وجود دارد.

این توافقنامه پایه‌ای قانونی برای گسترش همکاری‌های وسیع بین دو کشور فراهم می‌کند و جایگزین توافقنامه همکاری سال ۲۰۰۱ می‌شود که پیش‌تر زمینه‌های محدودی برای همکاری ایجاد کرده بود.

در طول ۲۵ سال گذشته، روابط مسکو و تهران به شدت توسعه یافته و تحولات بزرگی در منطقه رخ داده است که دو کشور را وادار به بازنگری در اساس همکاری‌های خود کرده است. با این حال، مسیر رسیدن به این توافقنامه هموار نبوده و موانع زیادی بر سر راه آن وجود داشته است.

رئیسان روسیه و ایران، پوتین و پزشکیان، پس از مذاکرات در مسکو، برای حضور در مراسم امضا آماده می‌شوند (عکس: آسوشیتدپرس)

موضع روسیه در قبال تحولات جنگ قره‌باغ و سوریه، که به منافع منطقه‌ای ایران آسیب زد، باعث ایجاد تردیدهایی در تهران درباره قابل اعتماد بودن مسکو به عنوان یک شریک استراتژیک شده است. از سوی دیگر، مسکو نیز همواره با نگرانی به تلاش‌های ایران برای بازگشایی کانال‌های ارتباطی با غرب نگاه کرده است.

انتخاب زمان امضای این توافقنامه جلب توجه می‌کند. این توافقنامه پس از چندین تأخیر و درست سه روز قبل از تحلیف رئیس‌جمهور جدید آمریکا، دونالد ترامپ، امضا شد. برخی تحلیل‌گران معتقدند که مسکو و تهران پس از تحولات سوریه و اوکراین، تصمیم گرفتند تا با تقویت مواضع خود، آماده مذاکرات آینده شوند.
این توافقنامه در ۴۷ بند، حوزه‌های مختلف همکاری از جمله تجارت، انرژی، آموزش و گردشگری را پوشش می‌دهد. بخش قابل توجهی از آن به همکاری در زمینه انرژی هسته‌ای صلح‌آمیز اختصاص دارد، حوزه‌ای که ایران به زودی چالش‌های دیپلماتیک جدی در آن پیش رو خواهد داشت.

رئیسان روسیه و ایران، پوتین و پزشکیان، در مراسم امضای توافقنامه در کرملین، مسکو، ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵ (آسوشیتدپرس)

همکاری نظامی

توافقنامه بر همکاری‌های نظامی و امنیتی تأکید کرده است، اما از تبدیل این شراکت به یک اتحاد نظامی کامل جلوگیری می‌کند. این همکاری شامل تبادل هیئت‌های نظامی، آموزش پرسنل، انجام تمرینات مشترک و مشارکت در کنفرانس‌های بین‌المللی می‌شود.
دو کشور بر تقویت همکاری در مبارزه با تروریسم، تبادل اطلاعات امنیتی و هماهنگی بین وزارتخانه‌های داخلی تأکید کرده‌اند. همچنین، همکاری در زمینه‌های حقوقی، کنترل تسلیحات و خلع سلاح نیز در توافقنامه گنجانده شده است.
توافقنامه به توسعه روابط تجاری و اقتصادی، بهبود شبکه‌های حمل‌ونقل و تدارکات، و افزایش مبادلات تجاری بین دو کشور اشاره کرده است. همچنین، استفاده از ارزهای ملی در مبادلات و مقابله با تحریم‌های یکجانبه غرب نیز مورد تأکید قرار گرفته است.
این توافقنامه تمامی جنبه‌های همکاری سیاسی، اقتصادی، امنیتی، نظامی و فرهنگی را پوشش می‌دهد. با این حال، نکته جالب توجه این است که در بند پایانی توافقنامه آمده است: «در صورت بروز اختلاف در تفسیر مفاد این توافقنامه، نسخه انگلیسی سند مرجع خواهد بود.»