عراقی‌ها اولین سالگرد «قیام اکتبر» را گرامی داشتند

الکاظمی گفت که «این جنبش در قلب و وجدان ما جای دارد»

هزاران عراقی روز گذشته در بغداد و استان‌های مرکزی و جنوبی کشور، در اولین سالگرد «قیام اکتبر» (تشرین)، خواستار اصلاحات، مبارزه با فساد و مخالفت با مداخلات خارجی شدند.
تظاهرات سال گذشته در عراق منجر به سرنگونی دولت نخست‌وزیر سابق عادل عبدالمهدی در پایان نوامبر ۲۰۱۹ و جایگزینی او توسط نخست‌وزیر فعلی مصطفی الکاظمی شد.
بسیاری بر این باورند که نتایج اعتراضات اکتبر در برکناری بزرگترین مقام اجرایی کشور منحصر و محدود نیست، بلکه این اعتراضات توانست در ایجاد نسل جدیدی از جوانان شجاع و معتقد به حق خود برای داشتن زندگی مناسب و همچنین معتقد به پایان دوره ای تاریک مرتبط با سهمیه بندی‌های فرقه ای و سیاسی، فساد و سوءمدیریت ۱۷ ساله نقش آفرینی کند.
مصطفی الکاظمی نخست‌وزیری عراق نیز روز پنج‌شنبه، بیانیه‌ای به مناسبت اولین سالروز تظاهرات مردمی اکتبر صادر کرد. او گفت: «تظاهرات اکتبر در قلب و جان ما جای دارد، حرکتی برای همه بشریت و از سرچشمه اندیشه بشری و هویت بین‌النهرینی آن است».
وی افزود: «این دولت مطابق با نقشه راهی که تظاهرات مردمی عراق، نارضایتی‌ها و آرمان‌های آنها بر سرکار آمد از این رو ما بر وفاداری خودمان به ملت و نقشه راهی که خون جوانان پیشتاز و فداکاری‌های آنها برایمان ترسیم کرده، تأکید می‌کنیم».
الکاظمی اظهار کرد: «ما به تظاهرات اکتبر و نتایج والای آن وفادار بوده و هستیم، از روز اول قبول مسؤولیت، به تعهدات برنامه دولت و در ابتدای آن مشخص کردن و شمارش شهدای و مجروحان تظاهرات اکتبر عمل کردیم، اقدامی که روند طبیعی احیای حقوق آنها و تکریم مواضع ملی‌شان است، از این پس نیز روند قانونی و تحقیقات برای احیای حقوق آنها از کسانی که دستشان به خون مردم عراق آغشته‌است در پیش می‌گیریم».
علی‌رغم کمیته‌های دولتی ایجاد شده توسط دولت الکاظمی برای تحقیق در مورد کشته و زخمی شدن تظاهرکنندگان و کشف عاملان قتل‌ها، آدم‌ربایی‌ها و ارعاب که تعداد زیادی از فعالان را تحت تأثیر قرار داده بود، با این حال، گروه‌های جنبش مردمی هنوز هم اثربخشی این کمیته را زیر سؤال می‌برند، زیرا حدود ۳ ماه پس از تشکیل آن تاکنون نتیجه قابل توجهی در مورد افراد مرتبط و پاسخگویی آنها اعلام نشده‌است.
همزمان با اولین سالگرد این اعتراضات، عفو بین‌الملل، که پیشتر از مقامات عراقی خواسته بود یافته‌های کمیته تحقیق را اعلام کنند، گفت: «ده‌ها فعال شجاع هنوز یک سال پس از اعتراضات تحت تعقیب هستند و کشته می‌شوند».
این سازمان در توئیتر خود گفت: «سال گذشته، هزاران عراقی به خیابان‌ها آمدند تا شرایط بهتر زندگی و پایان فساد را خواستار شوند».
با فرا رسیدن اولین سالگرد، بحث‌های جدیدی در مورد اینکه آیا کشور شاهد موج اعتراضی فزاینده ای خواهد بود و دوباره باعث فروپاشی دولت می‌شود، یا این که فقط یک موسمی معمولی است که به دلیل بسیاری از ملاحظات از جمله چالش ناشی از بیماری همه گیر کرونا و اختلاف مواضع گروه‌های جنبش نسبت به دولت نخست‌وزیر مصطفی الکاظمی، علاوه بر نزدیک شدن به انتخابات زودهنگام، به سطح اولین اعتراضات نمی‌رسد.
در این زمینه، سلام الحسینی فعال به «الشرق الاوسط» گفت: «جنبش تشرین به دلیل بسیاری از ملاحظات، از جمله مشکل سازماندهی خود و آگاهی کند آن از این مسئله به دلیل تراکم مخاطبان ساده و همچنین دخالت‌های حزبی برای از بین بردن آن، یک فشار فوری را شکل می‌دهد».
وی افزود: «در پایان، جنبش فشارهایی را شکل می‌دهد که ممکن است به تغییرات جزئی منجر شود، اما قطعاً سرنگونی قدرت فساد و سلاح نخواهد بود».
در این مورد عمر عبد الکاظم معتقد است که «آنچه در این قیام مهم است این است که این قدرت فاسد و آدم‌کش را برملا کرد و مشروعیت یک روند سیاسی را که برای همه به آفت تبدیل شده‌است، از بین برد و فرقی نمی‌کند که جنبش اکتبر یک طوفان باشد یا یک موسم. شرایط قیام ناپایدار است و ممکن است شگفتی‌های زیادی در پی داشته باشد».