چه بسیار با وحدت اروپا دم نگرفتیم، قارهای که از آتش سوزیهای گذشته گذشت و بیرق مشترک برافراشت و سکه واحد زد و مرزهای بین خودش را برداشت. آه... مرزها عقدهای کهنه درجان جهان عرباند. کسی درمیان ما هست که رؤیای این را درسر نداشته باشد که ازبصره سوار قطاری بشود، از دهها شهر که حرف ضاد را تلفظ میکنند…
