آمریکایی‌های عرب‌تبار، مانند دیگر شهروندان ایالات متحده با پیشینه‌های گوناگون، خود را برای شرکت در انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره در روز سه‌شنبه آماده کرده‌اند؛ انتخاباتی که این بار با محاسباتی پیچیده‌تر از همیشه برای آن‌ها همراه است.
پس از دو سال فراز و نشیب در گرایش آن‌ها به دو حزب، نظرسنجی‌ها از بازگشت گرایش آن‌ها به سوی دموکرات‌ها حکایت دارد. این در حالی است که حزب دموکرات نیز با اختلافات شدیدی روبه‌روست که در روزهای پایانی کارزار انتخاباتی در میشیگان به اوج رسیده است؛ ایالتی که جامعه عرب‌تبار بیشترین وزن انتخاباتی را در آن دارد. خشم از سیاست‌های جو بایدن، رئیس‌جمهوری پیشین آمریکا، در قبال غزه، در سال ۲۰۲۴ گروه‌های گسترده‌ای از عرب‌تبارها را از دموکرات‌ها دور کرد. با این حال، نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که آن‌ها بار دیگر به این حزب گرایش پیدا کرده‌اند، بی‌آنکه وفاداری سنتی خود به آن را بازیافته باشند. این بازگشت در شرایطی صورت می‌گیرد که از سیاست‌های دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، نیز سرخورده شده‌اند.
تازه‌ترین نظرسنجی مؤسسه عربی ـ آمریکایی با همکاری شرکت «جان زغبی استراتژیز» که از ۱۶ تا ۲۳ اکتبر گذشته انجام شد، نشان می‌دهد ۵۹ درصد از رأی‌دهندگان بالقوه عرب‌تبار قصد دارند به نامزد دموکرات حوزه انتخابیه خود رأی بدهند، در حالی که ۲۶ درصد قصد دارند به نامزد جمهوری‌خواه رأی بدهند. حاشیه خطای این نظرسنجی ۴٫۵ واحد درصد است.
نتایج این نظرسنجی با یافته‌های نظرسنجی روزنامه «واشنگتن پست» و دانشکده «شار» که در ماه‌های اوت و سپتامبر انجام شد، همخوانی دارد. بر اساس آن نظرسنجی، ۵۸ درصد از رأی‌دهندگان ثبت‌نام‌شده عرب‌تبار از نامزدهای دموکرات حمایت می‌کنند، در حالی که این میزان در میان نامزدهای جمهوری‌خواه ۳۴ درصد است.
این وضعیت پس از انتخابات ۲۰۲۴ رخ می‌دهد؛ انتخاباتی که آرای جامعه عرب‌تبار در آن تقریباً به‌طور مساوی تقسیم شد. ۴۱ درصد از شرکت‌کنندگان در نظرسنجی گفتند به کامالا هریس، معاون پیشین رئیس‌جمهوری آمریکا، رأی داده‌اند و ۳۹ درصد نیز اعلام کردند به ترامپ رأی داده‌اند.
با این حال، مهم‌ترین نشانه در چشم‌انداز بلندمدت، گسترش پایگاه رأی‌دهندگان مستقل است. بر اساس داده‌های مؤسسه عربی ـ آمریکایی، ۳۱ درصد از رأی‌دهندگان عرب‌تبار خود را مستقل می‌دانند؛ بالاترین میزان ثبت‌شده در نظرسنجی‌های این مؤسسه. در مقابل، ۴۱ درصد خود را دموکرات و ۲۷ درصد جمهوری‌خواه معرفی می‌کنند. سهم رأی‌دهندگانی که خود را دموکرات معرفی می‌کنند، پس از انتخابات ۲۰۲۴ به ۲۳ درصد کاهش یافته بود، اما اکنون دوباره به سطح فعلی رسیده است.
