مجموعه «باب العزیزیه» که قبلا مجتمع محل کار و اقامت معمر قذافی رهبر پیشین لیبی بود پس از سقوط رژیم قذافی در ۲۰۱۱ تقریبا کامل ویران شد. این محل اینک نماد بحران مسکن در طرابلس شده و ده ها خانوار را در خود جای داده است.
آنتن ها و مخازن آب در پشت بام «باب العزیزیه» نصب شده اند و دور خود این مجموعه حصار محکم فلزی کشیده شده است. تردد خودروها مقابل در اصلی ادامه دارد و عده ای از جوانان لیبی در داخل محوطه فوتبال بازی می کنند. «باب العزیزیه» در ۲۰۱۱ مورد حملات هوایی «ناتو» قرار گرفت و بخشی از آن با خاک یکسان شد و مورد غارت قرار گرفت و بخش گسترده ای نیز تخریب شد. محوطه بیرونی و اطراف باب العزیزیه به یک محله برای سکونت خانواده های بی خانمان تبدیل شد. خانواده ها در ده ها خانه کوچک که روزی محل اقامت نظامیان بود زندگی می کنند. خانه های بزرگ تر این مجموعه محل اقامت مقام های نظامی ارشد بود.
«بشیر»، ۶۸ ساله می گوید «صدها نفر از مردم لیبی پس از سقوط رژیم قذافی برای سکونت به این منطقه آمدند که قبلا محل اقامت نظامیان بوده است».
به گزارش فرانس پرس یکشنبه (۲۰ ژوئن) «بشیر» از ۲۰۱۲ ساکن یک خانه ۴۰۰ متری در منطقه است و خود او خانه را نوسازی کرده. در حالیکه سیگار می کشد گفت «گله ندارم اما خیلی خرج این خانه کردم چون سوخته بود و نوسازی آن یک سال طول کشید».
باب العزیزیه در مساحتی به مجموع ۶ کیلومتر مربع در اوایل دهه هشتاد میلادی بنا و پس از بمباران آمریکا در ۱۹۸۶ بازسازی شد. این مجموعه محل اقامت قذافی و مقر حکومت در حومه جنوب غربی طرابلس پایتخت لیبی واقع شده و یک باغ وحش و یک استخر و پادگان و حتی چند چادر دارد. چادرها با توجه به شیوه زندگی بدوی قذافی نصب شده بودند. دولت انتقالی لیبی پس از سقوط رژیم قذافی می خواست باب العزیزیه را به یک فضای سبز با مجموعه تفریحی تبدیل و یادبود شهدا هم آنجا نصب کند که به دلیل آشوب سیاسی این برنامه اجرا نشد.
ساکنان این منطقه در معرض تخلیه هستند چون لودرها کپرها و زاغه های طرابلس را که در چندین سال گذشته گسترش یافته اند تخریب می کنند. طبق اطلاعاتی که به دست فرانس پرس رسیده حکومت لیبی در صدد احداث یک پارک و منطقه تفریحی در باب العزیزیه است. حسن با عصبانیت گفت «از اینجا تکان نمی خورم. تقریبا ۲۷ هزار یورو برای نوسازی این خانه پول خرج کردم».
قذافی ده سال پیش و درست در اکتبر ۲۰۱۱ در زادگاه خود در شهر سرت کشته شد اما لیبی در این ده سال روی آرامش به خود ندیده و همواره گرفتار خشونت و درگیری بوده است. مردم لیبی همچنان با کمبود نقدینگی و سوخت و برق روبرو هستند و بحران مسکن مشکل اصلی مردم است. فهرست بحران ها و مشکلات لیبی طولانی است. در حالیکه حداقل حقوق کارمندان حدود ۴۵۰ دینار تا ۶۰۰ دینار (۷۵ تا ۱۰۰ یورو) بوده و نیز با توجه به نظام بانکی لیبی فرسوده و قدیمی گرفتن وام مسکن در کشور به این راحتی نیست.
«بشیر» یاد آور شد «مسکن کمیاب شده و کسب و کارها تعطیلند و قیمت ها سر به فلک کشیده اند. مسکن قبل از انقلاب در دسترس بود چون جمعیت طرابلس کمتر بود اما حالا قیمت یک آپارتمان کوچک حدود ۴۰۰ هزار دینار (۷۵ هزار یورو) شده است. از کجا بیاوریم که بابت مسکن بدهیم»؟
کمال المنصوری کارشناس اقتصادی معتقد است «شرکت های خارجی قبل از ۲۰۱۱ بیش از ۲۰۰ هزار واحد مسکونی ساختند اما اغلب آنها با توجه به آشوب و نا امنی فعالیت خود را در لیبی متوقف کردند».
او افزود «رشد فزاینده جمعیت و موج های گسترده مهاجرت به شهرهای بزرگ به دلیل درگیری و خشونت باعث شده تا کلان شهرها در معرض فشار قرار بگیرند و دسترسی به مسکن مناسب دشوار شود».
فشار جمعیتی در طرابلس به دلیل درگیری های جاری در اطراف این شهر و خشونت های خونین در شرق لیبی افزایش یافته و ده ها هزار خانوار به طرابلس مهاجرت کرده اند.
علی قلفاط مالک بنگاه املاک در طرابلس گفت «هزینه ساخت و ساز در ده سال گذشته دو برابر شده است. اجاره بها قبلا ما بین ۵۰۰ دینار و هزار دینار در محله های بهره مند از خدمات خوب بود اما حالا اگر در همان مناطق پایتخت بخواهی خانه یا آپارتمان اجاره کنی هر ماه بیش از دو هزار دلار می شود».
دولت جدید لیبی که مرحله انتقالی را تا زمان برگزاری انتخابات در اواخر ۲۰۲۱ هدایت می کند وعده داده که اولویت دولت بهبودی شرایط معیشتی مردم و بازسازی کشور باشد.
