در عرصه ادبیات عرب، موعدی سالانه با درد و رنج وجود دارد. زخمی که چند روز دهان باز میکند و بعد آرام میگیرد: هر بار که موعد جوایز نوبل، بهویژه جایزه نوبل ادبیات، نزدیک میشود، امید دوباره جان میگیرد و سپس با سرخوردگی و تلخی درهم میآمیزد؛ احساساتی که در قالب دیدگاههایی در شبکههای اجتماعی بروز مییابند و نوعی تخلیه روانی و خوددرمانی به شمار میروند.