هنرمند مراکشی، هناء الادریسی، با گام‌هایی حساب‌شده به صحنه هنری بازمی‌گردد. او پس از آنکه سال گذشته، پس از مدتی دوری، نخستین ترانه خود را با عنوان «مکمّله بالنیّه» منتشر کرد، امروز ترانه «زیباترین لحظه» را روانه بازار می‌کند. او معتقد است فاصله زمانی میان انتشار آثار، به هنرمند فرصت می‌دهد تا گام‌های خود را با دقت بازبینی کند.
هنگامی که از او می‌پرسیم آیا «زیباترین لحظه» نیز مانند نخستین ترانه‌اش، مقطعی از زندگی شخصی او را ثبت می‌کند، پاسخ می‌دهد: «نه، به‌هیچ‌وجه چنین چیزی نیست. اما مردم در نگاه نخست تصور کردند ازدواج کرده‌ام و تماس‌های تبریک از هر سو سرازیر شد. آن‌ها پس از دیدن عکس‌هایی از پشت صحنه فیلم‌برداری کلیپ که در حساب اینستاگرامم منتشر کرده بودم، گمان کردند شریک زندگی‌ام را پیدا کرده‌ام.»
الادریسی می‌گوید از توجه مردم به خبر ازدواج فرضی‌اش خوشحال شده و با استقبال گسترده‌ای که ترانه به دست آورده، احساس شادی یک عروس واقعی را تجربه کرده است.
از سوی دیگر، هناء الادریسی تأکید می‌کند که ازدواج گام آسانی نیست؛ تصمیمی است که قرار است تنها یک بار در زندگی گرفته شود و مستلزم شناخت و بررسی دقیق شخصیت طرف مقابل است. او می‌گوید: «ازدواج نهادی است که نمی‌توان با تصمیمی نسنجیده به آن وارد شد. من نیز آگاهانه و از روی تصمیم قبلی، اقدام به ازدواج را به تأخیر انداخته‌ام. برای اینکه بتوانیم تمام عمر در کنار یک نفر زندگی کنیم، باید انتخاب درستی داشته باشیم.»
او اعتراف می‌کند که تاکنون ازدواج نکرده است؛ با وجود شایعات فراوانی که در این زمینه درباره‌اش منتشر شده و همگی بی‌اساس بوده‌اند. بااین‌حال، این احتمال را منتفی نمی‌داند و تأکید می‌کند که هرگاه زمان مناسب فرا برسد، موضوع را علنی خواهد کرد.
«زیباترین لحظه» از جمله ترانه‌هایی است که برای مراسم عروسی مناسب‌اند. الادریسی در این‌باره توضیح می‌دهد: «این ترانه به‌طور ویژه برای چنین مناسبتی ساخته شده است و قصد داشتیم عروس و داماد نخستین رقص خود را پس از جشن ازدواج با آهنگ آن اجرا کنند.»
او در گفت‌وگو با «الشرق الاوسط» فاش می‌کند که این ترانه محصول امروز نیست، بلکه مدت‌ها در کشوی نیکولا شبلی، آهنگساز آن، باقی مانده بود. او ادامه می‌دهد: «این ترانه به دست خوانندگان زن بسیاری رسید و برخی از آن‌ها نیز صدایشان را روی آن ضبط کردند، اما به دلایل مختلف قسمت هیچ‌کدام نشد. اجرای آن به احساس و عاطفه زیادی نیاز دارد. شبلی از همان ابتدا مطمئن بود که من خواننده مناسب برای اجرای این ترانه هستم؛ به همین دلیل دوباره به من بازگشت، چون به‌سادگی می‌توان گفت این ترانه سهم من بود.»
او خود را خوش‌شانس می‌داند که برای اجرای این ترانه انتخاب شده است و می‌گوید: «این ترانه از همان ابتدا برای من نوشته شده بود و با وجود گردش طولانی‌اش میان چندین خواننده، سرانجام نزد من ماند. آن را در سطحی که انتظار می‌رفت اجرا کردم و احساس مسئولیت زیادی داشتم؛ زیرا پیش از من به دست خوانندگان بسیاری رسیده بود. خوش‌شانس بودم که سرانجام نصیب من شد.»
