وقتی مصرف نمک را به مدت یک هفته کاهش می‌دهی، چه اتفاقی برای بدنت می‌افتد؟

 (بيكساباي)
(بيكساباي)
TT

وقتی مصرف نمک را به مدت یک هفته کاهش می‌دهی، چه اتفاقی برای بدنت می‌افتد؟

 (بيكساباي)
(بيكساباي)

نمک با افزایش فشار خون ارتباط دارد. فشار خون بالا یکی از عوامل اصلی سکته‌های مغزی، نارسایی قلبی و حملات قلبی است که از مهم‌ترین علل مرگ‌ومیر و ناتوانی به شمار می‌روند. همچنین شواهد فزاینده‌ای از ارتباط میان مصرف بیش از حد نمک و سرطان معده، پوکی استخوان، چاقی، سنگ کلیه، بیماری‌های کلیوی، زوال عقل عروقی و احتباس مایعات حکایت دارد. نمک همچنین می‌تواند علائم دیابت را تشدید کند.
کاهش مصرف نمک به مدت یک هفته باعث می‌شود کلیه‌ها آب اضافیِ احتباس‌یافته را دفع کنند و در نتیجه حجم خون به‌سرعت کاهش یابد. این کاهش مایعات موجب افت سریع فشار خون و کاهش نفخ و گازهای شکمی می‌شود و ممکن است تا زمانی که بدن خود را با این وضعیت سازگار کند، تشنگی خفیف یا خستگی موقتی ایجاد کند؛ این موضوع بر اساس مطالب منتشرشده در وب‌سایت «ابتکار مبارزه با نمک» وابسته به دانشگاه کوئین مری لندن است.
گروه‌های مختلف مردم ممکن است دلایل متفاوتی برای کنترل میزان نمکی که مصرف می‌کنند داشته باشند:

فشار خون

فشار خون مقدار فشاری است که خون هنگام پمپاژ در سراسر بدن بر دیواره رگ‌های خونی وارد می‌کند. برخی عوامل، مانند اضافه‌وزن، کمبود فعالیت بدنی و به‌ویژه رژیم غذایی سرشار از نمک، می‌توانند فشار خون را افزایش دهند و به حملات قلبی و سکته‌های مغزی منجر شوند. یک‌سوم بزرگسالان به فشار خون بالا مبتلا هستند که به‌عنوان فشار ۱۴۰/۹۰ میلی‌متر جیوه تعریف می‌شود. بنابراین، پایین نگه داشتن مصرف نمک، توجه به رژیم غذایی و ورزش منظم، همگی عواملی هستند که به کنترل آن کمک می‌کنند.

سکته مغزی

سکته مغزی معمولاً زمانی رخ می‌دهد که جریان خون به بخشی از مغز قطع شود؛ در نتیجه اکسیژن‌رسانی به مغز کاهش می‌یابد و سلول‌ها می‌میرند. دو نوع اصلی سکته مغزی وجود دارد: سکته مغزی ایسکمیک که در اثر مسدود شدن یکی از رگ‌های خونی رخ می‌دهد، و سکته مغزی هموراژیک که در اثر پاره شدن یکی از رگ‌های خونی و خونریزی در مغز ایجاد می‌شود.
سکته مغزی سومین علت بزرگ مرگ‌ومیر در بسیاری از کشورها و یکی از مهم‌ترین علل ناتوانی شدید در بزرگسالان است. فشار خون بالا مهم‌ترین عامل خطر ابتلا به سکته مغزی محسوب می‌شود و نمک عامل اصلی افزایش‌دهنده فشار خون است؛ بنابراین، در بسیاری از این سکته‌ها نقش دارد. سکته مغزی بخش اجتناب‌ناپذیر سالمندی نیست و با کنترل فشار خون از طریق کاهش مصرف نمک، ورزش و پیروی از یک رژیم غذایی سالم می‌توان از بسیاری از موارد آن پیشگیری کرد.

