ناکامی دستگاه‌های رمزگذاری‌شده ایران در نجات فرماندهان حزب‌الله

عملیات پهپادی ترور در لبنان از سوی اسرائیل ادامه دارد

لبنانيون يعاينون حطام سيارة قُتل فيها قيادي في "الجماعة الإسلامية" بهجوم مسيّرة إسرائيلية في البقاع بشرق لبنان أمس (أ.ف.ب)
لبنانيون يعاينون حطام سيارة قُتل فيها قيادي في "الجماعة الإسلامية" بهجوم مسيّرة إسرائيلية في البقاع بشرق لبنان أمس (أ.ف.ب)
TT

ناکامی دستگاه‌های رمزگذاری‌شده ایران در نجات فرماندهان حزب‌الله

لبنانيون يعاينون حطام سيارة قُتل فيها قيادي في "الجماعة الإسلامية" بهجوم مسيّرة إسرائيلية في البقاع بشرق لبنان أمس (أ.ف.ب)
لبنانيون يعاينون حطام سيارة قُتل فيها قيادي في "الجماعة الإسلامية" بهجوم مسيّرة إسرائيلية في البقاع بشرق لبنان أمس (أ.ف.ب)

تجهیزات ایران که در اختیار حزب‌الله هستند نتوانست از ترور اعضا و رهبران این حزب توسط اسرائیل جلوگیری کند.
به گفته ارتش اسرائیل، این ترورها در جنوب لبنان دیروز (پنجشنبه) «یک افسر در واحد مهندسی این حزب در بخش قنا» را هدف قرار داد و به دنبال آن ترور دیگری یکی از رهبران «گروه اسلامی» نزدیک به «حماس» در شرق لبنان انجام شد.
مصطفی اسعد، محقق امور نظامی و راهبردی، به «الشرق الاوسط» گفت، رویه‌ها و اقدامات امنیتی مانع از تعقیب و گریز از سوی اسراییل نشد که «از خلأ امنیتی و فناوری بهره می‌برد».
وی اظهار کرد که حزب‌الله با وجود دستگاه‌های انتقال رمزگذاری شده‌ای که استفاده کرده است، که عمدتاً دستگاه‌های ایرانی هستند که از روی دستگاه‌های چینی، روسی و کره شمالی ساخته شده‌اند، هنوز نتوانسته است جلوی نفوذها را بگیرد.
بنا به گفته اسعد «این دستگاه‌ها ثابت کردند که ایمن نیستند، بلکه هک شده‌اند، به این معنی که رمزگذاری آنها دیگر فعال نیست».
حزب‌الله بعدازظهر دیروز پنج شنبه با شلیک موشک‌های بزرگ «برکان» به سمت مواضع اسرائیل در بخش غربی به این تروها واکنش نشان داد، در حالی که ارتش اسرائیل از کشته شدن سربازی که قبلاً مجروح شده بود خبر داد.



مسکو و تهران: بزرگ‌تر از شراکت، کوچک‌تر از ائتلاف

 رئیسان روسیه و ایران، ولادیمیر پوتین و مسعود پزشکیان، در مراسم امضای توافقنامه در مسکو، ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵ ( رویترز)
رئیسان روسیه و ایران، ولادیمیر پوتین و مسعود پزشکیان، در مراسم امضای توافقنامه در مسکو، ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵ ( رویترز)
TT

مسکو و تهران: بزرگ‌تر از شراکت، کوچک‌تر از ائتلاف

 رئیسان روسیه و ایران، ولادیمیر پوتین و مسعود پزشکیان، در مراسم امضای توافقنامه در مسکو، ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵ ( رویترز)
رئیسان روسیه و ایران، ولادیمیر پوتین و مسعود پزشکیان، در مراسم امضای توافقنامه در مسکو، ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵ ( رویترز)

با امضای توافقنامه «شراکت استراتژیک جامع» بین روسیه و ایران، روابط دو کشور وارد مرحله‌ای جدید شده است که در آن منافع طرفین به شکلی بی‌سابقه به هم نزدیک می‌شوند. با این حال، در مسکو تردیدهایی درباره تمایل تهران به بازگشایی به سوی غرب وجود دارد.