الادریسی این ترانه را به گویش لبنانی اجرا می‌کند. ترانه‌سرای آن تونی ابی‌کرم و آهنگساز و تنظیم‌کننده‌اش نیکولا شبلی است. او درباره دلیل انتخاب این گویش برای دومین اثرش پس از شش سال دوری از صحنه می‌گوید: «گویش لبنانی پس از زبان مادری‌ام، مراکشی، به قلبم نزدیک‌تر است. مدت‌های طولانی در لبنان زندگی کرده‌ام و نخستین ترانه‌ای که پس از شرکت در برنامه «ستار آکادمی» منتشر کردم، به گویش لبنانی بود و عنوانش «ما بصدّق» بود. ترانه‌هایم را به گویش‌های مختلف اجرا کرده‌ام، اما افراد زیادی از من می‌پرسیدند چه زمانی دوباره به خواندن به گویش لبنانی بازمی‌گردم. به همین دلیل، «زیباترین لحظه» را فرصتی مناسب برای این بازگشت دیدم.»
هناء الادریسی تأکید می‌کند که پس از «زیباترین لحظه»، خود را برای انتشار آثار تازه‌ای به گویش‌های مصری، خلیجی، مراکشی و لبنانی آماده می‌کند و می‌گوید در انتخاب ملودی‌هایی با ریتم دلنشین وسواس دارد.
او توضیح می‌دهد: «آثارم به‌تدریج و با فاصله زمانی میان انتشار هر ترانه منتشر خواهند شد؛ زیرا ترجیح می‌دهم در این فرایند شتاب نکنم. انتخاب اینکه کدام ترانه زودتر از بقیه منتشر شود، به تصمیمی دقیق نیاز دارد. شرایط و اوضاع نیز در به تأخیر افتادن انتشار یک اثر در مقایسه با اثری دیگر نقش دارند. برای مثال، درست نیست در دوران جنگ ترانه‌ای شاد ارائه کنم. همین مسئله بارها مرا واداشته است یک گام به عقب بردارم. چنین شرایطی در تصمیم‌های من درباره انتشار آثارم تأثیر می‌گذارند.»
کلیپ «زیباترین لحظه» به کارگردانی زاک غصن ساخته شده است؛ کارگردانی که این هنرمند مراکشی او را یکی از استعدادهای تازه و چشمگیر عرصه سینما و موسیقی می‌داند. او توضیح می‌دهد که شخصاً علاقه دارد فرصت را در اختیار استعدادهای جوانی قرار دهد که شایستگی آن را دارند و می‌گوید: «نام‌های بزرگ عرصه کارگردانی نیز فعالیت خود را با گام‌های کوچک آغاز کردند و سپس توانستند جایگاه خود را تثبیت کنند و به شهرت برسند. بنابراین، ضروری است به کارگردانان جوان فرصت نخستین تجربه را بدهیم؛ شاید در آینده موفقیت‌های پی‌درپی به دست آورند.»
وقتی از او می‌پرسیم آیا شخصاً در جزئیات فیلم‌برداری کلیپ‌های ترانه‌هایش دخالت می‌کند، پاسخ می‌دهد: «در تمام جزئیات مربوط به کارم دخالت می‌کنم، حتی کوچک‌ترین آن‌ها؛ زیرا همیشه به دنبال بهترین نتیجه هستم و این کار مستلزم نظارت دقیق و حسی من است. بااین‌حال، گاهی از یک اشتباه کوچک یا لغزشی که ممکن است پیش بیاید چشم‌پوشی می‌کنم؛ زیرا کمال تنها از آن خداست. وقتی در تذکرهایم سخت‌گیری می‌کنم، ممکن است هم خودم خسته شوم و هم دیگران را خسته کنم. به همین دلیل، گاهی ترجیح می‌دهم از میزان تذکرهایم کم کنم تا کار بدون دشواری و فرسوده کردن کسانی که با من همکاری می‌کنند، پیش برود.»
