جوزف عون، رئیسجمهوری لبنان، تأکید کرد تکمیل استقلال کشور با دو مانع اساسی روبهروست: اشغال بخشهایی از خاک لبنان به دست اسرائیل و مداخله برخی محافل بانفوذ در نظام ایران در امور لبنان، از راه سلاح و تصمیمی خارج از اقتدار دولت. او همچنین با اینکه لبنان گروگان هیچیک از این دو طرح باشد، قاطعانه مخالفت کرد.
عون در آستانه هشتادوسومین سالگرد استقلال، در مراسم برافراشتن پرچم لبنان در سمت بیرونی تونل نهر الکلب، پیامی خطاب به لبنانیها ایراد کرد و گفت: «جایز نیست استقلال را چنان جشن بگیریم که گویی حاکمیت کامل است، در حالی که سرزمین ما هنوز در اشغال است، همه مردم ما هنوز به خانههایشان بازنگشتهاند و تصمیم جنگ و صلح هنوز تنها در دست دولت نیست.»
دو مانع: اشغال و مداخله ایران
عون گفت لبنان امروز در آزمونی سرنوشتساز قرار دارد و توضیح داد: «تکمیل استقلال ما امروز با دو مانع اساسی روبهرو است؛ دو مانع ملازم و بههمپیوسته که کاملاً بر یکدیگر اثر میگذارند: اشغال بخشهایی از سرزمین ما از سوی اسرائیل و مداخله خارجی در امور ما، بهویژه از سوی برخی محافل بانفوذ در نظام ایران، از راه سلاح و تصمیمی خارج از اقتدار دولت لبنان.»
عون تکرار کرد که این دو بحران «بههمپیوسته و ملازم یکدیگرند؛ هر یک دیگری را فرامیخواند و به آن توسل میجوید و همزمان بهانهاش را فراهم میکند»، در حالی که «در هر دو حالت، این لبنان است که بهایش را میپردازد. بهویژه جنوب و مردمش که از سال ۱۹۶۹ بهای جنگهای پیاپی را نسل به نسل میپردازند».
او گفت: «چون از این واقعیت آگاهیم، بیپردهپوشی و بیریا، و چون از میزان خطر آن برای مردم و سرزمینمان و در نتیجه برای کل میهن آگاهیم، طرحی نجاتبخش در پیش گرفتیم که بر پیوند و همزمانی در حل هر دو مشکل با هم استوار است. هیچ اشغالی، بههیچ وجه، قطعاً و هرگز. و هیچ سلاحی خارج از دولت که از بیرون از آن فرمان ببرد و در خدمت بیرون از آن باشد، آن بیرون هر که باشد.» او تأکید کرد: «این جوهره طرح ملی ماست. و موضعی است که ما را در معرض کارزارهایی از دو سوی متناقض قرار میدهد.»
کارزارهای اسرائیلی
عون توضیح داد: «از سوی نیروهایی در اسرائیل هدف کارزاری هستیم که خواهان ادامه اشغال سرزمین ماست، چون علناً و مستقیم به آنها گفتیم: از هر وجب خاک لبنان عقب بنشینید. حملههایتان را متوقف کنید. و اسیران ما را بازگردانید. باید درک کنید که مردم جنوب فرزندان این سرزمیناند و باید به آن بازگردند.» او تأکید کرد که «اشغال امنیت نمیآفریند و ویرانی صلح نمیسازد».
او از اسرائیل خواست عقبنشینی کند و گفت: «اکنون عقب بنشینید، و ما تنها ضامن مطمئن امنیت خود و ثبات مرزهایمان و حاکمیت کاملمان بر همه سرزمینمان هستیم. این تنها راه مطمئن برای برقراری امنیت و ثبات در مرزهای جنوبی ماست که در سطح بینالمللی به رسمیت شناخته شدهاند، و برای پرورش وضعیتی صلحآمیز در آنجا، بهعنوان درگاهی الزامی برای هر گام بعدی، بهسوی منطقهای که از صلحی عادلانه و پایدار بهرهمند باشد.»
کارزار ایرانی
عون در مقابل گفت: «از سوی طرف مقابل نیز هدف کارزاری مشابه هستیم، از سوی مسئولان و دستاندرکاران و جریانهای مرتبط با مداخله ایران در امور لبنان، چون در برابر آن نیز با موضعی روشن و مستقیم ایستادیم: دوران سلاح خارج از دولت به پایان رسیده است.»