بیماری عروق کرونر

اصطلاح بیماری عروق کرونر برای توصیف وضعیتی به کار می‌رود که در آن جریان خون به قلب کاهش می‌یابد یا قطع می‌شود و این امر به نارسایی قلبی و حملات قلبی منجر می‌شود. فشار خون بالا یکی از عوامل خطر بیماری عروق کرونر است. این وضعیت باعث ضخیم شدن دیواره رگ‌های خونی می‌شود و در نتیجه رگ‌ها تنگ شده و نمی‌توانند مقدار کافی خون را به قلب برسانند. با گذشت زمان، این وضعیت ممکن است به بزرگ شدن عضله قلب منجر شود و توانایی قلب برای پمپاژ خون در سراسر بدن را کاهش دهد و موجب نارسایی قلبی شود؛ یعنی خون کافی به بدن نمی‌رسد. همچنین ضخیم شدن دیواره رگ‌های خونی می‌تواند به تشکیل لخته‌های خونی منجر شود؛ این لخته‌ها ممکن است جریان خون به قلب را مسدود کرده و باعث حمله قلبی شوند.
از آنجا که فشار خون بالا عامل خطری برای بیماری عروق کرونر است و نمک فشار خون را افزایش می‌دهد، کاهش مصرف نمک، کاهش وزن و ایجاد تغییرات دیگر در سبک زندگی می‌تواند خطر ابتلا به این بیماری را به میزان چشمگیری کاهش دهد.

سرطان معده

رژیم غذایی سرشار از نمک خطر ابتلا به سرطان معده را افزایش می‌دهد. باکتری هلیکوباکتر پیلوری (H. pylori) مهم‌ترین عامل خطر سرطان معده است؛ این باکتری می‌تواند باعث التهاب معده شود که به نوبه خود ممکن است به زخم معده و سرطان معده منجر شود. وجود هلیکوباکتر پیلوری در معده لزوماً باعث آسیب نمی‌شود، اما نمک می‌تواند به پوشش داخلی معده آسیب برساند و آن را در برابر تأثیرات این باکتری آسیب‌پذیرتر کند. نمک همچنین ممکن است رشد و فعالیت این باکتری را افزایش دهد و احتمال ایجاد آسیب از سوی آن را بیشتر کند. مردان بیش از زنان در معرض ابتلا قرار دارند و عوامل خطر مهم دیگری نیز برای سرطان معده وجود دارد که در برگه اطلاعاتی مربوط به این بیماری توضیح داده شده‌اند.

پوکی استخوان

پوکی استخوان وضعیتی است که باعث نازک شدن استخوان‌ها می‌شود و آنها را شکننده و مستعد شکستگی می‌کند. این بیماری ناشی از ضعیف شدن سلامت استخوان‌هاست.
بیشتر کلسیم موجود در بدن در استخوان‌ها ذخیره می‌شود. پیروی از رژیم غذایی سرشار از نمک می‌تواند باعث از دست رفتن کلسیم از استخوان‌ها و دفع آن از طریق ادرار شود و در نتیجه استخوان‌ها را ضعیف و مستعد شکستگی کند. همچنین فشار خون بالا که در پی رژیم غذایی سرشار از نمک ایجاد می‌شود، روند از دست رفتن کلسیم از استخوان‌ها را تسریع می‌کند و مشکل را تشدید می‌کند. سالمندان بیشتر در معرض خطر ابتلا به پوکی استخوان قرار دارند، زیرا استخوان‌های آنها با افزایش سن به‌طور طبیعی نازک‌تر می‌شود. زنان پس از یائسگی نیز به دلیل کاهش هورمون استروژن که معمولاً از سلامت استخوان‌ها محافظت می‌کند، بیشتر در معرض خطر نازک شدن استخوان‌ها قرار دارند. با این حال، مردان، زنان و کودکان در همه سنین باید برای حفظ سلامت استخوان‌های خود توجه کافی داشته باشند تا از ابتلا به پوکی استخوان در آینده جلوگیری کنند.

چاقی

چاقی با بسیاری از مشکلات و بیماری‌های سلامت، مانند فشار خون بالا، دیابت، بیماری عروق کرونر و آپنه خواب، ارتباط دارد. نمک به‌خودی‌خود باعث افزایش وزن نمی‌شود، اما احساس تشنگی ایجاد می‌کند و فرد را به نوشیدن مایعات بیشتر سوق می‌دهد. اگر این مایعات نوشیدنی‌های شیرین باشند، به دلیل داشتن مقدار زیادی انرژی می‌توانند باعث افزایش وزن شوند. این مسئله برای کودکان و نوجوانان مشکل بزرگی است، زیرا یک‌سوم مایعاتی که آنها می‌نوشند، نوشابه‌های گازدار شیرین است.

