انهدام فرهنگی؛ خطرناک‌ترین جنایت ابزار ایران دریمن 

چند روز پیش، خبری در روزنامه «الشرق الاوسط» خواندم درباره اقدام حوثی‌ها به بستن کتابفروشی «ابوذرغفاری» دایر درصنعا که طی چهار دهه مشغول فروش کتاب‌های فکری، سیاسی و فلسفی بود.
فرد فرهیخته یمنی و عرب، وسعت این جنایت را احساس می‌کند اما بسیاری از آنها نمی‌دانند که یک برنامه هدفمند برای محو همه آنچه به هویت یمنی‌ها و فرهنگ آنها مربوط می‌شود توسط گروه حوثی دردست اجراست تا باورها و مفاهیم رسیده از ایران به جای آنها گسترش داده شوند که در جوهره خود تقدیس نژاد دارد و تنوع، همزیستی و اجماع یمنی را هدف قرارمی‌دهد و حتی بردشمنی با کشورهای منطقه و جهان تمرکز می‌کند و یمنی‌ها را به سمتی می‌برد تا نقطه آغاز آشوب و حمله به کشورهای عرب باشند.
هردنبال کننده‌ای می‌تواند به محض آگاهی از تغییراتی که حوثی‌ها در روش‌های تدریس اعمال کردند که میلیون‌ها کودک در مناطق تحت سیطره‌شان را پوشش می‌دهد، این خطر را احساس کند.
در بازگشت به جنایت بستن کتابفروشی «ابوذر غفاری» باید اشاره کرد، این برنامه درنوع  خود اولین نبود. حوثی‌ها از هرمنطقه‌ای که بگذرند همین برنامه را اجرا می‌کنند. مقدار زیادی کتاب مذهبی و ملی یا تاریخی سوزاندند و تعدادی از کتابخانه‌ها را در صنعا، حجه، ذمار، إب و دیگرشهرها مصادره کردند و می‌توان جزئیات برخی از این عملیات‌ها را که در شبکه عنکبوتی اینترنت منتشر شده جست‌وجو کرد که برخی ازآنها با تصاویری از پشته کتاب‌های درحال سوختن همراهند.
اما هدف از این هولوکاست کتاب دریمن چیست؟
این برنامه یکی از بی‌شمار ابزار اجرای جنایتی خطرناک‌تر و گسترده‌تر محسوب می‌شود که همان انهدام فرهنگی است. یمنی‌ها از زمان تسلط حوثی‌ها با نام برتری نژادی و حق الهی زیرپلاکارد و با شعارهای دینی و قومی مانند «هویت ایمانی»، «راه قرآنی» و «آزادسازی قدس» با آن روبه رومی‌شوند و از احساسات و اصول دینی و عربی آنها سوء استفاده می‌شود.
می‌توان گفت حوثی‌ها یمنی‌ها را در برابر دو انتخاب و نه بیشتر قرارمی‌دهند، اول: زانو زدن و تسلیم شدن و به این شکل هویت‌شان محو یا انهدام فرهنگی می‌شوند و این همانی است که مردم ساکن مناطق تحت سیطره آنها با آن روبه رومی‌شوند، جایی که کودکان برای آموزش اجباری تفکرات حوثی به مدارس فرستاده می‌شوند. اما انتخاب دوم: وقتی که اهالی تصمیم بگیرند با عقیده‌ تحمیلی حوثی‌ها مخالفت کنند که درآن زمان با کشتن، مجازات، کوچاندن و محاصره روبه رومی‌شوند؛ همان چیزی که مردم شهر تعز درمعرض آن قراردارند به این دلیل که این شهر دروازه استان‌های جنوبی و مدخل استان مأرب است که از راه آن می‌توان به استان‌های شرقی رسید.
استمرار کشتن، کوچاندن و محاصره یمنی‌های مخالف حوثی به مدت چند سال، نوعی از انواع کشتار جمعی فیزیکی است و هدف این سیاست به زانو درآوردن اهالی است که به اجرای انهدام فرهنگی کمک می‌کند.