به نظر می‌رسد فضای انتخاباتی بیش از آنکه به معنای تجدید وفاداری حزبی باشد، به سمت حساب‌کشی از هر دو حزب پیش می‌رود. جیمز زغبی، رئیس این مؤسسه، گفت خشم مرتبط با غزه همچنان پابرجاست، هرچند حمایت از دموکرات‌ها بار دیگر افزایش یافته است.
اقتصاد در صدر اولویت‌ها
اقتصاد در صدر دغدغه‌های رأی‌دهندگان عرب‌تبار قرار دارد. ۸۲ درصد از شرکت‌کنندگان در نظرسنجی مؤسسه عربی ـ آمریکایی گفته‌اند که به دلیل افزایش هزینه‌های زندگی با مشکلاتی روبه‌رو هستند و ۵۶ درصد نیز معتقدند کشور در مسیر نادرستی حرکت می‌کند. در نظرسنجی «واشنگتن پست»، از هر ۱۰ نفر، هفت نفر از نحوه مدیریت اقتصاد از سوی ترامپ ابراز نارضایتی کردند. این گروه حدود چهار نفر از هر ۱۰ نفری را نیز شامل می‌شود که در سال ۲۰۲۴ به او رأی داده بودند. افزایش قیمت سوخت و مواد غذایی و تأثیر تعرفه‌های گمرکی و جنگ با ایران از عوامل این نارضایتی است.
نارضایتی به سیاست خارجی نیز گسترش یافته است. ۸۰ درصد از پاسخ‌دهندگان از نحوه برخورد ترامپ با مسئله اسرائیل و غزه و ۷۵ درصد از رویکرد او در قبال ایران ابراز نارضایتی کرده‌اند. در همین حال، حدود هشت نفر از هر ۱۰ نفر خواهان کاهش کمک‌های نظامی آمریکا به اسرائیل هستند که از میان آن‌ها، شش نفر خواستار قطع کامل این کمک‌ها شده‌اند. این وضعیت جمهوری‌خواهان را با چالشی روبه‌رو می‌کند؛ به‌ویژه آنکه ادامه جنگ، وعده‌های ترامپ برای برقراری صلح در خاورمیانه را تضعیف کرده است.
شکاف‌های درون حزب دموکرات
با این حال، بازگشت عرب‌تبارها به سوی دموکرات‌ها با شکاف‌های داخلی این حزب روبه‌روست؛ شکاف‌هایی که طی ماه‌های گذشته میان ساختار سنتی حزب و جناح ترقی‌خواه آن گسترش یافته و اسرائیل و غزه به مهم‌ترین محورهای آن تبدیل شده‌اند.
نامزدهای ترقی‌خواه در انتخابات مقدماتی کلرادو توانستند شماری از نمایندگان باسابقه را شکست دهند. در این انتخابات، دیانا دیگت، نماینده‌ای که در ۱۵ دوره انتخاباتی از اسرائیل حمایت کرده بود، در برابر رقیب ترقی‌خواه خود، میلات کایروس، شکست خورد. نظرسنجی مرکز «پیو» در ماه مارس نشان داد که ۸۰ درصد از دموکرات‌ها و مستقلانی که به این حزب گرایش دارند، نگاه منفی به اسرائیل دارند؛ در حالی که این میزان در سال ۲۰۲۲، ۵۳ درصد بود.
این اختلاف در روزهای پایانی کارزار انتخاباتی در میشیگان آشکار شد. پس از آنکه عبدالرحمن السید در انتخابات مقدماتی با اختلافی کمتر از یک واحد درصد بر هایلی استیونز پیروز شد، استیونز در ابتدا از او حمایت کرد. در این رقابت، کمیته امور عمومی آمریکا و اسرائیل، موسوم به «آیپک»، و گروه‌های وابسته به آن ده‌ها میلیون دلار برای حمایت از استیونز هزینه کرده بودند. اما تنش‌ها زمانی دوباره بالا گرفت که کمیته‌ای حامی السید آگهی تبلیغاتی پخش کرد که در آن کمک‌های آمریکا به اسرائیل به افزایش قیمت مواد غذایی مرتبط شده بود. استیونز از او خواست این آگهی را محکوم کند. در پی آن، ستاد انتخاباتی السید از استیونز خواست در تجمعی در یک کلیسا در دیترویت شرکت نکند.
