سمير عطا الله
نویسنده و روزنامه‌نگار لبنانی، در روزنامه‌های النهار و دو مجله الاسبوع العربی و الصیاد لبنانی و روزنامه الانباء کویتی فعالیت کرده است
TT

جوشش عدالت و راستگویی

به استثنای سد النهضه که منجر به جاری شدن سیلاب هولناکی می‌شود، اکنون هیچ چیز مانند ترس از جوشش لبنان جهان را سرگرم خود نساخته است. از دیدارهای واتیکان تا دیدار دو سفیر فرانسه و امریکا در بیروت از ریاض در یک کنش دیپلماتیک فوری تا تلاش‌های سیاسی بین‌المللی از جمله روسیه تا شورای امنیت تا اتحادیه کشورهای عرب تا سایر ملت‌ها و وابسته‌ها جز خود لبنان.

لبنان تنها یک چیز را که با ارزش‌ترین داشته آن است می‌خواهد: حاکمیت. خدابیامرزد یوسف بیک وهبی را که از نمایشنامه نویس فرانسوی پانیول آن جمله همیشه تکان دهنده را نقل کرد: خانم، شرف دختر مانند چوب کبریت است، تنها یک بار آتش می‌گیرد.

بنابر همین اصل محکم حاکمیتی، اولین واکنش رئیس جمهوری میشل عون به انفجار بندر بیروت، سومین انفجار قوی تاریخ، مخالفت با تحقیقات بین‌المللی در خصوص کشته شدن 220 نفر و زخمی شدن6 هزار نفر و آوارکی بیش از 300 هزار نفر بود. مخدوش شدن چهره بیروت آن هم به این بهانه که نیازی به عدالت کند بین‌المللی نیست در حالی که هیچ کشوری درجهان یارای رقابت با عدالت لبنانی در پایان دادن به جنایت چوب کبریت ندارد از جمله ترور رئیس جمهوری، نخست وزیر و نمایندگان. عدالت لبنانی درکمین است.

ماه آینده یک سال از انفجار بندر بیروت می‌گذرد که به عدالت لبنانی سپرده شد. یک سال از استعفای دولت حسان دیاب گذشت که شبیه تابلوی موزائیکی خاموش است و یک سال از مکلف شدن سعد الحریری برای تشکیل دولت دیگر گذشت. و 75 سال از استقلال لبنان و حاکمیت و سلامت اراضی‌اش به طور رسمی گذشت.

حضرتعالی می‌دانی تازه‌ترین در همه اینها چیست؟ حتما خواهی گفت که من دچار وسواس نام جبران باسیل هستم. چقدر برحقی. چون مشار الیه دیروز ایستاد و درباره آنچه برکشورش رفته تأمل کرد و نگاهی به چشم لبنانی‌ها انداخت و به روزنامه وزینی همچون «النهار» با عمری صد ساله و چهار نسل از یک خانواده در روزنامه‌نگاری و سیاست و قدرت گفت؛ این مرد یک سال پس از جلوگیری از تشکیل دولت گفت« واقعاً مایه ناراحتی است که عذرخواهی می‌کند(الحریری) ما هرکاری می‌توانستیم انجام دادیم تا موفق شود». با خواندن این جمله‌ها احساس می‌کنی مرد در همین لحظه‌های خطرناک و دلگیر لبنان را از «خود» کابوسی‌اش نجات می‌دهد، اما خیلی زود به یادمی‌آورد:« و من(یعنی او، جبران باسیل) مانند گذشته برای بررسی همه مسائل آمادگی دارم».

باسیل نمی‌گوید به چه عنوان هموطنانش و شهروندان جهان و مردم زمینی که سازمان یونسکو به آنها گزارش داده که 30درصد کودکان‌‎شان هرشب گرسنه می‌خوابند را مخاطب قرارمی‌دهد؟

جبران باسیل آماده بررسی و گفت‌وگوست. این خوش‌ترین خبری است که جمهوری لبنان از زمان تأسیس در یکصد سال پیش شنیده. یک قرن کامل از حاکمیت و عدالت و حسادت جبران باسیل بر سعدالحریری!