او ادامه داد: «(سلاح) در دورهای پیشین وظیفهاش را انجام داد. فداکاریها و دستاوردهایی داشت. سپس در مرحلهای بعد اهل خود و بستر اجتماعی و مردم و کشورش را فرسود. و آنها و ما را متحمل زیانهای سنگین کرد. وقتی آشکارا در خدمت مسائل غیرلبنانی درآمد، باید این را بپذیرید و باید سلاح را تحویل دهید.»
عون جامعه جنوب را اطمینان داد که «ارتش لبنان از همه لبنان و هر لبنانی حمایت میکند. و دولت، با قانون اساسی و قوانینش، بهتنهایی آزادیها و حقوق همه شهروندان و همه گروههای لبنانی را تضمین میکند». او تأکید کرد که «نه آزاری در کار است و نه انتقامی و نه خونخواهی و نه غرضورزی» و اینکه «دولت عادل و توانا متعهد میشود از همه حمایت کند».
او خطاب به مسئولان مداخله ایران در لبنان گفت: «ما مردم ایران و تمدن آن را محترم میشماریم و خواهان روابط دوستی و احترام متقابل با ایران هستیم، همانطور که با سایر کشورها. اما دوستی میان کشورها به هیچیک حق دخالت در تصمیم دیگری را نمیدهد. آنچه را برای کشور خود نمیپذیرید، از لبنان نخواهید که برای کشورش بپذیرد.» او تأکید کرد که «ما نمیپذیریم لبنان گروگان هیچیک از این دو طرح باشد».

شکاف داخلی
عون خطاب به «کسانی که روی انقسام لبنانیها حساب میکنند»، در داخل و خارج، گفت: «در محاسبات خود اشتباه نکنید.» او با اشاره به همبستگی داخلی و حمایت عربی و بینالمللی از مسیر بازپسگیری حاکمیت و ثبات لبنان گفت: «نمیخواهیم قیمومتی را با قیمومتی عوض کنیم و وابستگی را با وابستگی. دوستانی برای لبنان میخواهیم، نه صاحبان تصمیمی درباره آن.»
گزینه دیپلماسی و تضمین ارتش
عون با اشاره به اینکه قدرت نظامی ممکن است موازنه قوا را تغییر دهد، اما بهتنهایی نمیتواند صلحی پایدار و عادلانه بنا کند، گفت: «جنگ ممکن است وضعیتی را تحمیل کند. اما آینده نمیسازد.» او اشاره کرد که از گزینه دیپلماسی دفاع کرده است و توضیح داد: «دیپلماسی تسلیم نیست، مذاکره چشمپوشی از حقوق نیست و صلح نقطه مقابل کرامت نیست. قدرت فقط با توانایی ورود به جنگ سنجیده نمیشود، بلکه با شجاعت و خردمندی در پایان دادن به آن از راه دیپلماسی نیز، بهویژه وقتی مردم تو هستند که بهایش را میپردازند.»
او افزود: «اما دیپلماسی به معنای انتظاری بیپایان و پذیرش وضع موجود نیست. مسیری است برای بازپسگیری کامل حقوق، با پشتوانه وحدت موضع لبنانی و توان دولت و روابط عربی و بینالمللی ما. و لبنان برگ چانهزنی در معامله هیچکس نخواهد بود. لبنان میهنی است که حق زندگی و حاکمیت و صلح دارد.»
او تأکید کرد که این ارتش لبنان است که از لبنانیها محافظت میکند و اشاره کرد که «این ارتشی است که با وجود همه بحرانها از وظیفهاش دست نکشیده و مسئولیت حفاظت از میهن و دفاع از سرزمین و مردمش را بر دوش دارد. و ارتش، ارتش یک گروه در برابر گروه دیگر یا ارتش یک منطقه در برابر منطقهای دیگر نیست؛ ارتش دولت است و مأموریتش حفاظت از همه است.»
او گفت: «تضمین امنیت لبنانیها با تعدد سلاح و تصمیمها نیست، بلکه با یک دولت و یک ارتش و یک قدرت مشروع است که مسئولیت دفاع از میهن را بر عهده بگیرد. ارتش تضمین نظامی مشروع برای حفاظت از لبنان است و دولت چارچوبی است که امنیت همه فرزندان و حقوقشان را حفظ میکند.»





