کودکان و اینترنت

دولت کانادا قصد دارد طی ماه‌های آینده لایحه‌ای را به پارلمان ارائه کند که هدف آن محدود کردن تأثیر شبکه‌های اجتماعی بر افراد زیر شانزده سال است. در همین راستا، دولت بریتانیا نیز از تهیه قانونی خبر داده که بر اساس آن، نظارت دولتی بر اطلاعات، تصاویر و محتوای القایی‌ای که کودکان و نوجوانان دریافت می‌کنند، اعمال خواهد شد.
استرالیا نخستین کشوری بود که در این زمینه قانون وضع کرد و اکنون شماری از کشورهای اروپایی و غیراروپایی این موضوع را از نزدیک دنبال می‌کنند تا ببینند آیا استرالیا خواهد توانست انحراف‌های رفتاری و اجتماعی کودکان و نوجوانان را اصلاح کند، یا اینکه رها کردن این مشکلات به حال خود، تنها به گسترش آنها خواهد انجامید.
توجه به این مسئله زمانی آغاز شد که شمار پدران و مادرانی که از تغییر رفتار فرزندانشان در سال‌های اخیر شکایت داشتند، رو به افزایش گذاشت. همچنین مؤسسات تخصصی و دانشگاه‌های معتبر جهان پژوهش‌هایی انجام داده‌اند که در آنها دگرگونی‌های رفتاری کودکان و نوجوانان را بررسی کرده‌اند؛ تحولاتی که به‌طور مستقیم تحت تأثیر محتوایی است که آنان به‌صورت اعتیادگونه در فضای وب و دیگر ابزارهای سرگرمی الکترونیکی مشاهده می‌کنند.
رئیس گروه مشاوره‌ای FanTrsu Group در گفت‌وگو با مجله The Hollywood Reporter می‌گوید: «بیایید صریح باشیم؛ کودکان آسیب می‌بینند و خانواده‌ها شکایت دارند. به همین دلیل، کانادا قصد دارد مداخله‌ای انجام دهد که باید برای حفاظت از نسل نو موفق باشد.»
در حالی که برخی نسبت به اثربخشی چنین اقداماتی تردید دارند، افراد بسیاری از این تصمیم حمایت می‌کنند و خواهان گسترش آن هستند. کشورهای عربی نیز دیر یا زود ناچار خواهند شد برای حفاظت از نسل جوان، به چنین تدابیری بپیوندند؛ تا از آینده‌ای که شاید آن‌گونه که آرزو می‌کنیم نباشد، پیشگیری شود.
تردیدی نیست که پیشرفت فناوری دیجیتال، فواید فراوانی را در عرصه‌های مختلف زندگی و کار در سراسر جهان به همراه داشته است، اما نمی‌توان آن را یکسره پدیده‌ای کاملاً مثبت دانست. برای مثال، راننده‌ای که پیش‌تر مسیر رسیدن به هتل‌ها را از حفظ می‌دانست، امروز از نقشه‌های دیجیتال استفاده می‌کند؛ آن هم به بهای تضعیف حافظه‌ای که نقش آن روزبه‌روز کمرنگ‌تر می‌شود.