در غفلت از ضوابط کاخ الیزه و پروتکلهای سختگیرانه ریاستجمهوری، زلزلهای سیاسی و رسانهای بیسابقه پایتخت فرانسه را لرزاند؛ زلزلهای که فرانسواز دوگوا، روزنامهنگار و مفسر سیاسی برجسته، آن را به راه انداخت.
این زلزله در قالب کتاب تازهمنتشرشده او با عنوان «همه شما با من خیلی بیرحم هستید» (Vous êtes tous trop durs avec moi) تجسم یافت؛ کتابی که ظرف چند ساعت به مهمترین رویداد روز فرانسه تبدیل شد.
این کتاب صرفاً تحلیلی سیاسی درباره دوران ریاستجمهوری امانوئل مکرون نیست، بلکه نفوذی بیسابقه به حریم خصوصی عالیترین مقام کشور به شمار میرود؛ چراکه نویسنده، مکاتبات محرمانه و خودمانی خود با رئیسجمهور را که طی دو سال تمام از طریق پیامرسان تلگرام انجام شده بود، بدون اطلاع او و بدون کسب اجازه قبلی برای انتشار، منتشر کرده است.
دوگوا در اقدامی بسیار جسورانه که ماهیت پیچیده این رابطه را بازتاب میدهد، نسخهای از کتاب را به کاخ الیزه فرستاده و درخواست عجیبی مطرح کرده است: اینکه رئیسجمهور شخصاً آن را امضا کند؛ اقدامی که آشکارا آداب و رسوم مربوط به تعامل با مقامات عالیرتبه را به چالش میکشد.
Le voilà . Il sort le 5 Novembre
( oui , on n’as pas fait exprès mais c’est bien Jeudi , jour de manifs )
Cet essai sur ce président mystérieux , autant détesté aujourd’hui qu’adulé dans sa conquête et les premières années de ses mandats .
Il ne méritait pas le déluge de... pic.twitter.com/ztIEH7zpJX— francoise degois (@francoisedegois) November 3, 2026
جرقهای از شبکه اجتماعی ایکس که درهای محرمانگی را گشود
هیچکس انتظار نداشت این رابطه مجازی پرحرارت با یک پیام تشکر آغاز شود. تابستان سال ۲۰۲۴، فرانسواز دوگوا، نویسندهای که از نظر تاریخی به جریان چپ فرانسه نزدیک بود، در شبکه اجتماعی ایکس (توییتر سابق) با جدیت از بانوی اول فرانسه، بریژیت مکرون، در برابر موجی از شایعات و نظریههای توطئه درباره زندگی خصوصی او دفاع کرد.
این موضعگیری، سپاسگزاری عمیقی را در مکرون برانگیخت. او تصمیم گرفت موانع را کنار بزند و مشاوران رسانهای خود را دور بزند و شخصاً پیامی مستقیم برای دوگوا بفرستد و از او به خاطر دفاع منصفانه از همسرش تشکر کند.
این پیام همان چراغ سبزی بود که روزنامهنگار باتجربه آن را دریافت کرد. به این ترتیب، کانال ارتباطی مجازی میان آن دو در تلگرام به فضایی دائمی و باز برای گفتوگوهای عمیق سیاسی و تخلیه فشارهای روحی تبدیل شد؛ فضایی دور از نظارت رسمی و اصطلاحات کلیشهای دیپلماتیک.
اعترافات در آخرین راهرو و تلخی انزوا
مطالب منتشرشده در کتاب، تصویری بهشدت تیره از زندگی روزمره رئیسجمهور فرانسه در آستانه پایان دومین و آخرین دوره ریاستجمهوری او در سال ۲۰۲۷ ارائه میدهد.
مکاتبات محرمانه از مردی پرده برمیدارند که در کاخ الیزه گرفتار انزوایی خفقانآور است و از نخبگان سیاسی و رسانهای احساس تلخی و سرخوردگی میکند؛ نخبگانی که او متهمشان میکند به افترا زدن به وی و نادیدهگرفتن اندازه فداکاریهایی که برای فرانسه انجام داده است.
عبارتی که نویسنده برای عنوان کتاب انتخاب کرده، یعنی «همه شما با من خیلی بیرحم هستید»، وضعیت روحی مکرون را خلاصه میکند و از سنگینی فشارهای سیاسی، کاهش محبوبیت و احساس فزاینده او حکایت دارد؛ احساسی که بر اساس آن، دوران ریاستجمهوریاش در میان ناسپاسی جمعی متحدان و مخالفان به پایان میرسد.
در برابر طوفان؛ نههای قاطع مکرون
با وجود لحن گلایهآمیز و احساس انزوایی که بر بسیاری از پیامها سایه انداخته است، این مکاتبات جنبه دیگری از شخصیت مکرون، یعنی سرسختی و استواری او را نیز آشکار میکنند؛ بهویژه در لحظات حساسی که پس از تصمیم جنجالیاش برای انحلال مجلس ملی فرانسه فرا رسیدند.
رئیسجمهوری فرانسه در یکی از پیامهای قاطع خود، راه را بهکلی بر شایعاتی میبندد که از احتمال کنارهگیری زودهنگام او در پی بحرانهای سیاسی پیدرپی حکایت دارند. او با عباراتی صریح، به این معنا مینویسد که تحت هیچ شرایطی استعفا نخواهد داد.
