احمد عبدالمعطی حجازی

احساس می‌کنم که ما تا این لحظه آن‌گونه که باید دربارهٔ نیازمان به یک فرهنگ ملی که همهٔ ما ــ ما عرب‌ها ــ در تولید آن مشارکت کنیم، نیندیشیده‌ایم؛ فرهنگی که آن را به هدفی مشترک بدل سازیم، به اجرای آن پایبند باشیم، و خود را با کشف، حمایت و پرورش استعدادها، با ساختن نهادها، فراهم کردن ابزارها و وسایل،…

سخنم را با پرسشی آغاز می‌کنم که در عنوان مقاله‌ پیشین گذاشتم تا خوانندگان عزیز انتظارش را داشته باشند. در آن مقاله سخن از فرهنگ عربی امروز آغاز کردم، زیرا دو مقاله‌ پیش از آن با عنوان «فرهنگ غربی... آیا در حال پس‌رفت است؟» نوشته شده بود و پاسخ من در آن‌ها مثبت بود؛ چرا که فرهنگ غربی ـ چنان‌که به…

پس از آنکه دو مقالهٔ پیشین را درباره فرهنگ غربی نوشتم و پرسیدم: آیا این فرهنگ پس رفته است؟ و به این پرسش پاسخی دادم که آن را بیشتر نوعی برداشت می‌دانم؛ برداشتی شبیه آنچه یک گردشگر یا مسافر خارجی از دیدنی‌ها و شنیدنی‌های کشور میزبان دریافت می‌کند، بی‌آنکه آن را به دقت بیازماید، یا ژرف‌تر به آن بنگرد…