محمد رضا
روزنامه‌نگار متخصص سینما
TT

مایکل…

فیلم «مایکل» همانند آتشی در علف خشک شعله‌ور شد و نشان داد که تماشاگران گسترده هنوز هم مایل‌اند با این خواننده، هم به‌عنوان یک شخصیت و هم به‌عنوان خواننده، رقصنده و «پدیده‌ای بی‌نظیر در زمانه‌اش» ارتباط برقرار کنند.«مایکل» درباره مایکل جکسون (۱۹۵۸–۲۰۰۹) است؛ ستاره‌ای که از اوایل دهه ۱۹۷۰ درخشیدن را آغاز کرد و هرگز خاموش نشد، حتی با اینکه آخرین ضبط موسیقی‌اش در سال ۲۰۰۱ انجام شد.او دارای کاریزمایی خاص بود و هنگام اجرای ترانه‌هایش روی صحنه، یا در فیلم‌هایی برگرفته از آثارش مانند Thriller، Moonwalker و The Legend Continues، با حرکات نمایشی خیره‌کننده ظاهر می‌شد.چهار عنصر در کنار هم «پدیده مایکل جکسون» را ساختند: کلمات، ملودی‌ها، انرژی بدنی و—به شکلی بسیار مهم—طراحی حرکات رقص (کوریوگرافی). اگر یکی از این عناصر را حذف کنید، درمی‌یابید که این پدیده به این شکل شکل نمی‌گرفت.هنوز فیلم را ندیده‌ام؛ صبر کردم تا از شلوغی سالن‌هایی که آن را در لندن نمایش می‌دهند کاسته شود، تا از سر و صدای نوجوانانی که باعث افزایش چشمگیر فروش آن شدند دوری کنم. این فیلم تنها در یک هفته از آغاز اکران خود، به فروش جهانی ۲۲۶ میلیون و ۵۰۱ هزار دلار رسید که از این میان، ۱۵۵ میلیون دلار آن در ایالات متحده و کانادا به دست آمده است.منتقدان به اندازه تماشاگران هیجان‌زده نبودند، اما به نظر می‌رسد بسیاری از آن‌ها بیشتر مشغول بیان تردیدهای خود درباره شخصیت (مایکل جکسون) هستند تا خود فیلم. باید دید در ادامه چه خواهد شد.