سنگ کلیه و بیماری‌های کلیوی

سنگ کلیه مشکلی شایع است که در اثر تجمع کلسیم در کلیه‌ها ایجاد می‌شود. هم مصرف بیش از حد نمک و هم فشار خون بالا می‌توانند باعث افزایش دفع کلسیم از کلیه‌ها در ادرار شوند و در نتیجه تجمع کلسیم و تشکیل سنگ کلیه را به دنبال داشته باشند. این سنگ‌ها ممکن است بسیار دردناک باشند و در برخی موارد به بیماری‌های کلیوی منجر شوند.
کلیه‌ها از طریق تنظیم میزان مایعی که از خون وارد ادرار و دفع می‌شود، تعادل مایعات و فشار خون را کنترل می‌کنند. رژیم غذایی سرشار از نمک می‌تواند عملکرد کلیه‌ها را مختل کرده و فشار خون را افزایش دهد؛ در نتیجه فشار بیشتری بر کلیه‌ها وارد شده و بیماری کلیوی ایجاد می‌شود. رژیم غذایی سرشار از نمک همچنین می‌تواند روند تشدید بیماری‌های کلیوی موجود را تسریع کند. افراد مبتلا به بیماری‌های کلیوی یا کسانی که به دلیل عفونت‌های مکرر دستگاه ادراری یا بیماری کرون در معرض خطر ابتلا به بیماری کلیوی قرار دارند، باید مصرف نمک خود را کاهش دهند تا از تشدید وضعیتشان جلوگیری کنند.

زوال عقل عروقی

زوال عقل به معنای از دست رفتن عملکردهای مغزی است که بر حافظه، تفکر، زبان، قضاوت و رفتار تأثیر می‌گذارد. زوال عقل عروقی یکی از شایع‌ترین انواع زوال عقل است. این بیماری در اثر انسداد یکی از رگ‌های خونی مغز ایجاد می‌شود که پس از سکته مغزی یا مجموعه‌ای از سکته‌های کوچک رخ می‌دهد؛ حدود یک‌سوم افرادی که دچار سکته مغزی می‌شوند، به زوال عقل عروقی مبتلا می‌شوند. مصرف زیاد نمک باعث افزایش فشار خون می‌شود و در نتیجه خطر سکته مغزی و به دنبال آن خطر ابتلا به زوال عقل را افزایش می‌دهد. کنترل مناسب فشار خون برای پیشگیری از سکته‌های مغزی اهمیت بسیار زیادی دارد؛ بنابراین توصیه می‌شود مصرف نمک از سنین پایین کاهش یابد و در کنار آن، سبک زندگی سالمی در پیش گرفته شود؛ به‌عنوان بخشی از یک رژیم غذایی پیشگیرانه.

احتباس آب

مصرف زیاد نمک باعث احتباس آب در بدن می‌شود؛ میزان این آب ممکن است به ۱.۵ لیتر برسد! زنانی که از نفخ رنج می‌برند ممکن است از کاهش مصرف نمک سود ببرند و مهم‌تر از آن، بیماران مبتلا به نارسایی قلبی، سندرم نفروتیک و سیروز کبدی، به‌طور ویژه از کاهش مصرف نمک بهره‌مند خواهند شد.



پاک‌سازی مغز… مأموریتی که هنگام خواب آغاز می‌شود

پاک‌سازی مغز… مأموریتی که هنگام خواب آغاز می‌شود
TT

پاک‌سازی مغز… مأموریتی که هنگام خواب آغاز می‌شود

پاک‌سازی مغز… مأموریتی که هنگام خواب آغاز می‌شود

تصور کنید گروهی از کامیون‌های کوچک جمع‌آوری زباله درون مغز شما مشغول کارند و هر یک از آنها مواد زائد سمی‌ای را جابه‌جا می‌کند که اگر در مغز باقی بمانند، ممکن است شما را به بیماری‌های عصبی ویرانگری مانند زوال عقل مبتلا کنند. در واقع، این صرفاً تصویری استعاری برای ایجاد احساس آرامش نیست، بلکه فرایندی کاملاً واقعی است که هر شب، هنگام فرورفتن ما در خواب، در سطح سلولی رخ می‌دهد.

