نگرانی اهالی صنعا از فرصت سوزی در مسیر صلح و وخامت بحران انسانیhttps://persian.aawsat.com/%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D8%B1%D8%A8/4817041-%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A7%D9%87%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D9%86%D8%B9%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%D9%81%D8%B1%D8%B5%D8%AA-%D8%B3%D9%88%D8%B2%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%B5%D9%84%D8%AD-%D9%88-%D9%88%D8%AE%D8%A7%D9%85%D8%AA-%D8%A8%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%DB%8C
نگرانی اهالی صنعا از فرصت سوزی در مسیر صلح و وخامت بحران انسانی
آرامش در صنعا به رغم بیم و نگرانی اهالی پس از حملات هوایی آمریکا و بریتانیا (فرانس پرس
واکنش اهالی صنعا، پایتخت ربوده شده یمن به حملات هوایی اخیر آمریکا و بریتانیا به مواضع گروه حوثی تفاوت چندانی با قبلا ندارد و گویا آنها خود را برای حملات هوایی ادامه دار آماده کرده اند چرا که حوثی ها مرتب خط و نشان می کشند و تهدید به ادامه حملات می کنند. در نتیجه پایتخت نشینان یمن نیز انتظار افزایش حملات آمریکا و بریتانیا را داشتند و خود را آماده کردند.
موج تازه حملات هوایی آمریکا و بریتانیا بامداد سه شنبه (۲۳ ژانویه) مواضع حوثی ها در شمال و شرق صنعا و دقیقا پایگاه هوایی الدیلمی و پادگان الحفا و برخی مواضع در استان های یمن را مورد هدف قرار داد.
ناظران در صنعا می گویند حملات آمریکا و بریتانیا باعث چرخش ساکنان صنعا به نفع گروه حوثی نشد (فرانس پرس)
هر چند پایتخت نشینان صنعا پس از دور تازه حملات هوایی آمریکا و بریتانیا نظرات متفاوتی دارند اما رهبران و هواداران گروه حوثی پس از این حملات ابراز خوشحالی کردند.
عبد الله منعم نویسنده و مترجم یمنی گفت «افسوس که این حملات مایه خوشحالی رهبران و هواداران حوثی شد. حوثی ها بالاخره موفق شدند با مزاحمت های دریایی برای غربی ها خود را دوباره مطرح کنند. البته هواداران حوثی ها ادعاهای این گروه را باور می کنند اما مخالفان حوثی می دانند که هدف این گروه از این ادعاها چیست».
منعم در ادامه گفتگو با «الشرق الاوسط» افزود «پایگاه اجتماعی حوثی ها گسترش پیدا نکرده است و حوثی ها نتواستند حتی همراهی مخالفان حکومت این گروه را جلب کنند. بخش وسیعی از جامعه همچنان به حوثی ها ریشخند می زنند و ادعاهایشان را قبول ندارند و نگران این هستند که حوثی ها با سوءاستفاده از حملات آمریکا و بریتانیا موج تازه ای از خفقان و سرکوب آزادی ها را آغاز کنند».
نگاه طنز ساکنان صنعا به افزایش تنش بین غربی ها و حوثی ها (آسوشیتد پرس)
او یادآور شد «بخش وسیعی از جامعه یمن پس از دو ماه که از مزاحمت های حوثی ها گذشت انتظار داشتند که غرب دست به کار شود. عده دیگری هم هستند که به طرفین ماجرا اعتماد ندارند و بر این باورند که غربی ها و حوثی ها با هم توافق کردند و دستشان توی یک کاسه است. استدلال این گروه این است که حملات هوایی در حدی نیستند که قابلیت ها و نفوذ حوثی ها را در معرض خطر جدی قرار دهند».
رویارویی محدود
حوثی ها اطراف مناطقی که هدف حملات هوایی آمریکا و بریتانیا قرار گرفتند را بسته اند و بسیاری از خیابان ها و معابر را نیز بسته اند و این باعث نارضایتی مردم صنعا شده و خاطرات بد تدابیر بی رحمانه حوثی ها علیه آنان پس از عملیات نظامی ائتلاف حمایت از دولت یمن به مواضع نظامی حوثی ها را در ذهنشان تداعی کرده است.
