آمال موسی

آمال موسی
شاعر و نویسنده و استاد جامعه شناسی دانشگاه تونس

2020؛ سال محنت و شکسته شدن مسلّمات

کمتر از یک هفته دیگر این سال را بدرقه می‌کنیم و به استقبال سالی دیگر می‌رویم. سه چهارم سال کنونی را جهان دردست و پنجه نرم کردن با مصیبت بزرگ کرونا سپری کرد و برخی نشانه‌ها می‌گویند این درگیری تا زمانی نامشخص ادامه خواهد یافت. امکان ندارد بتوان در باره سال 2020 سخن گفت بی آنکه به بحران «کووید-19»…

جهان عرب و بهداشت روانی

چه می‌شود اگر این دو پرسش را مطرح کنیم: بهداشت روانی جوامع عرب چگونه است؟ و آیا بهداشت روانی نشان دهنده عاملی کمک‌کننده به نهضت سیاسی، اقتصادی و فرهنگی و تلاش برای رسیدن به جایگاهی متناسب با تاریخ تمدن عربی و اسلامی است؟ همیشه درعرضه مشکلات‌مان بر بخش مادی و در مرحله بعد بخش سیاسی منازعه‌خواه…

آیا مردم تونس اشتباه کردند؟

می‌توان گفت از حدود یک سال پیش و از زمانی که صندوق‌های رأی برندگان انتخابات اخیر قانون‌گذاری و ریاست جمهوری را معرفی کردند، زندگی سیاسی در تونس گرفتار بحران عمیق شد که مصیبت بزرگ کرونا جز برای مدتی کوتاه موفق به خاموش کردن آن نشد. در حقیقت کشاکش، اختلافات و تنش‌های به وجود آمده آن طور که تصور می…

تونس به کجا می‌رود؟

میان تونس واقعی امروز و آن تونس که باید باشد تفاوت بسیار است. چرا کشور انقلابی که به گواهی جهان، دو بار پیاپی شاهد انتخابات پارلمانی شفاف و پاک بود و نتایج صندوق‌های رأی مورد قبول قرارگرفت، اززمان اعلام نتایج مجلس ملی قانون اساسی درسال2011 شاهد تنش‌ها و درد زایمانی شده که تاکنون آرام نگرفته است؟ …

​2019؛ یک سال سیاسی شلوغ در تونس

درست است که از تاریخ 14 ژوئن 2011 تونس جنبشی سیاسی را درتجربه می‌کند و نخبگان و مردم حرفی جز سیاست نمی‌زنند، اما فکرمی‌کنم شتاب حوادث سیاسی و تنش‌ها در سال جاری بیش از هر زمان دیگر از سال‌های پس از انقلاب بود. در نیمه اول این سال که آماده رفتن می‌شود تا سال جدیدی آغاز شود، شکاف‌ها میان حزب «ندای…

کارکرد دیگر دموکراسی

جوامعی که در تجربه‌ها و دانش عقب مانده‌اند و در انجام کارهایی که دوست دارند انجام دهند و حرف آخر را در آن بزنند ناتوانند، بیش از دیگران لغزش دارند و در معرض لرزش و شکست قرارمی‌گیرند. جوامع ما از عمل به دموکراسی بازماندند یا اگر بخواهیم دقیق‌تر و مسئولانه‌تر سخن گفته باشیم، ازپا گذاشتن در مسیر…

تهدیدهای اسلام سیاسی

طی هشت سال گذشته، در جوامع عربی جنبشی شکل گرفته که گاهی مانند آنچه در انقلاب‌های تونس، مصر و لیبی اتفاق افتاد نمایان می‌شود. در برخی دیگر کشورهای عرب، شاهد اعتراضات مسالمت آمیز و جنبش‌های اصلاحی از درون خود نظام‌های موجود بودیم. پس جنبش‌ها صرف نظر از شکل و نوع بروزشان، خود حقیقتی غیرقابل انکاراند…