عمرو الشوبکی

تهران بارها اعلام کرده است که می‌خواهد منطقه خاورمیانه عری از هرگونه حضور نظامی قدرت‌های بزرگ، به‌ویژه ایالات متحده، باشد و خواستار آن شده است که واشنگتن در امور منطقه دخالت نکند؛ با این استدلال که کشورهای خاورمیانه خود بهتر می‌توانند مشکلاتشان را حل کنند. نکته متناقض ماجرا این است که کشورهای منطقه، بدون ایران، همین رویکرد را در پیش گرفته‌اند؛ آن‌ها برای تأمین امنیت خود، در وهله نخست به توانایی‌های داخلی‌شان و در وهله دوم به چتر یک ائتلاف منطقه‌ای تکیه کرده‌اند؛ همان‌گونه که سعودی در توافق‌نامه مکه عمل کرد؛ توافقی که ترکیه و پاکستان نیز در آن حضور داشتند و مبنایی برای شکل‌گیری ائتلافی منطقه‌ای و نوظهور شد که می‌تواند نقشی اساسی در بازدارندگی در برابر تجاوزهای حوثی‌ها ایفا کند؛ تجاوزهایی که میان انسان و سنگ تفاوتی قائل نشده‌اند.