استاد دانشگاه صنعا با نگاه طنزآلود به روند افزایش تنش غرب به رهبری آمریکا و بریتانیا در یمن معتقد است که این اقدامات در حدی نیست که به یک رویارویی تمام عیار ختم شود. غرب نمی داند که از یمن چه می خواهد. حوثی ها هم کار دیگری بیشتر از حملات دریایی به کشتی ها نمی توانند انجام دهند.
این استاد دانشگاه که نخواست نامش منتشر شود افزود «به رغم این زد و خورد و رویارویی اما طرفین به تعامل سازنده با یکدیگر تمایل دارند. غربی ها از حوثی ها حمایت کردند و نگذاشتند ارتش یمن و مقاومت مردمی و ائتلاف نظامی حامی دولت یمن کار را یکسره کنند چون غرب می خواست حوثی ها را نگه دارد و این خواسته غربی ها به دلیل تنش در دریای سرخ تغییر نخواهد کرد».
او توضیح داد «غربی ها بر این باورند که می توانند با حوثی ها درباره حملاتشان به کشتی ها در دریای سرخ کنار بیایند و طرفین به توافق درباره توقف حملات در قالب نگه داشتن حوثی ها در قدرت و ادامه نفوذ این گروه در یمن دست پیدا کنند».
محمد، صاحب نمایشگاه خودرو می گوید «حوثی ها در کاسبی موفق شدند. منطق تجارت در اکثر اوقات بر سیاست حاکم است. کاسبی با مساله فلسطین و محاصره غزه سود سرشار و غیر قابل پیش بینی دارد».
افزایش تنش بین غرب و گروه حوثی ها باعث وخیم تر شدن فاجعه انسانی در یمن می شود (رویترز)
محمد ضمن انتقاد از سیاست غیر منصفانه و غیر منطقی غرب با مسائل منطقه به خصوص یمن گفت «گرفتاری و مشکلات یمن در ده سال گذشته مورد بی توجهی قرار گرفتند و حالا با حوثی ها رویارویی می کنند چون حوثی ها منافع غرب را به خطر انداختند. مردم یمن هم همچون مردم فلسطین هستند و شرایط فاجعه بارشان برای هیچ کس مهم نیست و ناوهای هواپیمابر به خاطر یمنی ها و فلسطین ها اعزام نمی شوند».
دغدغه معیشت
عده بسیاری از مردم یمن نگرانند که مبادا افزایش تنش بین غرب و حوثی ها باعث افزایش مشکلاتشان شود به خصوص اینکه تعدادی از سازمان های امداد بین المللی درباره اثرات گسترده این افزایش تنش بر شرایط انسانی در یمن هشدار دادند. برنامه جهانی غذا نیز چند هفته پیش از توقف کمک های غذایی به مناطق تحت کنترل حوثی ها خبر داد.
حوثی ها با سوء استفاده از حملات هوایی آمریکا در حال جذب نیروی بیشتر هستند (آسوشیتد پرس)
امین مانع فعال یمنی و زندانی سابق در بازداشتگاه های حوثی با تمسخر متوسل شدن آمریکا و بریتانیا به حملات هوایی برای توقف حملات حوثی ها در دریای سرخ معتقد است «این حملات هوایی فایده ندارد. حوثی ها در حال پرونده سازی و بافتن اتهامات نادرست برای درست جلوه دادن ادعاهایشان هستند».
مانع افزود «غرب در ابتدا باید جلوی تجاوز اسرائیل به غزه را بگیرد و بدین وسیله حوثی ها دیگر بهانه ای برای حملات در دریای سرخ نخواهند داشت. در چنین شرایطی ها قدرت های بین المللی از مردم فلسطین در برابر تجاوزگری اسرائیل دفاع می کنند و در عین حال نمی گذارند یمنی ها بیش از این از شرایط دشوار جنگ آسیب ببینند. جنگ در یمن ۹ سال است که ادامه دارد و اوضاع به دلیل رویارویی بین حوثی ها و غرب پیچیده تر شده است».