تیم «پاک‌سازی شبانه»

دستگاه گلیمفاتیک، این تیم پاک‌سازی شبانه را تشکیل می‌دهد؛ دستگاهی که طی یک دهه گذشته به‌طور گسترده مورد پژوهش قرار گرفته است. هنگامی که می‌خوابیم، مایع مغزی‌نخاعی که درون مغز و اطراف آن جریان دارد، وظیفه جمع‌آوری و دفع مواد زائد مغزی را بر عهده می‌گیرد؛ از جمله رسوبات پروتئین آمیلوئید و دیگر پروتئین‌هایی که با بیماری‌های آلزایمر Alzheimer، پارکینسون Parkinson و زوال عقل با اجسام لویی Lewy body dementia مرتبط‌اند.
رودولف تانزی، عصب‌شناس و مدیر «مرکز مک‌کانس برای سلامت مغز» در بیمارستان عمومی ماساچوست وابسته به دانشگاه هاروارد، در این باره توضیح داد: «ما آن را به رودخانه‌ای خروشان تشبیه می‌کنیم که از میان مغز جاری می‌شود و مواد زائد زیان‌باری را که موجب آسیب مغزی می‌شوند، با خود می‌شوید و می‌برد.»
پژوهشگران همچنین عواملی را شناسایی کرده‌اند که می‌توانند دستگاه گلیمفاتیک را مختل کرده و مانع انجام وظیفه حیاتی آن شوند. اما خبر خوب، به گفته تانزی، این است که بهبود و فعال‌تر کردن این فرایند کاملاً در حیطه کنترل ما قرار دارد.

دستگاه گلیمفاتیک و خواب

همانند سایر اندام‌ها، مغز نیز صرفاً در نتیجه انجام وظایف خود، محصولات جانبی فرایندهای سوخت‌وساز را تولید می‌کند. اما این مواد زائد مغزی نمی‌توانند در مغز باقی بمانند؛ زیرا در غیر این صورت، در درازمدت به عملکرد مغز آسیب خواهند زد. تانزی افزود: «ما نمی‌خواهیم پروتئین آمیلوئید در آنجا باقی بماند و به پلاک تبدیل شود؛ اتفاقی که ممکن است دهه‌ها پیش از ظهور علائم بیماری در بیماران رخ دهد.»
به‌طور کلی، سه عادت اصلی سالم ــ ورزش کردن، پیروی از رژیم غذایی سرشار از مواد گیاهی و خواب کافی ــ کلید عملکرد صحیح دستگاه گلیمفاتیک glymphatic system محسوب می‌شوند؛ دستگاهی که مسئول دفع مواد زائد در دستگاه عصبی مرکزی مهره‌داران است (ویکی‌پدیا). در میان این عادات، خواب جایگاه نخست را دارد؛ زیرا اصلی‌ترین وسیله مغز برای پاک‌سازی مواد زائد است.
هنگامی که به خواب می‌رویم، به‌ویژه در مرحله خواب عمیق با امواج آهسته ــ که حدود ۱۵ تا ۲۰ درصد از زمان خواب ما را تشکیل می‌دهد ــ دستگاه گلیمفاتیک فعال می‌شود و مایع مغزی‌نخاعی را در مغز به جریان می‌اندازد. به گفته تانزی، خواب عمیق «چرخه پاک‌سازی مغز ما» را تشکیل می‌دهد. او افزود: «هر بار که وارد مرحله خواب عمیق می‌شوید، دستگاه گلیمفاتیک مغز را از پروتئین آمیلوئید و بقایای دیگر پروتئین‌ها و همچنین ویروس‌ها پاک می‌کند.»

سپر پیشگیری از زوال عقل

رودولف تانزی، عصب‌شناس و مدیر «مرکز مک‌کانس برای سلامت مغز» در بیمارستان عمومی ماساچوست، روشی مبتنی بر شواهد علمی با نام «شیلد» (SHIELD؛ سپر) برای محافظت از حافظه و مهارت‌های تفکر طراحی کرده است.
واژه «شیلد» از حروف اول شش عادت اصلی سبک زندگی در زبان انگلیسی تشکیل شده است:

-خواب: هر شب ۷ تا ۸ ساعت بخوابید تا به دفع رسوبات آمیلوئید از مغز کمک شود.
-مدیریت استرس: روش‌هایی مانند مدیتیشن، یادداشت‌نویسی روزانه یا یوگا می‌توانند در این زمینه کمک‌کننده باشند.
-تعامل با دیگران: مطالعات نشان داده‌اند که حفظ یک زندگی اجتماعی فعال، خطر ابتلا به زوال عقل را کاهش می‌دهد.
-ورزش: فعالیت روزانه عملکردهای شناختی را بهبود می‌بخشد و مشکلات عروقی را که ممکن است جریان خون به مغز را مختل کنند، کاهش می‌دهد.
-یادگیری چیزهای جدید: یادگیری نواختن یک ساز جدید یا تسلط بر یک زبان جدید می‌تواند ارتباطات میان سلول‌های عصبی مغز را تقویت کند.
-رژیم غذایی: از یک رژیم غذایی گیاهی پیروی کنید تا التهاب در بدن کاهش یابد.

