ترکیه: رفتار ایران کمکی به مبارزه با تروریسم نمیکندhttps://persian.aawsat.com/%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86/4999396-%D8%AA%D8%B1%DA%A9%DB%8C%D9%87-%D8%B1%D9%81%D8%AA%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D9%85%DA%A9%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AA%D8%B1%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D9%86%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%DA%A9%D9%86%D8%AF
ترکیه: رفتار ایران کمکی به مبارزه با تروریسم نمیکند
نیروهای حزب کارگران کردستان در شمال عراق (آرشیویی - رویترز)
ترکیه گفت که «دوستان ایرانی» علیرغم ارائه دادههای اطلاعاتی دربارهٔ تحرکات و فعالیتهای نیروهای خود در شمال عراق، در مبارزه با پکک کمکی نمیکنند.
یاشار گولر، وزیر دفاع ترکیه دیروز (جمعه) گفت: «رویکرد ایرانیها خوب نیست... ما با آنها صحبت میکنیم و اطلاعاتی (در مورد حزب کارگران) ارائه میکنیم و آنها به ما پاسخ میدهند: هیچی، کسی نیست». وی ادامه داد: «بدون شک ما ناراحت هستیم».
از سوی دیگر، گولر از همکاری بغداد در آستانه آغاز عملیات نظامی مورد انتظار ترکیه در شمال عراق ابراز خرسندی کرد، اگرچه دولت عراق هنوز حزب کارگران را در زمره «سازمانهای تروریستی» قرار نداده است.
گولر با تأکید بر اینکه «سیستمهای دفاعی برای محافظت از ترکیه کافی است»، گفت: «۶۰ هزار نفر ۲۴ ساعت شبانهروز و ۷ روز هفته در مرز کار میکنند».
روزنامه حریت که نزدیک به دولت ترکیه است، به نوبه خود گزارش داد که بغداد و اربیل (دولت اقلیم کردستان) در حال آماده شدن برای ایجاد نقاط مشترک در مرز عراق و سوریه و پایگاههایی در نقاط استراتژیک نزدیک به مرز ترکیه با پشتیبانی لجستیکی آنکارا هستند.
وزارت دفاع ترکیه نیز به نوبه خود از کشته شدن ۳۲ شبه نظامی پ ک ک به عنوان بخشی از عملیات «قفل پنجه» در مناطق «هاکورک»، «گارا» و «هفتنین» در شمال عراق خبر داد.
مسکو و تهران: بزرگتر از شراکت، کوچکتر از ائتلافhttps://persian.aawsat.com/%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86/5102869-%D9%85%D8%B3%DA%A9%D9%88-%D9%88-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%E2%80%8C%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%B1%D8%A7%DA%A9%D8%AA%D8%8C-%DA%A9%D9%88%DA%86%DA%A9%E2%80%8C%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D8%A6%D8%AA%D9%84%D8%A7%D9%81
رئیسان روسیه و ایران، ولادیمیر پوتین و مسعود پزشکیان، در مراسم امضای توافقنامه در مسکو، ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵ ( رویترز)
با امضای توافقنامه «شراکت استراتژیک جامع» بین روسیه و ایران، روابط دو کشور وارد مرحلهای جدید شده است که در آن منافع طرفین به شکلی بیسابقه به هم نزدیک میشوند. با این حال، در مسکو تردیدهایی درباره تمایل تهران به بازگشایی به سوی غرب وجود دارد.
این توافقنامه پایهای قانونی برای گسترش همکاریهای وسیع بین دو کشور فراهم میکند و جایگزین توافقنامه همکاری سال ۲۰۰۱ میشود که پیشتر زمینههای محدودی برای همکاری ایجاد کرده بود.
در طول ۲۵ سال گذشته، روابط مسکو و تهران به شدت توسعه یافته و تحولات بزرگی در منطقه رخ داده است که دو کشور را وادار به بازنگری در اساس همکاریهای خود کرده است. با این حال، مسیر رسیدن به این توافقنامه هموار نبوده و موانع زیادی بر سر راه آن وجود داشته است.
رئیسان روسیه و ایران، پوتین و پزشکیان، پس از مذاکرات در مسکو، برای حضور در مراسم امضا آماده میشوند (عکس: آسوشیتدپرس)
موضع روسیه در قبال تحولات جنگ قرهباغ و سوریه، که به منافع منطقهای ایران آسیب زد، باعث ایجاد تردیدهایی در تهران درباره قابل اعتماد بودن مسکو به عنوان یک شریک استراتژیک شده است. از سوی دیگر، مسکو نیز همواره با نگرانی به تلاشهای ایران برای بازگشایی کانالهای ارتباطی با غرب نگاه کرده است.
انتخاب زمان امضای این توافقنامه جلب توجه میکند. این توافقنامه پس از چندین تأخیر و درست سه روز قبل از تحلیف رئیسجمهور جدید آمریکا، دونالد ترامپ، امضا شد. برخی تحلیلگران معتقدند که مسکو و تهران پس از تحولات سوریه و اوکراین، تصمیم گرفتند تا با تقویت مواضع خود، آماده مذاکرات آینده شوند.
این توافقنامه در ۴۷ بند، حوزههای مختلف همکاری از جمله تجارت، انرژی، آموزش و گردشگری را پوشش میدهد. بخش قابل توجهی از آن به همکاری در زمینه انرژی هستهای صلحآمیز اختصاص دارد، حوزهای که ایران به زودی چالشهای دیپلماتیک جدی در آن پیش رو خواهد داشت.
رئیسان روسیه و ایران، پوتین و پزشکیان، در مراسم امضای توافقنامه در کرملین، مسکو، ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵ (آسوشیتدپرس)
همکاری نظامی
توافقنامه بر همکاریهای نظامی و امنیتی تأکید کرده است، اما از تبدیل این شراکت به یک اتحاد نظامی کامل جلوگیری میکند. این همکاری شامل تبادل هیئتهای نظامی، آموزش پرسنل، انجام تمرینات مشترک و مشارکت در کنفرانسهای بینالمللی میشود.
دو کشور بر تقویت همکاری در مبارزه با تروریسم، تبادل اطلاعات امنیتی و هماهنگی بین وزارتخانههای داخلی تأکید کردهاند. همچنین، همکاری در زمینههای حقوقی، کنترل تسلیحات و خلع سلاح نیز در توافقنامه گنجانده شده است.
توافقنامه به توسعه روابط تجاری و اقتصادی، بهبود شبکههای حملونقل و تدارکات، و افزایش مبادلات تجاری بین دو کشور اشاره کرده است. همچنین، استفاده از ارزهای ملی در مبادلات و مقابله با تحریمهای یکجانبه غرب نیز مورد تأکید قرار گرفته است.
این توافقنامه تمامی جنبههای همکاری سیاسی، اقتصادی، امنیتی، نظامی و فرهنگی را پوشش میدهد. با این حال، نکته جالب توجه این است که در بند پایانی توافقنامه آمده است: «در صورت بروز اختلاف در تفسیر مفاد این توافقنامه، نسخه انگلیسی سند مرجع خواهد بود.»