خانم «ن.م» دندانپزشک می گوید «حملات آمریکا و بریتانیا در راستای سرپوش گذاشتن بر مشکلات و وضعیت بحرانی و فاجعه بار مردم یمن انجام می شود و در عین حال کانون توجه را از آنچه در نوار محاصره شده غزه می گذرد منحرف می کند. این وضعیت به نفع طرف هایی است که اقدامات جنایتکارانه علیه غیر نظامیان در فلسطین و یمن انجام می دهند و نیز پروپاگاندای قدرت های بزرگ را پیش می برد و جوامع عرب را تضعیف می کند».
حوثی ها متهم هستند که از حمایت تسلیحاتی و آموزشی رهبران ایران برخوردارند (آژانس عکس اروپا)
حملات هوایی اخیر آمریکا و بریتانیا باعث شکسته شدن شیشه ها و تخریب برخی از وسایل مطب این دندانپزشک خانم در صنعا شد. او گفت «این افزایش تنش باعث طولانی تر شدن تراژدی یمن و فرصت سوزی برای برقراری صلح و پایان جنگ می شود».
او در پایان گفتگو با «الشرق الاوسط» خاطر نشان کرد «مردم یمن همواره کنار مردم فلسطین و آماده جانفشانی برای فلسطین هستند اما جای تاسف دارد که حوثی ها از این مساله در حال کاسبی هستند».
مقامات اسرائیل حوثی ها را مرتب تهدید می کنند و حوثی ها می گویند به حملات خود ادامه می دهند. در این میان مردم می ترسند که مبادا آنچه در نوار غزه بر سر آنها در یمن بیاید و سناریوی ویرانگری غزه بار دیگر در یمن تکرار شود.
السودانی و المالکی... جنگ سرد و بیشتر از آنhttps://persian.aawsat.com/%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D8%B1%D8%A8/5058512-%D8%A7%D9%84%D8%B3%D9%88%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%84%DA%A9%DB%8C-%D8%AC%D9%86%DA%AF-%D8%B3%D8%B1%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D8%A2%D9%86
جنگ سرد بین نوری المالکی و محمد شیاع السودانی در حال وقوع است. این دو به سرعت وارد فاز انتخابات بعدی می شوند. همانطور که سیاستمداران در «حزب الدعوه اسلامی» و «چارچوب هماهنگی» پیش بینی میکنند، در آنجا، درگیری با تلفات و آشکار خواهد بود. مگر اینکه معامله ای بین آنها اتفاق بیفتد.
سال آینده، عراقی ها قرار است نمایندگان خود را در پارلمان انتخاب کنند، اما نوری المالکی، نخستوزیر اسبق، تلاش میکند تا این کار زودتر انجام شود. در هر دو مورد، بازیگران درباره قانون جدید انتخاباتی که با متغیرها سازگار است مذاکره خواهند کرد و تلاش السودانی برای رقابت با بزرگان برجستهترین متغیر در بازی است.
اگرچه بسیاری در امکان برگزاری انتخابات پیش از موعد تردید دارند، اما تکاندادن آن ممکن است کارت فشاری بر السودانی در شرایط جنگ نرم باشد، زیرا آنچه مهمتر از تاریخ انتخابات است، قانون جدید آن است.
المالکی سیاستمداری است که بیشترین اشتیاق به تهیه پیشنویس قانون دارد. نزدیکان او و افرادی که برای او در نوشتن فرمولبندیها و پیشنهادها کار میکردند میگویند که این مرد بیشتر از آنکه در فکر فرصتهای شخصیاش در پارلمان آینده باشد، به فکر «تله انداختن» برای السودانی است که آرزوی یک دوره دوم را دارند.