۳ محور برای حمایت

پاک نگه داشتن مغز از مواد زائد، مأموریتی مداوم و شبانه‌روزی است. تانزی توضیح داد که در هنگام بیداری، عادت‌هایی مانند ورزش منظم و پیروی از رژیم غذایی سرشار از مواد گیاهی، سلول‌های مغزی موسوم به سلول‌های ستاره‌ای را تحریک می‌کنند تا «در حالت پاک‌سازی کار کنند و مواد زائد را در طول روز تجزیه کنند».
او در ادامه توضیح داد که فعالیت بدنی عضلات را تحریک می‌کند تا هورمون‌هایی ترشح کنند که با سلول‌های مغزی ارتباط برقرار می‌کنند و آنزیم‌هایی تولید می‌کنند که پروتئین آمیلوئید و دیگر پروتئین‌های زیان‌بار را «تجزیه» می‌کنند. غذاهای گیاهی نیز از این فرایند پشتیبانی می‌کنند.
تانزی در این زمینه گفت: «برای اطمینان از عملکرد مؤثر دستگاه گلیمفاتیک مغز، خواب عنصری اساسی است. ما به سلول‌های ستاره‌ای نیاز داریم تا مواد را تجزیه کنند تا سپس دفع شوند. شما می‌توانید از خواب، رژیم غذایی و ورزش در کنار یکدیگر برای خلاص شدن از مواد زائد مغز استفاده کنید.»

راه‌های حمایت از دستگاه گلیمفاتیک مغز

تانزی راهکارهای زیر را برای فعال نگه داشتن دستگاه گلیمفاتیک مغز پیشنهاد می‌کند:
-به‌طور منظم ورزش کنید. هدف خود را انجام روزانه ۲۰ تا ۳۰ دقیقه ورزش با شدت متوسط قرار دهید؛ به‌ویژه ورزش‌هایی که ضربان قلب شما را دست‌کم ۵۰ درصد بالاتر از ضربان طبیعی در حالت استراحت می‌برند. او می‌گوید: «کمی ورزش روزانه، بدن را برای خلاص شدن از این مواد سمی در ساعات شب آماده می‌کند.»
-غذاهای گیاهی را در اولویت قرار دهید. پژوهش‌ها نشان می‌دهند گزینه‌هایی مانند غلات کامل، میوه‌ها، سبزیجات، مغزها و دانه‌ها نیز به دفع پروتئین آمیلوئید از مغز کمک می‌کنند.
-خواب منظم و باکیفیت را در اولویت قرار دهید. هرچه مدت بیشتری بخوابید، مدت خواب عمیق شما نیز بیشتر خواهد بود؛ و این یکی از مهم‌ترین دلایلی است که کارشناسان توصیه می‌کنند هر شب ۷ تا ۸ ساعت بخوابید، به گفته تانزی. حتی یک چرت کوتاه ۲۰ تا ۳۰ دقیقه‌ای نیز ممکن است به افزایش مدت خواب عمیق شما کمک کند. تانزی افزود: «اگر هر شب هفت تا هشت ساعت بخوابید، به احتمال زیاد دستگاه گلیمفاتیک مغز خود را به اندازه کافی فعال کرده‌اید تا آن را از سموم پاک کند.»

مراقب این داروهای خواب‌آور باشید

با وجود نقش برخی داروهای خواب‌آور در تقویت خواب، بعضی از آنها ممکن است عملکرد دستگاه گلیمفاتیک مغز را مختل کنند؛ دستگاهی که مسئول دفع مواد زائد مغز مرتبط با بیماری‌های تحلیل‌برنده عصبی است.
رودولف تانزی، عصب‌شناس و مدیر «مرکز مک‌کانس برای سلامت مغز» در بیمارستان عمومی ماساچوست وابسته به دانشگاه هاروارد، در این باره توضیح داد که مطالعات نشان داده‌اند گروهی از داروها موسوم به داروهای خواب‌آور آرام‌بخش غیربنزودیازپینی، از جمله زولپیدم zolpidem (آمبین Ambien)، اسزوپیکلون eszopiclone (لونستا Lunesta) و زالپلون zaleplon (سوناتا Sonata)، ممکن است ضربان‌های ریتمیک مغزی لازم برای پاک‌سازی مواد زائد از مغز در هنگام خواب را تضعیف کنند. او افزود: «این داروها ممکن است به خواب رفتن شما کمک کنند، اما ممکن است اجازه ندهند دستگاه گلیمفاتیک مغز به بهترین شکل ممکن عمل کند.»

