با پایان فصل انتخابات، صاحبان «تُکتُک» (سهچرخه) و خودروهای بزرگ شروع به جمعآوری قابهای فلزی کردند که برای آویزان کردن تصاویر و شعارهای نامزدها در خیابانها و محلههای شهرها استفاده میشود.
اغلب افرادی که در این زمینه فعالیت میکنند از خانوادههای کمدرآمد ساکن محلههای مردمی هستند و از دورههای پارلمانی گذشته به جمعآوری این قابها و فروش آنها در بازار کالای دستدوم با قیمتی کمتر از نصف ارزش اصلیشان عادت دارند.
با وجود کوچک بودن حجم کار، بهدست آوردن بیشترین تعداد ممکن از «قابهای فلزی» فرصت کسب درآمد قابل توجهی نسبت به درآمد روزانه آنها فراهم میکند که معمولاً از ۲۵ هزار دینار (حدود ۱۸ دلار) فراتر نمیرود.
سرعت و مهارت این کارگران در انجام کار، توجه ناظران را جلب میکند، بر خلاف کندی که نامزدها و دستگاههای مربوطه در جمعآوری تبلیغات پس از پایان انتخابات نشان میدهند.
این افراد فقیر تقریباً با هیچ اقدام قانونی مواجه نمیشوند، مگر اینکه هنگام جمعآوری تابلوها قبل از روز رأیگیری دستگیر شوند.
در اکثر موارد، صاحبان «تُکتُک» خدمات خود را بهصورت رایگان به نامزدهایی ارائه میکنند که موظف به جمعآوری شعارهای خود پس از انتخابات هستند، در حالی که کمیسیون عالی انتخابات در صورت تخطی از مهلت مقرر، جریمهای تا یک میلیون دینار (حدود ۷۵۰ دلار) اعمال میکند.
فرایند جمعآوری تبلیغات خالی از رقابت میان صاحبان وسایل نقلیه نیست، که تلاش میکنند در آستانه پایان روز انتخابات درآمد اضافی کسب کنند، و با وجود تراکم تبلیغات انتخاباتی در خیابانها و میادین عمومی، مداخله این کارگران باعث ایجاد رضایت عمومی در میان ساکنان میشود، زیرا خیابانها و پیادهروهایشان در روز بعد از رأیگیری از تصاویر نامزدها خالی میگردد.
