عبدالله بن بجاد العتیبی
نویسنده سعودی متخصص در جنبش‌های اسلامی و تحولات کشورهای عربی
TT

سعودی… آخرین جنگ حوثی‌ها

این جنگ جاری با «شبه‌نظامیان حوثی» باید آخرین جنگ با این گروه سرکش باشد؛ گروهی که با فساد و جنایت‌های خود یمن را به ویرانی کشانده و آن را از یمنی سعادتمند به کشوری سوگوار تبدیل کرده است؛ کشوری که حاکمیت، وحدت، حال و آینده‌اش را از دست داده و اکنون به سرزمینی تبدیل شده که حوثی‌ها به تشییع جنازه قربانیانی از میان مردم خود می‌بالند؛ زن و مرد، پیر و سالخورده، جوان و کودک. آنان نه شفقتی به این مردم دارند و نه رحم و مروتی؛ نه پیوندی را رعایت می‌کنند و نه عهد و پیمانی را. تاریخ با رویدادها و مواضع خود گواه این واقعیت است و زمانه نیز با تصمیم‌ها و سیاست‌های آنان بر آن شهادت می‌دهد.
شبه‌نظامیان حوثی در اعتقاد، ایدئولوژی، تشکیلات و رهبری خود بر «دروغ» و دروغ محض استوارند. دروغی که اگرچه با تمام ادیان، باورها و اخلاق انسانی در تضاد است، نشانه بزدلی و سستی نیز به شمار می‌رود. فرد بزدل و ترسو که ادعای شجاعت افراطی و ایمان مطلق به اصول خود را دارد، پیش از آنکه به جهان دروغ بگوید، نباید به خود و پیروانش دروغ بگوید. این شبه‌نظامیان شعار «فریاد» را برافراشته‌اند که در آن، همه‌جا این کلمات را تکرار می‌کنند: «الله‌اکبر، مرگ بر آمریکا، مرگ بر اسرائیل، لعنت بر یهود، پیروزی از آن اسلام است.»
آیا این شبه‌نظامیان در برجسته‌ترین شعار خود که بیانگر ماهیت آنهاست، صادق‌اند؟ یا این شعار را پوششی قرار داده‌اند تا همه جنایت‌ها و انحرافاتشان از دین، مذهب و اخلاق را پنهان کنند؟ این گروه افراطی که در بخش عمده‌ای از باورها و ایدئولوژی خود از زیدیه به امامیه خمینیستی تغییر مسیر داده، موشک‌های بالستیک، موشک‌های کروز و پهپادهای متعددی در اختیار دارد. با این حال، در استفاده از هر یک از آنها علیه آمریکا دروغ گفته و تنها در مواردی بسیار اندک علیه اسرائیل دست به حمله زده است؛ اما موشک‌های گوناگون و پهپادهایش کشورهای خلیج، به‌ویژه سعودی را هدف قرار می‌دهند؛ کشورهایی که همگی عرب و مسلمان‌اند.
نکته بدتر آن است که حوثی‌ها در پی تفاهم با آمریکا و اسرائیل برآمده‌اند تا آنها را متقاعد کنند که کشتی‌هایشان و کشتی‌های متحدانشان را هدف قرار نخواهند داد و تنها کشتی‌های متعلق به سعودی را هدف خواهند گرفت. هرکس به‌درستی ماهیت انقلابی، توسعه‌طلبانه و امپراتوری‌خواهانه محوری را که شبه‌نظامیان حوثی به آن تعلق دارند، درک کند، به‌خوبی می‌داند که ایدئولوژی این محور، هدفی مقدم‌تر از سعودی ندارد؛ رویکردی که در برخی قانون‌های اساسی این محور نیز تصریح شده و در شماری از وصیت‌های معتبر نزد آن آمده است.