همچنین، دفاع سرسختانه رئیسجمهوری از اصلاحات جنجالی نظام بازنشستگی در این مکاتبات آشکار است. او در گفتوگو با دوگوا معتقد بود هرگونه عقبنشینی یا تعلیق این قانون، اقتصاد فرانسه را به بنبستی مالی قطعی و فاجعهبار میکشاند.

پشتپرده چرخش علیه چپ و مأموریتهای پنهانی
این کتاب پرده از پشتصحنه بازی پیچیده سیاسی پس از آخرین انتخابات پارلمانی برمیدارد. پیامهای ردوبدلشده، موضع واقعی و ازپیشتعیینشده مکرون در قبال قدرتگرفتن ائتلاف چپگرای «جبهه مردمی جدید» را آشکار میکنند.
مکاتبات نشان میدهند که رئیسجمهوری هیچ قصدی برای واگذاری زمام دولت به چپ نداشت و در پس ذهن خود، نامزدی لوسی کاسته برای مقام نخستوزیری را بهروشنی به سخره میگرفت و رسیدن او به کاخ ماتینیون، مقر نخستوزیری فرانسه، را بهکلی غیرواقعبینانه میدانست.
این پیامها نشان میدهند که مکرون چگونه در خفا مانورهای سیاسی را برای متوقفکردن پیشروی چپ مدیریت میکرد و در جستوجوی فرمولهای جایگزینی بود که تداوم خطوط کلی سیاستهای او در حکومت را تضمین کنند؛ هدفی که بعدها با تشکیل دولتی هماهنگ با محاسبات ریاستجمهوری او محقق شد.
تیرهای انتقادی رئیسجمهوری به سوی متحدان و مخالفان
پیامهای تلگرامی صرفاً به مواضع اصولی محدود نمیشدند، بلکه ارزیابیهای شخصی بیرحمانهای را نیز در بر میگرفتند که مکرون درباره چهرههای صحنه سیاسی فرانسه مطرح کرده بود.
حتی نزدیکترین افراد به او نیز از این انتقادها در امان نماندند. کتاب نشان میدهد که رئیسجمهور انتقادهای تندی از گابریل اتال، نخستوزیر پیشین خود، مطرح کرده و معتقد بوده است که اتال فرصتها و حمایت سیاسی بسیار بیشتری از آنچه استحقاقش را داشته، دریافت کرده است.
در مقابل، رهبران سوسیالیست نیز سهم قابلتوجهی از حملات رئیسجمهور را به خود اختصاص دادهاند. مکرون آنها را «شکستخورده» توصیف کرده که نتوانستهاند جایگزینی واقعی ارائه دهند. او همچنین صلاحیت سیاسی ژان لوک ملانشون، رهبر حزب «فرانسه تسلیمناپذیر»، را آشکارا زیر سؤال برده و جاهطلبی او برای رسیدن به قدرت را توهمی دانسته است که در فرانسه هرگز محقق نخواهد شد.
آیندهای مبهم و امتناع از کار زیر چتر میلیاردرها
مکاتبات افشاشده به یکی از جنجالیترین موضوعات در فضای عمومی فرانسه نیز پرداختهاند: آینده شغلی و شخصی مکرون پس از ترک کاخ الیزه در سال ۲۰۲۷.
در واکنش به گزارشهای مطبوعاتی و شایعاتی مبنی بر اینکه او برای ورود به بخش خصوصی یا فعالیت بهعنوان مشاور برخی از ثروتمندترین افراد و میلیاردرهای فرانسه برنامهریزی میکند، پاسخ مکرون قاطعانه بود و رنگوبویی از غرور سیاسی داشت.
رئیسجمهوری به دوگوا تأکید کرده است که پس از خروج از مقام ریاستجمهوری برای هیچکس کار نخواهد کرد. او این موضع را با جملهای پرمعنا بیان کرده است: ترجیح میدهد در خانهای کوچک که متعلق به خودش است زندگی کند تا در قصری بزرگ که به دیگران تعلق دارد؛ اشارهای به تمایل او برای حفظ استقلال و شأن خود بهعنوان رئیسجمهوری پیشین.

شوک در کاخ الیزه و ثبت روایتی تراژیک از پایان یک دوران
انتشار این کتاب همچون صاعقهای بر محافل نزدیک به رئیسجمهور فرود آمد. منابع آگاه گزارش دادهاند که تیم ریاستجمهوری و مشاوران ارتباطات او تنها سه روز پیش از ورود کتاب به کتابفروشیها از وجود این اثر و محتوای تکاندهنده آن مطلع شده بودند؛ زیرا نویسنده با توافق ناشر، انتشارات «روبر لافون»، پروژه خود را در نهایت محرمانگی پیش برده بود.
ناظران در پاریس معتقدند این کتاب سندی سیاسی و بسیار حساس به شمار میرود؛ چراکه نهتنها نقض محرمانگی ارتباطات ریاستجمهوری است، بلکه روایتی زنده و تراژیک از «پایان دوران مکرون» ارائه میدهد و ابعاد پیچیده انسانی و سیاسی رئیسجمهوری را آشکار میکند که در پاییز دوران ریاستجمهوری خود با امواج سهمگین دستوپنجه نرم میکند و هر انتقادی را که متوجه او میشود، بیرحمیای میداند که سزاوارش نیست.