-خبرنامه هاروارد «مراقبت از سلامت مردان»
-سرويس «تریبیون مدیا»


موز یا انگور… کدام‌یک از نظر پتاسیم و آنتی‌اکسیدان بهتر است؟


موز منبعی غنی از پتاسیم است و نقش مهمی در تأمین انرژی بدن دارد (پیکسلز)
موز منبعی غنی از پتاسیم است و نقش مهمی در تأمین انرژی بدن دارد (پیکسلز)
TT

موز یا انگور… کدام‌یک از نظر پتاسیم و آنتی‌اکسیدان بهتر است؟


موز منبعی غنی از پتاسیم است و نقش مهمی در تأمین انرژی بدن دارد (پیکسلز)
موز منبعی غنی از پتاسیم است و نقش مهمی در تأمین انرژی بدن دارد (پیکسلز)

وب‌سایت «وری‌وِل هِلث» گزارش داده است که موز و انگور سرشار از آنتی‌اکسیدان، پتاسیم و بسیاری از ویتامین‌ها و مواد معدنی دیگر هستند. این وب‌سایت افزوده است که موز در مقایسه با انگور، مقادیر بیشتری پتاسیم، ویتامین «C» و کالری دارد، اما هر یک از این دو میوه ترکیب متفاوتی از آنتی‌اکسیدان‌ها را داراست.
این وب‌سایت توضیح داده است که آنتی‌اکسیدان‌ها موادی هستند که به‌طور طبیعی در بسیاری از میوه‌ها و سبزیجات، از جمله موز و انگور، یافت می‌شوند.
این مواد مولکول‌های زیان‌باری را که به «رادیکال‌های آزاد» معروف‌اند خنثی می‌کنند؛ مولکول‌هایی که می‌توانند به سلول‌ها آسیب برسانند و در بروز التهاب، سرطان و بیماری‌های مزمن نقش داشته باشند. بسیاری از ویتامین‌ها و برخی مواد معدنی نیز دارای خواص آنتی‌اکسیدانی هستند.

انگور قرمز و سبز حاوی انواع مختلفی از آنتی‌اکسیدان‌ها هستند (پیکسلز)

انواع مختلف انگور، ترکیبات متفاوتی از آنتی‌اکسیدان‌ها دارند و میزان آنتی‌اکسیدان موجود در موز نیز با توجه به میزان رسیدگی آن تغییر می‌کند.
توصیه می‌شود آنتی‌اکسیدان‌ها را از طریق رژیم غذایی و با مصرف انواع گوناگون مواد غذایی کامل و گیاهی دریافت کنید.
اگرچه می‌توان موز و انگور را از نظر میزان برخی آنتی‌اکسیدان‌های مشخص با یکدیگر مقایسه کرد، اما مهم‌تر از آن، متنوع کردن رژیم غذایی و دریافت این مواد از غذاهای کامل است.
هم انگور و هم موز پتاسیم مورد نیاز بدن را تأمین می‌کنند؛ پتاسیم ماده‌ای معدنی است که وظایف متعددی بر عهده دارد. میزان پتاسیم موجود در موز در هر فنجان، دو برابر مقدار آن در انگور است.
اگر از سلامت خوبی برخوردار باشید، احتمال اینکه در اثر مصرف غذاهای سرشار از پتاسیم دچار آسیب شوید، بسیار کم است. اما اگر به برخی مشکلات جسمی مبتلا باشید که مانع تنظیم مناسب سطح مواد معدنی در بدن می‌شوند، باید درباره میزان پتاسیم مصرفی خود احتیاط کنید.
اگر به بیماری‌های کلیوی، پرکاری غده پاراتیروئید، دیابت، نارسایی قلبی، بیماری‌های کبدی یا بیماری‌های غدد فوق‌کلیوی مبتلا باشید، ممکن است لازم باشد میزان پتاسیم مصرفی خود را کنترل و محدود کنید.
اگر درباره خطرات احتمالی برای سلامت خود تردید یا پرسشی دارید، با پزشک مشورت کنید؛ پزشک می‌تواند آزمایش‌های خون و سوابق پزشکی شما را بررسی کرده و توصیه‌های متناسب با وضعیتتان ارائه دهد.
این وب‌سایت همچنین اشاره کرده است که انگور و موز هر دو منبع کالری هستند؛ بدن شما از کالری برای تأمین انرژی استفاده می‌کند و کالری اضافی را به شکل چربی ذخیره می‌کند.
کالری موجود در هر دو میوه عمدتاً از کربوهیدرات‌ها تأمین می‌شود و مقدار کمی پروتئین و میزان بسیار اندکی چربی دارند.