المالکی، «پدر بنیانگذار»
المالکی خود را سازنده پادشاهان بدون تاجوتخت میداند. پادشاهان برای او کار میکنند و به پروژهای خدمت میکنند که در سال ۲۰۰۶ آغاز شد، روزی که شرایط و سرنوشت او را به ریاست دولت رساند. در آن زمان او بهعنوان یک جایگزین ناشناخته برای ابراهیم الجعفری که معادله ایران و آمریکا در عراق او را پس زد، بر سر کار آمد.
حامیان «چارچوب هماهنگی» تصویر المالکی را در جریان تظاهراتی در نزدیکی منطقه سبز در بغداد در ۱۲ اوت بالا میبرند (EPA)
افرادی که در دو دهه گذشته با او کار کرده و مخالف او بودهاند، میگویند: «المالکی بیش از دیگران در هنرهای سیاسی آموخته است». مانور دادن و حرکت آرام بین قطبها، برجستهترین چیزی است که او در آن مهارت دارد، علاوه بر «سوگیری فرقهای و سوء ظن شدید» او، که همه «شیعیان جاه طلب و ترسو» را به سوی خود جذب می کند.
المالکی حتی پس از خروج از دولت، پدرخوانده پروژه سیاسی شیعیان باقی ماند. از این نظر، به قول یکی از رهبران سابق حزب الدعوه، او «پدر مؤسس است و بقیه پسران و نوهها هستند».
المالکی خود را «ناجی شیعیان عراق معاصر» معرفی کرد. آخرین باری که آنها گرد هم آمدند، زمانی بود که رهبر جنبش صدر، مقتدی صدر، پس از تلاش برای متحدشدن با سنیها و کردها (۲۰۲۰) اقدام به کودتا علیه آنها کرد و آنها را از دولت اخراج کرد. بسیاری بر این باورند که نقش المالکی در «چارچوب هماهنگی» از زمان تشکیل دولت محمد شیاع السودانی، وجهه او را بهعنوان حامی دولت عمیق شیعی تقویت کرده است. در ذهن المالکی، او تنها عمق آن است.
نخستوزیر اسبق از متحدانش انتظار دارد که از موقعیت تاریخی او و محدودیتهای رهبری او فراتر نروند، اما چه اتفاقی میافتد که افرادی که المالکی آنها را رو کرده است، علیه اش شورش و پروژه سیاسی خود را ایجاد کنند؟ اگر السودانی تصمیم بگیرد برای دور دوم نامزد شود، چه؟
«پسر گمراه»
السودانی زمانی که نیروهای آمریکایی عراق را اشغال و رژیم صدام حسین را سرنگون کردند، یک مهندس کشاورزی بود که برای دولت در استان میسان (جنوب) کار میکرد. ازآنجاکه او یک کارمند عالیرتبه و فرزند یک خانواده شیعی مخالف است، بهعنوان هماهنگکننده بین اداره شهر و حاکم آمریکایی در بغداد برای انجام امور تجاری منصوب شد.
در سالهای بعد، السودانی به مناصب دولتی بالاتر ارتقا یافت. واضح بود که این مرد در زندگی در میان نهادهای دولتی مهارت داشت و میتوانست در برابر فراز و نشیبهای آنها مقاومت کند. سیاستمداران وفادار به وی، او را یک «رهبری» باتجربه توصیف میکنند.
به نظر میرسد المالکی احساس میکرد که السودانی «نفر مناسب وی» است. در دولتهای بعدی به یک ستون ثابت تبدیل شد. وزیر حقوق بشر، تجارت، کار و صنعت در ۳ دولت. این مرد از رده دوم یا پایینتر بود، اما در طول سالها در نمای عمومی پروژه شیعه جاافتاده بود.
در سال ۲۰۱۹، صدها هزار جوان شیعه علیه دولت تظاهرات کردند. السودانی از کشتی حزب الدعوه پرید و سوار قایق کوچکی شد. او حزب نهضت الفراتین را تأسیس کرد و می خواست وارد باشگاه بزرگان شیعی شود. دو سال بعد در یک معامله دشوار بهعنوان نخستوزیر انتخاب شد.