در تحولی قابل توجه، استیونز دو روز پیش از رأی‌گیری در کنار مایک راجرز، نامزد جمهوری‌خواه، ظاهر شد و حمایت خود را از او اعلام کرد. او السید را به یهودستیزی و محکوم نکردن کافی گروه‌های افراطی متهم کرد؛ اتهاماتی که السید آن‌ها را رد می‌کند و می‌گوید جمهوری‌خواهان حملاتی نژادپرستانه و اسلام‌ستیزانه علیه او به راه انداخته‌اند. چاک شومر، رهبر دموکرات‌های اقلیت در سنای آمریکا، این اقدام را «خیانتی نفرت‌انگیز» توصیف کرد. در مقابل، ترامپ از آن استقبال کرد و السید نیز آن را تلاشی برای منحرف کردن توجه‌ها از دغدغه‌های ساکنان این ایالت دانست.
این اختلاف برای رأی‌دهندگان عرب‌تبار دو پیامد متفاوت دارد. از یک سو، اتخاذ مواضع انتقادی‌تر نسبت به اسرائیل از سوی بخشی از حزب می‌تواند اعتماد آن‌ها را به امکان ایجاد تغییر از درون حزب افزایش دهد و آن‌ها را به مشارکت در انتخابات ترغیب کند. از سوی دیگر، این کشمکش بار دیگر به آن‌ها یادآوری می‌کند که ساختار اصلی حزب هنوز موضع خود را در این زمینه مشخص نکرده است. این مسئله می‌تواند توضیح دهد که چرا بسیاری از آن‌ها همچنان خود را «مستقل» معرفی می‌کنند. همچنین ۴۱ درصد از دموکرات‌های عرب‌تبار تأکید کرده‌اند که در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۲۸ از نامزدی حمایت نخواهند کرد که با پایان دادن به کمک‌های بی‌قیدوشرط به اسرائیل مخالف باشد. در همین حال، ۹۰ درصد گفته‌اند که مسئله غزه نقش مهمی در تصمیم آن‌ها برای رأی دادن در آن انتخابات خواهد داشت.
سناتور مسلمان؟
میشیگان اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا یکی از بزرگ‌ترین جوامع عرب و مسلمان آمریکا در این ایالت زندگی می‌کنند؛ به‌ویژه در شهر دیربورن و حومه دیترویت.
جمعیت آمریکایی‌های عرب‌تبار حدود ۳٫۵ میلیون نفر، یعنی نزدیک به یک درصد جمعیت آمریکا، برآورد می‌شود. آن‌ها حدود دو درصد از جمعیت بزرگسال میشیگان را تشکیل می‌دهند. در صورت پیروزی، السید که تبار مصری دارد، می‌تواند نخستین مسلمانی باشد که به سنای آمریکا راه می‌یابد.
کارزار انتخاباتی او هدف حملات ترامپ و مقام‌های جمهوری‌خواه قرار گرفته است؛ حملاتی که پیشینه عربی و اسلامی او را نشانه گرفته‌اند. در همین حال، رابرت کندی جونیور، وزیر بهداشت آمریکا، با این ادعا که عرب‌ها در عرصه علم و ادبیات تولیدی ندارند، جنجال به پا کرد.
در مقابل، السید که به «عبدول» شهرت دارد، بر افزایش هزینه‌های زندگی تمرکز کرده و تأکید می‌کند که رأی‌دهندگان بیش از اختلافات حزبی، به هزینه‌های زندگی اهمیت می‌دهند.