از چای سبز تا صدف خوراکی… غذاهایی که سلامت چشم‌هایتان را تقویت می‌کنند

غذاهای سرشار از ویتامین‌ها، مواد معدنی و چربی‌های سالم به محافظت از سلامت چشم کمک می‌کنند (مجله «پریونشن»)
غذاهای سرشار از ویتامین‌ها، مواد معدنی و چربی‌های سالم به محافظت از سلامت چشم کمک می‌کنند (مجله «پریونشن»)
TT

از چای سبز تا صدف خوراکی… غذاهایی که سلامت چشم‌هایتان را تقویت می‌کنند

غذاهای سرشار از ویتامین‌ها، مواد معدنی و چربی‌های سالم به محافظت از سلامت چشم کمک می‌کنند (مجله «پریونشن»)
غذاهای سرشار از ویتامین‌ها، مواد معدنی و چربی‌های سالم به محافظت از سلامت چشم کمک می‌کنند (مجله «پریونشن»)

محافظت از سلامت چشم مدت‌ها پیش از آنکه هرگونه تغییری در بینایی مشاهده شود، آغاز می‌شود. گنجاندن غذاهای سرشار از ویتامین‌ها، مواد معدنی، چربی‌های سالم و آنتی‌اکسیدان‌ها در رژیم غذایی روزانه می‌تواند به تأمین مواد مغذی مورد نیاز چشم برای انجام صحیح وظایف خود، حفظ رطوبت آن و مقابله با آسیب‌های مرتبط با افزایش سن کمک کند.

رژیم غذایی

از حمایت از تولید اشک گرفته تا کمک به محافظت از شبکیه چشم در برابر استرس اکسیداتیو، یک رژیم غذایی سرشار از مواد مغذی می‌تواند با گذشت زمان نقش مهمی در حفظ سلامت چشم ایفا کند.
ویولا کانیفسکی، متخصص بینایی‌سنجی در مرکز «آکیویتی نیویورک» در ایالات متحده، توضیح می‌دهد که بدن توانایی زیادی در استخراج مواد مغذی مورد نیاز خود از غذاهایی دارد که مصرف می‌کنیم و خاطرنشان می‌کند که چشم به‌طور خاص از میوه‌ها و سبزیجات تازه و رنگارنگ بهره می‌برد؛ به نوشته مجله آمریکایی «Prevention».
بخش‌های مختلف چشم برای حفظ ساختار و عملکرد خود و محافظت در برابر بیماری‌ها به مواد مغذی مشخصی نیاز دارند. کانیفسکی توضیح می‌دهد که غدد موجود در پلک‌ها روغن‌هایی تولید می‌کنند که به پایداری لایه اشکی پوشاننده سطح چشم کمک می‌کنند و اسیدهای چرب «امگا-۳» ممکن است در پشتیبانی از این فرایند نقش داشته باشند. آنتی‌اکسیدان‌ها نیز نقش مهمی در محافظت از چشم در برابر استرس اکسیداتیو دارند؛ استرسی که ممکن است به سلول‌ها آسیب برساند و در بروز بیماری‌های مرتبط با افزایش سن نقش داشته باشد.
ملیسا بارنت، متخصص بینایی‌سنجی در دیویسِ کالیفرنیا، می‌گوید چشم به دلیل مصرف بالای اکسیژن و قرار گرفتن مداوم در معرض نور، به‌طور ویژه در معرض استرس اکسیداتیو قرار دارد؛ وضعیتی که می‌تواند به افزایش رادیکال‌های آزاد و آسیب سلولی منجر شود. از همین رو، رژیم‌های غذایی سرشار از آنتی‌اکسیدان‌ها با کندتر شدن روند پیشرفت برخی مشکلات چشمی ارتباط داشته‌اند؛ در حالی که مطالعات نشان داده‌اند برخی از این مواد مغذی با کاهش خطر ابتلا به آب مروارید و دژنراسیون ماکولا مرتبط با سن ارتباط دارند.