در اکتبر ۲۰۲۲، السودانی با کاغذی در دست وارد خانه هادی العامری شد که در آن تعهداتی را که از حامیان دولت در «چارچوب هماهنگی» درخواست کرده بود، یادداشت کرد. المالکی و قیس الخزعلی، رهبر جنبش عصائب اهل الحق، در ازای آن، تعهداتی را تهیه کرده بودند که «السودانی تا زمانی که او در سمت خود باقی بماند، آن را اجرا خواهد کرد».
محتوای یادداشتی که به السودانی تحویل داده شد منعکسکننده «ذهن المالکی» بود که بعداً در سخنرانی «چارچوبسازان» منتشر شد مبنی بر این که «به یک مهندس کشاورزی وظایف نخستوزیری واگذار شد».
السودانی می خواستند بیشتر از اینها و بزرگتر شوند. او کار خود را در دولت بیسروصدا آغاز کرد، زیرا اولین روزهای این دوره به حذف میراث سلفش مصطفی الکاظمی اختصاص داشت. حداقل «دستورالعملهایی» که از «چارچوب» میآید، بر آن تأکید داشت.
جاهطلبیهای السودانی
بعدها، السودانی نگاهی جدی به جاهطلبیهای خود نشان داد. او پس از تأمین بودجه سهجانبه با سقف مالی بیسابقه، خود و تعدادی از وزرایش را بهگونهای معرفی کرد که میخواهد بر خدمات و توسعه تمرکز کند.
در مورد «چارچوب هماهنگی»، هیچ خطر سیاسی از سوی دولتی که خدمات ارائه میکند، وجود ندارد، بلکه آنطور که سیاستمداران شیعه میگویند، «این هیچ معنایی در ایجاد وزنههای سیاسی ندارد». آنها این را بهعنوان «خدمات عکسی برای منافع خود» میدانستند، درحالیکه «چشم باز»ی بر روی جاهطلبیهای السودانی داشتند.
«السودانی منفجر شد.» سیاستمداران میگویند که پس از دو سال حکومت، او اکنون حدود ۵۰ نماینده را کنترل میکند که «عملاً» از «چارچوب هماهنگی» جدا شدهاند و اشاره ضمنی میکند که «هر نماینده سابقی یک شریک بالقوه» در بلوک جدید السودانی در پارلمان بعدی است.
ضربه دردناک به چارچوب و المالکی - همانطور که السودانی امیدوار است - اتحاد او با سه فرماندار قدرتمند اسعد العیدانی در بصره، محمد المیاحی در کوت و نصیف الخطابی در کربلا بوده است. همه آنها شورشیان علیه «چارچوب هماهنگی» هستند.
«الشرق الاوسط» با رهبران شیعی که مشغول ارزیابی وزن عددی بازیگران بودند صحبت کرد. آنها وزن السودانی را حدود ۶۰ نماینده عنوان کردند و برخی دیگر به بیش از این عدد خوشبین هستند.
«واریزی در حساب» المالکی
المالکی راه السودانی را مسدود خواهد کرد. در مارس گذشته، او برای توضیح سرنوشت السودانی مثالی از خود آورد. او در یک مصاحبه تلویزیونی گفت: «من در انتخابات ۲۰۱۴ میلادی ۱۰۳ کرسی به دست آوردم، چون اجماع سیاسی اتفاق نیفتاد، پس اگر کسی اکنون ۶۰ کرسی بگیرد، چه معنایی دارد؟ اعداد بهتنهایی کافی نیستند».
با بازگشت به آن تاریخ، المالکی پیشازاین برنده بود و چون نتوانست اجماع شیعیان و کردها را به دست آورد، مجبور شد حیدر العبادی را بهعنوان جانشین از صفوف الدعوه رو کند. از «ردیف دوم»، با چهرهای نرم، درست مثل السودانی الان. با این تفاوت که العبادی با وجود تحمل سختیهای جنگ با داعش و بودجه تقریباً خالی، به صفوف چارچوب بازگشت و به جز موارد نادر، بیش از آن ریسک نکرد.