درباره اینکه چرا برای ساخت کلیپی که تماماً با هوش مصنوعی تولید شده باشد اقدام نمی‌کند، می‌گوید: «اصلاً چنین فکری به ذهنم نرسیده است، اما ممکن است در صحنه‌ای کوتاه از این فناوری استفاده کنم؛ همان‌طور که در «زیباترین لحظه» نیز چنین اتفاقی افتاد. اما با ساخت کامل یک کلیپ با هوش مصنوعی کاملاً مخالفم؛ زیرا چنین کاری روح اثر را از آن می‌گیرد. آنچه از کلیپ‌های ساخته‌شده به این شیوه دیده‌ام، اعتقادم را تقویت کرده است؛ چون هر بار یکی از آن‌ها را تماشا می‌کنم، احساس می‌کنم هنرمندان و مردمی که در آن حضور دارند، از مقوا یا پلاستیک ساخته شده‌اند. من به‌هیچ‌وجه به این سبک تعلق ندارم؛ زیرا صحنه‌های طبیعی و واقعی را ترجیح می‌دهم.»
«امروز با حال‌وهوای موسیقایی متفاوتی نسبت به گذشته روبه‌رو هستیم... اما احساس می‌کنم هنر اصیل و واقعی غایب است»
او در ادامه می‌گوید همراهی با هر نوآوری تازه‌ای ضروری است، به شرط آنکه این کار به شیوه‌ای مناسب و در حد امکانات موجود انجام شود. او می‌افزاید: «هنوز نمی‌دانیم سرانجام این موج چه خواهد شد یا تا چه اندازه پیشرفت خواهد کرد. چاره‌ای جز انتظار، دنبال کردن این پیشرفت فناورانه و رصد تغییراتی که به همراه خواهد آورد، نداریم.»
از سوی دیگر، هناء الادریسی احتمال ورود به عرصه بازیگری را منتفی می‌داند؛ زیرا آن را کاری دشوار تلقی می‌کند. او می‌گوید: «ما خوانندگان، در کلیپ‌های ترانه‌هایمان نیز نقش بازی می‌کنیم، اما برداشتن گامی بزرگ برای حضور در یک سریال یا فیلم بعید است؛ به‌ویژه اینکه احساس خواهم کرد به حوزه‌ای وارد شده‌ام که به آن تعلق ندارم.»
او اضافه می‌کند: «پیش‌تر تجربه اجرای برنامه تلویزیونی را داشته‌ام، اما از آن خوشم نیامد. بنابراین، هناء الادریسی همچنان شیفته حرفه اصلی خود، یعنی خوانندگی، باقی خواهد ماند.»
این هنرمند مراکشی امروز، درحالی‌که به فضای موسیقی نگاه می‌کند، آرزو دارد حال‌وهوای دوران طلایی هنر دوباره به صحنه بازگردد. او در پایان می‌گوید: «بی‌تردید امروز با حال‌وهوای موسیقایی متفاوتی نسبت به گذشته روبه‌رو هستیم، اما احساس می‌کنم هنر اصیل و واقعی غایب است. وقتی به موسیقی امروز گوش می‌دهم، احساس می‌کنم با نسخه‌هایی مشابه و تکراری روبه‌رو هستم که تولیدشان به تلاش چندانی نیاز ندارد. من به نسلی تعلق دارم که وارد استودیو می‌شد تا ترانه را از صفر بسازد؛ گویی در آشپزخانه آن مشغول پخت‌وپز است. این کار زمان می‌برد تا اثر به‌تدریج جا بیفتد و پرداخت نهایی آن انجام شود؛ نه اینکه مانند امروز، یک‌شبه روانه بازار شود. من شخصاً هنوز به ترانه‌های قدیمی گوش می‌دهم تا از لحظات زیبای هنری لذت ببرم. این ترانه‌ها را جاودانه می‌نامم، زیرا هرگز از شنیدنشان خسته نمی‌شوم.»