چای سبز

یکی از نوشیدنی‌های برجسته‌ای که ممکن است از سلامت چشم حمایت کند، چای سبز است که سرشار از آنتی‌اکسیدان‌هاست. مطالعات نشان داده‌اند این نوشیدنی در محافظت از چشم در برابر گلوکوم و آب مروارید، در کنار برخورداری از خواص ضدالتهابی، ظرفیت امیدوارکننده‌ای دارد.
تخم‌مرغ، به‌ویژه زرده آن، نیز ترکیبات مهمی برای محافظت از لکه زرد در شبکیه چشم فراهم می‌کند؛ ناحیه‌ای که مسئول وضوح دید و تشخیص رنگ‌هاست. کانیفسکی اشاره می‌کند که یک مطالعه نشان داده است مصرف دو تا چهار تخم‌مرغ در هفته، در مقایسه با مصرف یک تخم‌مرغ در هفته یا کمتر، با کاهش ۶۲ درصدی خطر ابتلا به دژنراسیون ماکولا مرتبط با سن همراه بوده است.
هویج نیز همچنان یکی از غذاهای مفید برای چشم به شمار می‌رود؛ همچنین سیب‌زمینی شیرین، پاپایا و کدو تنبل، زیرا حاوی «بتاکاروتن» هستند؛ ماده‌ای که بدن آن را به ویتامین A تبدیل می‌کند. ویتامین A برای بینایی خوب و تولید پروتئینی که به دیدن در نور کم کمک می‌کند، ضروری است. این ویتامین همچنین در حفظ سلامت و رطوبت سطح چشم نقش دارد.
مرکبات، مانند پرتقال، گریپ‌فروت و لیمو، نیز ویتامین C فراهم می‌کنند؛ ویتامینی که به محافظت از عدسی چشم در برابر استرس اکسیداتیو و حمایت از تولید کلاژن ضروری برای سلامت قرنیه کمک می‌کند. لورا یو، متخصص تغذیه آمریکایی، توضیح می‌دهد که ویتامین C همچنین به حمایت از مویرگ‌هایی که خون را به شبکیه چشم می‌رسانند، کمک می‌کند.

کورکومین

زردچوبه حاوی ترکیب «کورکومین» است که خواص ضدالتهابی و آنتی‌اکسیدانی دارد و ممکن است به کاهش التهاب مرتبط با خشکی چشم و حمایت از تولید اشک کمک کند. ماهی‌های چرب، مانند سالمون و تن، نیز اسیدهای چرب «امگا-۳» ضروری برای عملکرد شبکیه و تولید اشک را فراهم می‌کنند. از دیگر منابع این اسیدهای چرب می‌توان به ساردین، ماهی خال‌مخالی، آنچوی، شاه‌ماهی و قزل‌آلا اشاره کرد.
فلفل دلمه‌ای نیز منبع «بتاکاروتن» و ویتامین‌های C و E است؛ در حالی که مغزها و دانه‌ها، مانند بادام، فندق و تخمه آفتابگردان، ویتامین E فراهم می‌کنند که به محافظت از بافت‌های چشم کمک می‌کند. سبزیجات برگ‌سبز، بروکلی و کلم بروکسل نیز حاوی ترکیبات طبیعی هستند که به محافظت از چشم در برابر برخی آسیب‌ها کمک می‌کنند.

صدف خوراکی

اما صدف خوراکی مقادیر زیادی روی فراهم می‌کند؛ ماده معدنی ضروری برای سلامت شبکیه چشم که همچنین به انتقال ویتامین A از کبد به چشم کمک می‌کند.
به‌طور کلی، پیروی از یک رژیم غذایی متنوع و سرشار از سبزیجات، میوه‌ها، مغزها، دانه‌ها و ماهی می‌تواند به تأمین مجموعه‌ای از مواد مغذی مهم برای سلامت چشم کمک کند. با این حال، رژیم غذایی متعادل جایگزین معاینه‌های دوره‌ای چشم نمی‌شود؛ به‌ویژه با افزایش سن یا در مورد افرادی که بیشتر در معرض ابتلا به بیماری‌های چشمی قرار دارند.