کارشناسان قانون دریافتند که می‌توان گروه یا ملتی را با حمله هدفمند به فرهنگ آن نابود ساخت به طوری که مسئله به پایان دادن به روح سپس وجودشان منتهی می‌شود. درنتیجه به گفته نویسنده امریکایی نمی‌توان کشتار جمعی را به پدیده‌های بدنی محدود ساخت بلکه می‌توان بر رابطه مستقیم بین دو نوع خشونت فرهنگی و فیزیکی تأکید کرد. در همین راستا مقوله شاعر شهیر آلمانی، هاینریش هاینه شهرت یافت:« هرجا که کتابی سوزانده شود، مسئله به سوزاندن بشر نیز می‌کشد».
در تعاریف مفهوم کشتار فرهنگی اختلاف وجود دارد که به یکی از زشت‌ترین جنایت‌ها اشاره دارد و علیه برخی ملت‌ها مانند مردم فلسطین، عراق و یمن اعمال می‌شود. دایرة المعارف مطالعات افریقایی«Black Studies» این جنایت را به نابود سازی عامدانه و هدفمند فرهنگ یک ملت توسط گروهی دیگر تعریف می‌کند. این برنامه توسط ترور فیزیکی و خشونت و شکنجه روانی و فریب صورت می‌گیرد.
اما استاد تاریخ دانشگاه وست چستر در پنسیلوانیا، لورنس دیویدسن در کتاب انهدام فرهنگی خود این اصطلاح را چنین تعریف می‌کند:« تعمد یک جامعه از روی قصد برای تضعیف و ویران ساختن ارزش‌ها و فعالیت‌های فرهنگی مربوط به گروه‌هایی که به آن جامعه وابسته نیستند. و هدف از انهدام فرهنگی می‌تواند تضعیف گروه دشمن، یا نابودسازی نهایی فرهنگ دشمن باشد به این اعتبار که بخشی از برنامه نابود کردن مقاومت مؤثر دربرابر اشغال یا سلطه باشد».
نویسنده امریکایی دیوید نرسیسیان در تعریف خود برخی اشکال انهدام فرهنگی را جدا ساخته با این گفته که:« از آن حملات به عناصر مجموعه مادی یا بیولوژیک فراتر می‌رود تا شامل نابودسازی همه نهادهای آن به شکل وسیع‌تر بشود. و این کار معمولاً از راه‌های متنوع صورت می‌گیرد تا اعمال قیود و محدودیت تحمیلی را بر انجام آیین‌های سنتی تضمین کند از راه ویران ساختن نهادهای دینی یا تحت فشار قراردادن چهره‌های دینی یا حمله به آکادمی‌ها یا شخصیت‌های فرهنگی. عناصر انهدام فرهنگی گاهی در زمانی تجلی می‌یابند که فعالیت‌های هنری و ادبی محدود می‌شوند یا از راه نابود ساختن گنجینه‌های ملی، کتابخانه‌ها، ذخایر، موزه‌ها و قطعات میراث یا مصادره آنها صورت می‌گیرد».
ابزار و روش‌های انهدام فرهنگی دریمن متعددند، اما برجسته‌ترین آنها ترور، کشتن، پنهان ساختن اجباری و تحریک علیه یمنی‌های مخالف طرح ایرانی سپس گرسنه نگه داشتن به قصد تسلیم عامه مردم، کوچاندن و سوء استفاده از نهادهای آموزشی مختلف، منابر مساجد، تغییر نام خیابان‌ها، مکان‌های عمومی، میادین‌ و فعالیت گزینشی رسانه‌ها و انتصاب‌های نژادی و ویران سازی منظم آثار دینی و تاریخی و نابود کردن اسناد یا اشیاء دارای ارزش هنری، دینی و تاریخی... و آنچه پنهان مانده بیشتر است.
آیا این همان کاری نیست که حوثی‌ها انجام می‌دهند تا افکار نژادپرستانه خود را در یمن ترویج کنند؟