مواضع سعودی در قبال یمن برادر شناخته‌شده است و بخش بزرگی از مردم یمن نیز به آن گواهی می‌دهند؛ همچنین دولت‌های پی‌درپی یمن پیش از آنکه این شبه‌نظامیان با ائتلاف‌های متغیر و خیانت‌های متعدد قدرت را در آن کشور به دست بگیرند، شاهد این مواضع بوده‌اند. با این همه، این گروه افراطی و تروریستی مرتکب جنایت‌هایی شده که مسلمانان پیش از آن نظیرش را به خود ندیده بودند. حوثی‌ها بارها حرمین شریفین در مکه مکرمه و مدینه منوره را هدف قرار داده‌اند، بی‌آنکه اعتنایی به مسلمانان و مقدسات ریشه‌دار اسلام داشته باشند. چنین اقدامی را پس از «ابرهه حبشی»، صاحب فیل، که سوره «فیل» قرآن درباره او نازل شده است، هیچ انسانی مرتکب نشده بود.
شگفت‌آورتر و عجیب‌تر آن است که گروه‌ها، تشکیلات و چهره‌های اسلام سیاسی که در رویدادهای پیشین، به‌دلیل انتشار کاریکاتورهای توهین‌آمیز به پیامبر گرامی اسلام در اروپا، جنجال بزرگی به پا کردند، در برابر چنین جنایت‌هایی که شبکه‌های تلویزیونی آنها را پخش می‌کنند و حجاج و عمره‌گزاران از آنها فیلم می‌گیرند، سکوتی شبیه سکوت گورستان‌ها اختیار کرده‌اند و حتی حاضر نشده‌اند آنها را محکوم کنند. این سکوت مطلق نشان می‌دهد که رهبر و پیشوای همه این جریان‌ها، دین اسلام به معنایی که همه مسلمانان می‌شناسند نیست، بلکه سیاست و منافع دنیوی آن است؛ هرچند این منافع در پوشش دین پنهان شده باشند.
دشمنان نمی‌توانند با یک نادان چنان کنند که او با خودش می‌کند. حوثی نیز از این جهت نادان است که تصور می‌کند خویشتن‌داری و بردباری سعودی در برابر او، ناشی از ضعف این کشور در رویارویی با اوست؛ اما در این تصور ناکام مانده و زیان خواهد دید. سعودی از همان نخستین روز این جنگ، سال‌ها پیش، به‌صراحت و از زبان ولیعهد خود، شاهزاده محمد بن سلمان، اعلام کرد که توانایی دارد جنگ را به‌سرعت فیصله دهد، اما ملاحظات مربوط به مردم یمن را در نظر می‌گیرد و نمی‌خواهد آنان گرفتار پیامدهای جنگی شوند که نه شتری در آن دارند و نه سهمی.
حملات هدفمند و گسترده‌ای که ائتلاف از چند روز پیش آغاز کرده و هر روز تصاویر و ویدئوهایی از آن منتشر می‌کند، شهرها و استان‌های متعددی را که حوثی‌ها در اشغال دارند، از جمله صنعا، حدیده، تعز و مناطق دیگر، دربر گرفته است. این حملات توانمندی‌های موشکی حوثی‌ها را هدف قرار می‌دهد؛ توانمندی‌هایی که می‌توانند هم به یمن و هم به سعودی آسیب برسانند. حوثی‌ها به شیوه‌ای دشوار خواهند آموخت که شکیبایی خردمندان، هرچند طولانی شود، چیزی جز انباشته‌شدن خشمی نیست که سرانجام آنان و شبه‌نظامیان تروریستی‌شان را درهم خواهد کوبید.
سالم العولقی، وزیر اطلاع‌رسانی یمن، وجود یک ستاد مشترک ایرانی را که عملیات حوثی‌ها را اداره می‌کند، تأیید کرده و گفته است شماری از اعضای آن در شهر حدیده حضور دارند. پیش‌تر نیز دولت یمن فهرستی از فرماندهان و کارشناسان نظامی ایرانی و لبنانی منتشر کرده بود که آنها را به اداره عملیات میدانی متهم می‌کند.
در برابر این وضعیت، انفعال بین‌المللی در مواجهه با این شبه‌نظامیان تروریستی باید با قرار دادن کشورهای جهان در برابر مسئولیت‌هایشان برای حفاظت از گذرگاه‌های آبی بین‌المللی پایان یابد؛ به‌ویژه کشورهای بزرگ که در صورت تصمیم این گروه مسلح به مسدود کردن این گذرگاه‌ها، هر زمان که اراده کند یا دستوری دریافت کند، به‌شدت متضرر خواهند شد.