مدل‌های پا

همه می‌دانیم که مدل‌هایی هستند که تنها در زمینه دست یا پا تخصص دارند. اما تازه کشف کردم که آنها نیز اتحادیه‌ای دارند که آنها را گرد هم می‌آورد و از حقوقشان دفاع می‌کند. این هم حرفه‌ای است مانند هر حرفه دیگر؛ نه امتیازی بر اتحادیه کارگران ساختمان دارد، نه بر اتحادیه آهنگرها و انگورچین‌ها و ماهیگیرها.
مدل پا زنی است که دو پای نمونه‌وار دارد. پوست پا نرم و سالم است. انگشت‌ها ادر کشیدگی با هم تناسب دارند و ترتیبشان هماهنگ است. ناخن‌ها براق‌اند و خوب چیده شده‌اند. با چنین ویژگی‌هایی، او می‌تواند پاهایش را به آژانس‌های عکاسی که با سازندگان بزرگ‌ترین خانه‌های مد و کفش و لاک ناخن همکاری می‌کنند، بفروشد یا اجاره دهد. عکاس چیزی جز پاهای او نمی‌خواهد. لازم نیست چهره‌اش به زیبایی پاهایش باشد.
این حرفه زمانی توجهم را جلب کرد که آگهی‌ای دیدم که در آن از داوطلبان برای کار در این زمینه دعوت شده بود. مانند همه آگهی‌های استخدام، در آن نیز مشخصات دقیقی درباره شکل و اندازه پاها، رنگ پوست، نرمی پاشنه و لطافت مچ پا ذکر شده بود. سپس توضیحی درباره دستمزد کار به‌صورت ساعتی یا روزانه آمده بود. این فعالیت در دنیای عکاسی و مد کاملاً شناخته‌شده است، اما می‌توان این حرفه را «پنهان» توصیف کرد. مردم آشنایی چندانی با آن ندارند.
ممکن است در آسانسور ساختمان با همسایه قدیمی‌تان روبه‌رو شوید و با هم سلام و احوالپرسی کنید، بی‌آنکه از حرفه او اطلاعی داشته باشید. شما نمی‌دانید، و او هم به شما نگفته، که مدل پا است. شاید پیش‌تر آگهی‌هایی از برندهای معروف تولید جوراب یا مراکز تفریحی و گردشگری دیده باشید و در آنها دو پای ظریف را ببینید که در ابریشم پیچیده شده‌اند، یا برهنه روی شن‌های ساحلی آفتاب‌خورده قرار گرفته‌اند. چطور ممکن است به ذهنتان خطور کند که آن پاها متعلق به همسایه ساختمان شماست؟
گاهی یکی از آنها از خلسه‌اش بیرون می‌آید؛ یعنی حاضر می‌شود با مطبوعات گفت‌وگو کند، چهره‌اش را نشان دهد و درباره ماهیت کارش توضیح بدهد. اغلب این فرد به دلیل پیر شدن پاهایش بازنشسته شده است؛ یعنی چروک شدن پوست و کج شدن استخوان انگشتان. یکی از این افراد رومی گیزمبرگ است. او در کودکی آرزو داشت شاهزاده یا دامپزشک شود. سپس با یکی از بستگان خانواده آشنا شد که به‌عنوان کارگزار مدل‌های «تکه‌ای» کار می‌کرد؛ یعنی کسانی که در عکس‌های تبلیغاتی فقط بخشی از بدنشان دیده می‌شود: چشم‌ها، کف دست‌ها، پاها یا لب‌ها، بسته به زیبایی آن بخش‌ها. رومی از همین راه وارد این حرفه شد.
برای محافظت از «ثروتشان»، این افراد خیلی زود آن را بیمه می‌کنند. فرد آستر، بازیگر و رقصنده آمریکایی، مشهورترین کسی بود که در دهه ۱۹۴۰ پاهایش را بیمه کرد؛ همان پاهایی که با آنها در فیلم معروف «آواز در باران» رقصید. در روزگار ما نیز رونالدو، ستاره فوتبال، همین کار را انجام داده است. پا در اینجا ابزار کار است. تیلور سوئیفت، ستاره عرصه نمایش و موسیقی، پاهایش را به مبلغ ۴۰ میلیون دلار بیمه کرده است؛ مبلغی که در مقایسه با ماریا کری که پاهایش را به یک میلیارد دلار بیمه کرده، ناچیز است. پیش از آنها نیز تینا ترنر، خواننده، پاهایش را به مبلغی بیش از سه میلیون دلار بیمه کرده بود.
خدا را در آفرینش بندگانش کارهاست. در میان آدمیان کسانی هستند که استعدادشان در سرشان است و کسانی که سرمایه‌شان در پاهایشان.