کسی که در آغاز این پاییز به فرانسه بنگرد، آشفتگی و عدمقطعیت عمیقی را احساس میکند که جامعه این کشور در مواجهه با وضعیت کنونی و آینده نزدیک خود تجربه میکند. این وضعیت از واقعیت فرانسه فراتر میرود و سراسر اروپا را دربرمیگیرد. دوران ثباتی که «قاره کهن» بیش از نیم قرن از آن برخوردار بود و به نظر میرسید پایان نهایی سلسله جنگهای طولانی باشد که گذشته و حافظه تاریخیاش را خونین کرده بود، دیگر نه اطمینانبخش است و نه نویددهنده.