این توافقنامه پایه‌ای قانونی برای گسترش همکاری‌های وسیع بین دو کشور فراهم می‌کند و جایگزین توافقنامه همکاری سال ۲۰۰۱ می‌شود که پیش‌تر زمینه‌های محدودی برای همکاری ایجاد کرده بود.

در طول ۲۵ سال گذشته، روابط مسکو و تهران به شدت توسعه یافته و تحولات بزرگی در منطقه رخ داده است که دو کشور را وادار به بازنگری در اساس همکاری‌های خود کرده است. با این حال، مسیر رسیدن به این توافقنامه هموار نبوده و موانع زیادی بر سر راه آن وجود داشته است.

رئیسان روسیه و ایران، پوتین و پزشکیان، پس از مذاکرات در مسکو، برای حضور در مراسم امضا آماده می‌شوند (عکس: آسوشیتدپرس)

موضع روسیه در قبال تحولات جنگ قره‌باغ و سوریه، که به منافع منطقه‌ای ایران آسیب زد، باعث ایجاد تردیدهایی در تهران درباره قابل اعتماد بودن مسکو به عنوان یک شریک استراتژیک شده است. از سوی دیگر، مسکو نیز همواره با نگرانی به تلاش‌های ایران برای بازگشایی کانال‌های ارتباطی با غرب نگاه کرده است.

انتخاب زمان امضای این توافقنامه جلب توجه می‌کند. این توافقنامه پس از چندین تأخیر و درست سه روز قبل از تحلیف رئیس‌جمهور جدید آمریکا، دونالد ترامپ، امضا شد. برخی تحلیل‌گران معتقدند که مسکو و تهران پس از تحولات سوریه و اوکراین، تصمیم گرفتند تا با تقویت مواضع خود، آماده مذاکرات آینده شوند.
این توافقنامه در ۴۷ بند، حوزه‌های مختلف همکاری از جمله تجارت، انرژی، آموزش و گردشگری را پوشش می‌دهد. بخش قابل توجهی از آن به همکاری در زمینه انرژی هسته‌ای صلح‌آمیز اختصاص دارد، حوزه‌ای که ایران به زودی چالش‌های دیپلماتیک جدی در آن پیش رو خواهد داشت.

رئیسان روسیه و ایران، پوتین و پزشکیان، در مراسم امضای توافقنامه در کرملین، مسکو، ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵ (آسوشیتدپرس)

همکاری نظامی

توافقنامه بر همکاری‌های نظامی و امنیتی تأکید کرده است، اما از تبدیل این شراکت به یک اتحاد نظامی کامل جلوگیری می‌کند. این همکاری شامل تبادل هیئت‌های نظامی، آموزش پرسنل، انجام تمرینات مشترک و مشارکت در کنفرانس‌های بین‌المللی می‌شود.
دو کشور بر تقویت همکاری در مبارزه با تروریسم، تبادل اطلاعات امنیتی و هماهنگی بین وزارتخانه‌های داخلی تأکید کرده‌اند. همچنین، همکاری در زمینه‌های حقوقی، کنترل تسلیحات و خلع سلاح نیز در توافقنامه گنجانده شده است.
توافقنامه به توسعه روابط تجاری و اقتصادی، بهبود شبکه‌های حمل‌ونقل و تدارکات، و افزایش مبادلات تجاری بین دو کشور اشاره کرده است. همچنین، استفاده از ارزهای ملی در مبادلات و مقابله با تحریم‌های یکجانبه غرب نیز مورد تأکید قرار گرفته است.
این توافقنامه تمامی جنبه‌های همکاری سیاسی، اقتصادی، امنیتی، نظامی و فرهنگی را پوشش می‌دهد. با این حال، نکته جالب توجه این است که در بند پایانی توافقنامه آمده است: «در صورت بروز اختلاف در تفسیر مفاد این توافقنامه، نسخه انگلیسی سند مرجع خواهد بود.»