چرا المالکی اصرار دارد که پیچها را بر نخستوزیر فعلی سفت کند؟ رهبر ائتلاف «دولت قانون» معتقد است که «قابلقبول نیست شخصی که متعلق به شماست از حساب شرکتی که شما مالک آن هستید پول برداشت کند». به همین سادگی، یک سیاستمدار آگاه این استعاره را برای توضیح نحوه تفکر المالکی در حال حاضر ارائه میدهد.
عکسی از ویدئویی که نشان میدهد مردم عصبانی عکس المالکی را از یکی از مقرهای حزب الدعوه در جنوب عراق پایین میآورند
المالکی معتقد است که السودانی با استفاده از ابزار دولت عمیق، دست خود را بهسوی مخاطبان شخصی خود دراز میکند و ائتلافهای جدیدی خارج از معادله، خارج از مهمترین اتحاد عراق ایجاد میکند و سرمایه سیاسی او را «اختلاس» میکند.
وقتی المالکی این تغییرات را مشاهده میکند، به یاد میآورد که «السودانی را او ساخت و اوست که باید او را به رژیم بازگرداند». در واقع او به آن اعتقاد دارد.
بااینحال، المالکی نمیتواند در حال حاضر وارد یک نبرد آشکار با السودانی شود. در بند سنتهای جنبش راست شیعی در عراق و ضرورتهای رشد و شکوفایی آن قرار گرفته است و نخستوزیر دیگر همان کسی نیست که با برگ یادداشت «حقوق و تکلیف» وارد خانه العامری شده است. این به مرکزی برای اجماع ایران و آمریکا تبدیل شده است و این بهترین نقشی است که یک نخستوزیر باید در عراق ایفا کند. آیا المالکی در دوره اول نخستوزیریاش اینطور نبود؟
کاری که المالکی اکنون میتواند برای به دام انداختن رفیق سابق خود؛ السودانی انجام دهد - در درازمدت - پیشنویس قانون جدید انتخابات است که نخستوزیر را از هر گونه اختیار، صلاحیت و توانایی برای استفاده از منابع قدرت در انتخابات سلب میکند.
این چیزی است که او میگوید و چیزی که او میخواهد این است که فرصتی را که مثلاً المالکی در سال ۲۰۱۰ از آن برخوردار بود، از السودانی بگیرد.
منابع میگویند که کارشناسان انتخابات دو ماه است که با المالکی برای تهیه پیشنویس قانون جدید انتخابات همکاری میکنند. بهویژه پس از حضور بازیگران اهلسنت و کرد، اکنون به مرحله پیشرفتهای رسیده است.
اما آنچه قابلتوجه است این است که المالکی آماده است قانونی پیشنویس کند که هیچ شانسی برای برندهشدنش ایجاد نکند، بلکه شکست السودانی را تداوم بخشد.
در کوتاهمدت، المالکی همچنین در تلاش است تا متحدان السودانی را شکار کرده و آنها را به دام بیندازد. تصمیمگیرندگان در چارچوب هماهنگی میگویند زمانی که السودانی به انتخابات بعدی برسد، اگر یکی از سه فرماندار قدرتمند را حفظ کند، خوششانس خواهد بود.
یک سیاستمدار عراقی میگوید: «المالکی آنها را سرنگون خواهد کرد».
السودانی گزینه آسانی نیست
نخستوزیر میداند که شیعیان در انتخابات آتی با پویایی جدیدی مواجه خواهند شد که در آن فرمول «چارچوب هماهنگی» ممکن است به انشعاب یا انتقال به مراکز ثقل جدید ختم شود. بخشی از برنامه السودانی قرارگرفتن در رأس یکی از آنهاست.
السودانی میتواند قانون جدید انتخابات را مسدود کرده و تلاشهای حزب الدعوه را خنثی کند. نزدیکان او میگویند: «نخستوزیر با سنیها و کردها گفتوگوهای دشواری خواهد داشت». حلوفصلهای زیادی وجود دارد که ممکن است آنها را متقاعد کند که آشپزخانه المالکی را ترک کنند.
اگرچه حفظ متحدان در عراق تضمین نشده است، اما السودانی برای حفظ آنها تلاش خواهد کرد، درحالیکه برای جلب نامزدهای سختگیر شیعه، بهویژه محافظهکاران و ارتش تلاش میکند.
