دوست شاعر من، خوسه امیلیو پاچکو، دارای شامه ادبی شگفتانگیزی بود که به او امکان میداد تنها با یک نگاه و ورق زدن چند صفحه، کتابهای خوب را از کتابهای بد تشخیص دهد. بارها او را در کتابفروشیهای مختلف ایالات متحده همراهی کردم و هر بار متوجه شدم که این حس او چقدر دقیق و بیخطاست. اما من نیز حس مشابهی…