یکی از رهبران شیعه که معتقد است السودانی اینطور نیست، میگوید: «السودانی از المالکی یاد میگیرد» و بخشی از آشفتگی در چارچوب هماهنگی «تکبر بنیانگذاران و دلخوری آنها از جسارت تازهکاران است». یکی از رهبران شیعه که معتقد است السودانی تنها شورشی نیست و میگوید: الخزعلی نیز در تلاش برای عبور از المالکی همین مسیر را هموار میکند.
او میگوید درحالیکه با فضای جنگ سرد با المالکی آشناست و به نفع السودانی متمایل است، السودانی خود را «شریکی قابلاعتماد برای بازیگران اصلی منطقه از جمله ایران» معرفی میکند.
السودانی «در مسیر مشارکتهای امیدوارکننده مرتبط با توافقات آتشبس و شکل جدیدی برای خاورمیانه ایستاده است که اساس آن حفظ حداقل سطح ثبات در عراق است».
«چوبههای دار» انتخابات
در آخرین سال عمر دولت، جنگ نرم به شکل داغتری تغییر خواهد کرد. بسیاری تردید دارند که ناآرامیهای اخیر در عراق به دلیل «مسائل فساد و دخالت کارکنان دولت در پروندههای مشکوک» صرفاً یک آمادهسازی برای آنچه اتفاق خواهد افتاد باشد.
المالکی و السودانی درگیریهای محدودی را تجربه کردهاند. السودانی در راندهای محدود عالی بود، اما رهبر «دولت قانون» از او امتیاز کسب کرد.
یک سیاستمدار کُرد مثالی از این موضوع میآورد: «در ماههای گذشته، السودانی با حمایت از تفاهم با برندگان در انتخابات محلی تلاش کرد تا در دولتهای محلی در دیالی و کرکوک نفوذ کند، اما المالکی باتجربه، در راند اول مقام استانداری را به دست آورد و در راند دوم اجماع السودانی را به هم زد».
یک سیاستمدار سنی که در مذاکرات محرمانه برای اصلاح قانون انتخابات شرکت میکند، میگوید: «از این به بعد، برپایی چوبههای دار انتخاباتی آغاز میشود» و پیشبینی میکند نقشه جدیدی برای شیعیان طراحی شود که نیروهای سنی و کرد را تحتتأثیر قرار دهد.
بااینحال، آنچه سیاستمداران شیعه در مورد جنگ نرم السودانی و المالکی به بیرون درز کردند و تلاشهایی که در شرف رسیدن به مرحله «شکستن استخوانها» است، نگرانی جنبش راستگرای شیعه را در مورد آینده خود پس از دو سال فخرفروشی و نفوذ آشکار میکند.
المالکی بدش نمیآید که یک بلوک کوچک به رهبری السودانی در پارلمان آینده وجود داشته باشد.
یکی از رهبران چارچوب میگوید: مدل عمار الحکیم، هادی العامری و دیگران که حول ده کرسی میچرخند، اشکالی ندارد، زیرا نبرد اکنون به «بازی اعداد» مربوط میشود و همه چیز در اطراف تعریف و اندازه آنها برای جلوگیری از نقشه «غافلگیری» میچرخد.
«قدرت اعداد غالب است»، زیرا اعتقاد رایج شیعیان بیان میکند که عوامل کلاسیک تأثیرگذاری در صحنه انتخابات مانند مرجعیت دینی و آمریکاییها از بین رفته است، «ایران نیز ترجیح میدهد در آخرین لحظه، پس از صبر و احتیاط شدید در انتخابات مداخله کند».
اما رهبران شیعه پایان این جنگ سرد را چگونه تصور میکنند؟ بسیاری از مردم در مورد سه گزینه صحبت میکنند: یا السودانی مقاومت میکنند یا با المالکی زیر نظر شخص ثالث معامله میکند یا یکی از آنها با تحمل ضربات شدید سیاسی از گردونه خارج میشود.